वैशंपायन उवाच । (१।१)

ततः समुद्रे तीर्थानि दक्षिणे भरतर्षभः । (१।२)

अभ्यगच्छत् सुपुण्यानि शोभितानि तपस्विभिः ॥ (१।३)

वर्जयन्ति स्म तीर्थानि पञ्च तत्र तु तापसाः । (२।१)

आचीर्णानि तु यान्यासन् पुरस्तात् तु तपस्विभिः ॥ (२।२)

अगस्त्यतीर्थं सौभद्रं पौलोमं च सुपावनम् । (३।१)

कारंधमं प्रसन्नं च हयमेधफलं च यत् । (३।२)

भारद्वाजस्य तीर्थं च पापप्रशमनं महत् । (३।३)

एतानि पञ्च तीर्थानि ददर्श कुरुसत्तमः ॥ (३।४)

विविक्तान्युपलक्ष्याथ तानि तीर्थानि पाण्डवः । (४।१)

दृष्ट्वा च वर्ज्यमानानि मुनिभिर् धर्मबुद्धिभिः ॥ (४।२)

तपस्विनस्ततो ऽपृच्छत् प्राञ्जलिः कुरुनन्दनः । (५।१)

तीर्थानीमानि वर्ज्यन्ते किमर्थं ब्रह्मवादिभिः ॥ (५।२)

तापसा ऊचुः । (६।१)

ग्राहाः पञ्च वसन्त्येषु हरन्ति च तपोधनान् । (६।२)

अत एतानि वर्ज्यन्ते तीर्थानि कुरुनन्दन ॥ (६।३)

वैशंपायन उवाच । (७।१)

तेषां श्रुत्वा महाबाहुर् वार्यमाणस्तपोधनैः । (७।२)

जगाम तानि तीर्थानि द्रष्टुं पुरुषसत्तमः ॥ (७।३)

ततः सौभद्रम् आसाद्य महर्षेस्तीर्थम् उत्तमम् । (८।१)

विगाह्य तरसा शूरः स्नानं चक्रे परंतपः ॥ (८।२)

अथ तं पुरुषव्याघ्रम् अन्तर्जलचरो महान् । (९।१)

निजग्राह जले ग्राहः कुन्तीपुत्रं धनंजयम् ॥ (९।२)

स तम् आदाय कौन्तेयो विस्फुरन्तं जलेचरम् । (१०।१)

उदतिष्ठन् महाबाहुर् बलेन बलिनां वरः ॥ (१०।२)

उत्कृष्ट एव तु ग्राहः सो ऽर्जुनेन यशस्विना । (११।१)

बभूव नारी कल्याणी सर्वाभरणभूषिता । (११।२)

दीप्यमाना श्रिया राजन् दिव्यरूपा मनोरमा ॥ (११।३)

तद् अद्भुतं महद् दृष्ट्वा कुन्तीपुत्रो धनंजयः । (१२।१)

तां स्त्रियं परमप्रीत इदं वचनम् अब्रवीत् ॥ (१२।२)

का वै त्वम् असि कल्याणि कुतो वासि जलेचरी । (१३।१)

किमर्थं च महत् पापम् इदं कृतवती पुरा ॥ (१३।२)

नार्युवाच । (१४।१)

अप्सरास्मि महाबाहो देवारण्यविचारिणी । (१४।२)

इष्टा धनपतेर् नित्यं वर्गा नाम महाबल ॥ (१४।३)

मम सख्यश्चतस्रो ऽन्याः सर्वाः कामगमाः शुभाः । (१५।१)

ताभिः सार्धं प्रयातास्मि लोकपालनिवेशनम् ॥ (१५।२)

ततः पश्यामहे सर्वा ब्राह्मणं संशितव्रतम् । (१६।१)

रूपवन्तम् अधीयानम् एकम् एकान्तचारिणम् ॥ (१६।२)

तस्य वै तपसा राजंस्तद् वनं तेजसावृतम् । (१७।१)

आदित्य इव तं देशं कृत्स्नं स व्यवभासयत् ॥ (१७।२)

तस्य दृष्ट्वा तपस्तादृग् रूपं चाद्भुतदर्शनम् । (१८।१)

अवतीर्णाः स्म तं देशं तपोविघ्नचिकीर्षया ॥ (१८।२)

अहं च सौरभेयी च समीची बुद्बुदा लता । (१९।१)

यौगपद्येन तं विप्रम् अभ्यगच्छाम भारत ॥ (१९।२)

गायन्त्यो वै हसन्त्यश्च लोभयन्त्यश्च तं द्विजम् । (२०।१)

प्रेक्षणानि च कुर्वन्त्यो विवृतं कारयन्ति च । (२०।२)

अनिच्छन्त्य इवाङ्गानि हासभावविलासितैः । (२०।३)

बाहूरुमूलदन्तानां दर्शनं वै वराङ्गनाः । (२०।४)

कुर्वन्त्यो लोभयन्त्यश्च तं द्विजं परितः स्थिताः । (२०।५)

स च नास्मासु कृतवान् मनो वीर कथंचन । (२०।६)

नाकम्पत महातेजाः स्थितस्तपसि निर्मले ॥ (२०।७)

सो ऽशपत् कुपितो ऽस्मांस्तु ब्राह्मणः क्षत्रियर्षभ । (२१।१)

ग्राहभूता जले यूयं चरिष्यध्वं शतं समाः ॥ (२१।२)