अर्जुन उवाच । (१।१)

किम् आगमनकृत्यं ते कौरव्यकुलनन्दिनि । (१।२)

मणिपूरपतेर् मातुस्तथैव च रणाजिरे ॥ (१।३)

कच्चित् कुशलकामासि राज्ञो ऽस्य भुजगात्मजे । (२।१)

मम वा चञ्चलापाङ्गे कच्चित् त्वं शुभम् इच्छसि ॥ (२।२)

कच्चित् ते पृथुलश्रोणि नाप्रियं शुभदर्शने । (३।१)

अकार्षम् अहम् अज्ञानाद् अयं वा बभ्रुवाहनः ॥ (३।२)

कच्चिच्च राजपुत्री ते सपत्नी चैत्रवाहिनी । (४।१)

चित्राङ्गदा वरारोहा नापराध्यति किंचन ॥ (४।२)

तम् उवाचोरगपतेर् दुहिता प्रहसन्त्यथ । (५।१)

न मे त्वम् अपराद्धो ऽसि न नृपो बभ्रुवाहनः । (५।२)

न जनित्री तथास्येयं मम या प्रेष्यवत् स्थिता ॥ (५।३)

श्रूयतां यद् यथा चेदं मया सर्वं विचेष्टितम् । (६।१)

न मे कोपस्त्वया कार्यः शिरसा त्वां प्रसादये ॥ (६।२)

त्वत्प्रीत्यर्थं हि कौरव्य कृतम् एतन्मयानघ । (७।१)

यत् तच्छृणु महाबाहो निखिलेन धनंजय ॥ (७।२)

महाभारतयुद्धे यत् त्वया शांतनवो नृपः । (८।१)

अधर्मेण हतः पार्थ तस्यैषा निष्कृतिः कृता ॥ (८।२)

न हि भीष्मस्त्वया वीर युध्यमानो निपातितः । (९।१)

शिखण्डिना तु संसक्तस्तम् आश्रित्य हतस्त्वया ॥ (९।२)

तस्य शान्तिम् अकृत्वा तु त्यजेस्त्वं यदि जीवितम् । (१०।१)

कर्मणा तेन पापेन पतेथा निरये ध्रुवम् ॥ (१०।२)

एषा तु विहिता शान्तिः पुत्राद् यां प्राप्तवान् असि । (११।१)

वसुभिर् वसुधापाल गङ्गया च महामते ॥ (११।२)

पुरा हि श्रुतम् एतद् वै वसुभिः कथितं मया । (१२।१)

गङ्गायास्तीरम् आगम्य हते शांतनवे नृपे ॥ (१२।२)

आप्लुत्य देवा वसवः समेत्य च महानदीम् । (१३।१)

इदम् ऊचुर् वचो घोरं भागीरथ्या मते तदा ॥ (१३।२)

एष शांतनवो भीष्मो निहतः सव्यसाचिना । (१४।१)

अयुध्यमानः संग्रामे संसक्तो ऽन्येन भामिनि ॥ (१४।२)

तद् अनेनाभिषङ्गेण वयम् अप्यर्जुनं शुभे । (१५।१)

शापेन योजयामेति तथास्त्विति च साब्रवीत् ॥ (१५।२)

तद् अहं पितुर् आवेद्य भृशं प्रव्यथितेन्द्रिया । (१६।१)

अभवं स च तच्छ्रुत्वा विषादम् अगमत् परम् ॥ (१६।२)

पिता तु मे वसून् गत्वा त्वदर्थं समयाचत । (१७।१)

पुनः पुनः प्रसाद्यैनांस्त एनम् इदम् अब्रुवन् ॥ (१७।२)

पुनस्तस्य महाभाग मणिपूरेश्वरो युवा । (१८।१)

स एनं रणमध्यस्थं शरैः पातयिता भुवि ॥ (१८।२)

एवं कृते स नागेन्द्र मुक्तशापो भविष्यति । (१९।१)

गच्छेति वसुभिश्चोक्तो मम चेदं शशंस सः ॥ (१९।२)

तच्छ्रुत्वा त्वं मया तस्माच्छापाद् असि विमोक्षितः । (२०।१)

न हि त्वां देवराजो ऽपि समरेषु पराजयेत् ॥ (२०।२)

आत्मा पुत्रः स्मृतस्तस्मात् तेनेहासि पराजितः । (२१।१)

नात्र दोषो मम मतः कथं वा मन्यसे विभो ॥ (२१।२)

इत्येवम् उक्तो विजयः प्रसन्नात्माब्रवीद् इदम् । (२२।१)

सर्वं मे सुप्रियं देवि यद् एतत् कृतवत्यसि ॥ (२२।२)

इत्युक्त्वाथाब्रवीत् पुत्रं मणिपूरेश्वरं जयः । (२३।१)

चित्राङ्गदायाः शृण्वन्त्याः कौरव्यदुहितुस्तथा ॥ (२३।२)

युधिष्ठिरस्याश्वमेधः परां चैत्रीं भविष्यति । (२४।१)

तत्रागच्छेः सहामात्यो मातृभ्यां सहितो नृप ॥ (२४।२)

इत्येवम् उक्तः पार्थेन स राजा बभ्रुवाहनः । (२५।१)

उवाच पितरं धीमान् इदम् अस्राविलेक्षणः ॥ (२५।२)

उपयास्यामि धर्मज्ञ भवतः शासनाद् अहम् । (२६।१)

अश्वमेधे महायज्ञे द्विजातिपरिवेषकः ॥ (२६।२)

मम त्वनुग्रहार्थाय प्रविशस्व पुरं स्वकम् । (२७।१)

भार्याभ्यां सह शत्रुघ्न मा भूत् ते ऽत्र विचारणा ॥ (२७।२)

उषित्वेह विशल्यस्त्वं सुखं स्वे वेश्मनि प्रभो । (२८।१)

पुनर् अश्वानुगमनं कर्तासि जयतां वर ॥ (२८।२)

इत्युक्तः स तु पुत्रेण तदा वानरकेतनः । (२९।१)

स्मयन् प्रोवाच कौन्तेयस्तदा चित्राङ्गदासुतम् ॥ (२९।२)

विदितं ते महाबाहो यथा दीक्षां चराम्यहम् । (३०।१)

न स तावत् प्रवेक्ष्यामि पुरं ते पृथुलोचन ॥ (३०।२)

यथाकामं प्रयात्येष यज्ञियश्च तुरंगमः । (३१।१)

स्वस्ति ते ऽस्तु गमिष्यामि न स्थानं विद्यते मम ॥ (३१।२)

स तत्र विधिवत् तेन पूजितः पाकशासनिः । (३२।१)

भार्याभ्याम् अभ्यनुज्ञातः प्रायाद् भरतसत्तमः ॥ (३२।२)