शुक उवाच । (१।१)

यस्माद् धर्मात् परो धर्मो विद्यते नेह कश्चन । (१।२)

यो विशिष्टश्च धर्मेभ्यस्तं भवान् प्रब्रवीतु मे ॥ (१।३)

व्यास उवाच । (२।१)

धर्मं ते सम्प्रवक्ष्यामि पुराणम् ऋषिसंस्तुतम् । (२।२)

विशिष्टं सर्वधर्मेभ्यस्तम् इहैकमनाः शृणु ॥ (२।३)

इन्द्रियाणि प्रमाथीनि बुद्ध्या संयम्य यत्नतः । (३।१)

सर्वतो निष्पतिष्णूनि पिता बालान् इवात्मजान् ॥ (३।२)

मनसश्चेन्द्रियाणां च ह्यैकाग्र्यं परमं तपः । (४।१)

तज्ज्यायः सर्वधर्मेभ्यः स धर्मः पर उच्यते ॥ (४।२)

तानि सर्वाणि संधाय मनःषष्ठानि मेधया । (५।१)

आत्मतृप्त इवासीत बहु चिन्त्यम् अचिन्तयन् ॥ (५।२)

गोचरेभ्यो निवृत्तानि यदा स्थास्यन्ति वेश्मनि । (६।१)

तदा त्वम् आत्मनात्मानं परं द्रक्ष्यसि शाश्वतम् ॥ (६।२)

सर्वात्मानं महात्मानं विधूमम् इव पावकम् । (७।१)

तं पश्यन्ति महात्मानो ब्राह्मणा ये मनीषिणः ॥ (७।२)

यथा पुष्पफलोपेतो बहुशाखो महाद्रुमः । (८।१)

आत्मनो नाभिजानीते क्व मे पुष्पं क्व मे फलम् ॥ (८।२)

एवम् आत्मा न जानीते क्व गमिष्ये कुतो न्वहम् । (९।१)

अन्यो ह्यत्रान्तर् आत्मास्ति यः सर्वम् अनुपश्यति ॥ (९।२)

ज्ञानदीपेन दीप्तेन पश्यत्यात्मानम् आत्मना । (१०।१)

दृष्ट्वा त्वम् आत्मनात्मानं निरात्मा भव सर्ववित् ॥ (१०।२)

विमुक्तः सर्वपापेभ्यो मुक्तत्वच इवोरगः । (११।१)

परां बुद्धिम् अवाप्येह विपाप्मा विगतज्वरः ॥ (११।२)

सर्वतःस्रोतसं घोरां नदीं लोकप्रवाहिनीम् । (१२।१)

पञ्चेन्द्रियग्राहवतीं मनःसंकल्परोधसम् ॥ (१२।२)

लोभमोहतृणच्छन्नां कामक्रोधसरीसृपाम् । (१३।१)

सत्यतीर्थानृतक्षोभां क्रोधपङ्कां सरिद्वराम् ॥ (१३।२)

अव्यक्तप्रभवां शीघ्रां दुस्तराम् अकृतात्मभिः । (१४।१)

प्रतरस्व नदीं बुद्ध्या कामग्राहसमाकुलाम् ॥ (१४।२)

संसारसागरगमां योनिपातालदुस्तराम् । (१५।१)

आत्मजन्मोद्भवां तात जिह्वावर्तां दुरासदाम् ॥ (१५।२)

यां तरन्ति कृतप्रज्ञा धृतिमन्तो मनीषिणः । (१६।१)

तां तीर्णः सर्वतोमुक्तो विपूतात्मात्मविच्छुचिः ॥ (१६।२)

उत्तमां बुद्धिम् आस्थाय ब्रह्मभूयं गमिष्यसि । (१७।१)

संतीर्णः सर्वसंक्लेशान् प्रसन्नात्मा विकल्मषः ॥ (१७।२)

भूमिष्ठानीव भूतानि पर्वतस्थो निशामय । (१८।१)

अक्रुध्यन् अप्रहृष्यंश्च ननृशंसमतिस्तथा । (१८।२)

ततो द्रक्ष्यसि भूतानां सर्वेषां प्रभवाप्ययौ ॥ (१८।३)

एवं वै सर्वधर्मेभ्यो विशिष्टं मेनिरे बुधाः । (१९।१)

धर्मं धर्मभृतां श्रेष्ठ मुनयस्तत्त्वदर्शिनः ॥ (१९।२)

आत्मनो ऽव्ययिनो ज्ञात्वा इदं पुत्रानुशासनम् । (२०।१)

प्रयताय प्रवक्तव्यं हितायानुगताय च ॥ (२०।२)

आत्मज्ञानम् इदं गुह्यं सर्वगुह्यतमं महत् । (२१।१)

अब्रुवं यद् अहं तात आत्मसाक्षिकम् अञ्जसा ॥ (२१।२)

नैव स्त्री न पुमान् एतन्नैव चेदं नपुंसकम् । (२२।१)

अदुःखम् असुखं ब्रह्म भूतभव्यभवात्मकम् ॥ (२२।२)

नैतज्ज्ञात्वा पुमान् स्त्री वा पुनर्भवम् अवाप्नुयात् । (२३।१)

अभवप्रतिपत्त्यर्थम् एतद् वर्त्म विधीयते ॥ (२३।२)

यथा मतानि सर्वाणि न चैतानि यथा तथा । (२४।१)

कथितानि मया पुत्र भवन्ति न भवन्ति च ॥ (२४।२)

तत् प्रीतियुक्तेन गुणान्वितेन पुत्रेण सत्पुत्रगुणान्वितेन । (२५।१)

पृष्टो हीदं प्रीतिमता हितार्थं ब्रूयात् सुतस्येह यद् उक्तम् एतत् ॥ (२५।२)