ब्राह्मण उवाच । (१।१)

अतिभारोद्यतस्यैव भारापनयनं महत् । (१।२)

पराश्वासकरं वाक्यम् इदं मे भवतः श्रुतम् ॥ (१।३)

अध्वक्लान्तस्य शयनं स्थानक्लान्तस्य चासनम् । (२।१)

तृषितस्य च पानीयं क्षुधार्तस्य च भोजनम् ॥ (२।२)

ईप्सितस्येव संप्राप्तिर् अन्नस्य समये ऽतिथेः । (३।१)

एषितस्यात्मनः काले वृद्धस्येव सुतो यथा ॥ (३।२)

मनसा चिन्तितस्येव प्रीतिस्निग्धस्य दर्शनम् । (४।१)

प्रह्लादयति मां वाक्यं भवता यद् उदीरितम् ॥ (४।२)

दत्तचक्षुर् इवाकाशे पश्यामि विमृशामि च । (५।१)

प्रज्ञानवचनाद् यो ऽयम् उपदेशो हि मे कृतः । (५।२)

बाढम् एवं करिष्यामि यथा मां भाषते भवान् ॥ (५।३)

इहेमां रजनीं साधो निवसस्व मया सह । (६।१)

प्रभाते यास्यति भवान् पर्याश्वस्तः सुखोषितः । (६।२)

असौ हि भगवान् सूर्यो मन्दरश्मिर् अवाङ्मुखः ॥ (६।३)

भीष्म उवाच । (७।१)

ततस्तेन कृतातिथ्यः सो ऽतिथिः शत्रुसूदन । (७।२)

उवास किल तां रात्रिं सह तेन द्विजेन वै ॥ (७।३)

तत् तच्च धर्मसंयुक्तं तयोः कथयतोस्तदा । (८।१)

व्यतीता सा निशा कृत्स्ना सुखेन दिवसोपमा ॥ (८।२)

ततः प्रभातसमये सो ऽतिथिस्तेन पूजितः । (९।१)

ब्राह्मणेन यथाशक्त्या स्वकार्यम् अभिकाङ्क्षता ॥ (९।२)

ततः स विप्रः कृतधर्मनिश्चयः कृताभ्यनुज्ञः स्वजनेन धर्मवित् । (१०।१)

यथोपदिष्टं भुजगेन्द्रसंश्रयं जगाम काले सुकृतैकनिश्चयः ॥ (१०।२)