गालव उवाच । (१।१)

गरुत्मन् भुजगेन्द्रारे सुपर्ण विनतात्मज । (१।२)

नय मां तार्क्ष्य पूर्वेण यत्र धर्मस्य चक्षुषी ॥ (१।३)

पूर्वम् एतां दिशं गच्छ या पूर्वं परिकीर्तिता । (२।१)

दैवतानां हि सांनिध्यम् अत्र कीर्तितवान् असि ॥ (२।२)

अत्र सत्यं च धर्मश्च त्वया सम्यक् प्रकीर्तितः । (३।१)

इच्छेयं तु समागन्तुं समस्तैर् दैवतैर् अहम् । (३।२)

भूयश्च तान् सुरान् द्रष्टुम् इच्छेयम् अरुणानुज ॥ (३।३)

नारद उवाच । (४।१)

तम् आह विनतासूनुर् आरोहस्वेति वै द्विजम् । (४।२)

आरुरोहाथ स मुनिर् गरुडं गालवस्तदा ॥ (४।३)

गालव उवाच । (५।१)

क्रममाणस्य ते रूपं दृश्यते पन्नगाशन । (५।२)

भास्करस्येव पूर्वाह्णे सहस्रांशोर् विवस्वतः ॥ (५।३)

पक्षवातप्रणुन्नानां वृक्षाणाम् अनुगामिनाम् । (६।१)

प्रस्थितानाम् इव समं पश्यामीह गतिं खग ॥ (६।२)

ससागरवनाम् उर्वीं सशैलवनकाननाम् । (७।१)

आकर्षन्न् इव चाभासि पक्षवातेन खेचर ॥ (७।२)

समीननागनक्रं च खम् इवारोप्यते जलम् । (८।१)

वायुना चैव महता पक्षवातेन चानिशम् ॥ (८।२)

तुल्यरूपाननान्मत्स्यांस्तिमिमत्स्यांस्तिमिंगिलान् । (९।१)

नागांश्च नरवक्त्रांश्च पश्याम्युन्मथितान् इव ॥ (९।२)

महार्णवस्य च रवैः श्रोत्रे मे बधिरीकृते । (१०।१)

न शृणोमि न पश्यामि नात्मनो वेद्मि कारणम् ॥ (१०।२)

शनैः साधु भवान् यातु ब्रह्महत्याम् अनुस्मरन् । (११।१)

न दृश्यते रविस्तात न दिशो न च खं खग ॥ (११।२)

तम एव तु पश्यामि शरीरं ते न लक्षये । (१२।१)

मणीव जात्यौ पश्यामि चक्षुषी ते ऽहम् अण्डज ॥ (१२।२)

शरीरे तु न पश्यामि तव चैवात्मनश्च ह । (१३।१)

पदे पदे तु पश्यामि सलिलाद् अग्निम् उत्थितम् ॥ (१३।२)

स मे निर्वाप्य सहसा चक्षुषी शाम्यते पुनः । (१४।१)

तन्निवर्त महान् कालो गच्छतो विनतात्मज ॥ (१४।२)

न मे प्रयोजनं किंचिद् गमने पन्नगाशन । (१५।१)

संनिवर्त महावेग न वेगं विषहामि ते ॥ (१५।२)

गुरवे संश्रुतानीह शतान्यष्टौ हि वाजिनाम् । (१६।१)

एकतः श्यामकर्णानां शुभ्राणां चन्द्रवर्चसाम् ॥ (१६।२)

तेषां चैवापवर्गाय मार्गं पश्यामि नाण्डज । (१७।१)

ततो ऽयं जीवितत्यागे दृष्टो मार्गो मयात्मनः ॥ (१७।२)

नैव मे ऽस्ति धनं किंचिन्न धनेनान्वितः सुहृत् । (१८।१)

न चार्थेनापि महता शक्यम् एतद् व्यपोहितुम् ॥ (१८।२)

नारद उवाच । (१९।१)

एवं बहु च दीनं च ब्रुवाणं गालवं तदा । (१९।२)

प्रत्युवाच व्रजन्न् एव प्रहसन् विनतात्मजः ॥ (१९।३)

नातिप्रज्ञो ऽसि विप्रर्षे यो ऽऽत्मानं त्यक्तुम् इच्छसि । (२०।१)

न चापि कृत्रिमः कालः कालो हि परमेश्वरः ॥ (२०।२)

किम् अहं पूर्वम् एवेह भवता नाभिचोदितः । (२१।१)

उपायो ऽत्र महान् अस्ति येनैतद् उपपद्यते ॥ (२१।२)

तद् एष ऋषभो नाम पर्वतः सागरोरसि । (२२।१)

अत्र विश्रम्य भुक्त्वा च निवर्तिष्याव गालव ॥ (२२।२)