धृतराष्ट्र उवाच । (१।१)

तथा प्रविष्टं तरुणं सौभद्रम् अपराजितम् । (१।२)

कुलानुरूपं कुर्वाणं संग्रामेष्वपलायिनम् ॥ (१।३)

आजानेयैः सुबलिभिर् युक्तम् अश्वैस्त्रिहायनैः । (२।१)

प्लवमानम् इवाकाशे के शूराः समवारयन् ॥ (२।२)

संजय उवाच । (३।१)

अभिमन्युः प्रविश्यैव तावकान्निशितैः शरैः । (३।२)

अकरोद् विमुखान् सर्वान् पार्थिवान् पाण्डुनन्दनः ॥ (३।३)

तं तु द्रोणः कृपः कर्णो द्रौणिश्च सबृहद्बलः । (४।१)

कृतवर्मा च हार्दिक्यः षड् रथाः पर्यवारयन् ॥ (४।२)

दृष्ट्वा तु सैन्धवे भारम् अतिमात्रं समाहितम् । (५।१)

सैन्यं तव महाराज युधिष्ठिरम् उपाद्रवत् ॥ (५।२)

सौभद्रम् इतरे वीरम् अभ्यवर्षञ् शराम्बुभिः । (६।१)

तालमात्राणि चापानि विकर्षन्तो महारथाः ॥ (६।२)

तांस्तु सर्वान्महेष्वासान् सर्वविद्यासु निष्ठितान् । (७।१)

व्यष्टम्भयद् रणे बाणैः सौभद्रः परवीरहा ॥ (७।२)

द्रोणं पञ्चाशता विद्ध्वा विंशत्या च बृहद्बलम् । (८।१)

अशीत्या कृतवर्माणं कृपं षष्ट्या शिलीमुखैः ॥ (८।२)

रुक्मपुङ्खैर् महावेगैर् आ कर्णसमचोदितैः । (९।१)

अविध्यद् दशभिर् बाणैर् अश्वत्थामानम् आर्जुनिः ॥ (९।२)

स कर्णं कर्णिना कर्णे पीतेन निशितेन च । (१०।१)

फाल्गुनिर् द्विषतां मध्ये विव्याध परमेषुणा ॥ (१०।२)

पातयित्वा कृपस्याश्वांस्तथोभौ पार्ष्णिसारथी । (११।१)

अथैनं दशभिर् बाणैः प्रत्यविध्यत् स्तनान्तरे ॥ (११।२)

ततो वृन्दारकं वीरं कुरूणां कीर्तिवर्धनम् । (१२।१)

पुत्राणां तव वीराणां पश्यताम् अवधीद् बली ॥ (१२।२)

तं द्रौणिः पञ्चविंशत्या क्षुद्रकाणां समर्पयत् । (१३।१)

वरं वरम् अमित्राणाम् आरुजन्तम् अभीतवत् ॥ (१३।२)

स तु बाणैः शितैस्तूर्णं प्रत्यविध्यत मारिष । (१४।१)

पश्यतां धार्तराष्ट्राणाम् अश्वत्थामानम् आर्जुनिः ॥ (१४।२)

षष्ट्या शराणां तं द्रौणिस्तिग्मधारैः सुतेजनैः । (१५।१)

उग्रैर् नाकम्पयद् विद्ध्वा मैनाकम् इव पर्वतम् ॥ (१५।२)

स तु द्रौणिं त्रिसप्तत्या हेमपुङ्खैर् अजिह्मगैः । (१६।१)

प्रत्यविध्यन्महातेजा बलवान् अपकारिणम् ॥ (१६।२)

तस्मिन् द्रोणो बाणशतं पुत्रगृद्धी न्यपातयत् । (१७।१)

अश्वत्थामा तथाष्टौ च परीप्सन् पितरं रणे ॥ (१७।२)

कर्णो द्वाविंशतिं भल्लान् कृतवर्मा चतुर्दश । (१८।१)

बृहद्बलस्तु पञ्चाशत् कृपः शारद्वतो दश ॥ (१८।२)

तांस्तु प्रत्यवधीत् सर्वान् दशभिर् दशभिः शरैः । (१९।१)

तैर् अर्द्यमानः सौभद्रः सर्वतो निशितैः शरैः ॥ (१९।२)

तं कोसलानाम् अधिपः कर्णिनाताडयद्धृदि । (२०।१)

स तस्याश्वान् ध्वजं चापं सूतं चापातयत् क्षितौ ॥ (२०।२)

अथ कोसलराजस्तु विरथः खड्गचर्मधृत् । (२१।१)

इयेष फाल्गुनेः कायाच्छिरो हर्तुं सकुण्डलम् ॥ (२१।२)

स कोसलानां भर्तारं राजपुत्रं बृहद्बलम् । (२२।१)

हृदि विव्याध बाणेन स भिन्नहृदयो ऽपतत् ॥ (२२।२)

बभञ्ज च सहस्राणि दश राजन्महात्मनाम् । (२३।१)

सृजताम् अशिवा वाचः खड्गकार्मुकधारिणाम् ॥ (२३।२)

तथा बृहद्बलं हत्वा सौभद्रो व्यचरद् रणे । (२४।१)

विष्टम्भयन्महेष्वासान् योधांस्तव शराम्बुभिः ॥ (२४।२)