मार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततश्चोरक्षयं कृत्वा द्विजेभ्यः पृथिवीम् इमाम् । (१।२)

वाजिमेधे महायज्ञे विधिवत् कल्पयिष्यति ॥ (१।३)

स्थापयित्वा स मर्यादाः स्वयम्भुविहिताः शुभाः । (२।१)

वनं पुण्ययशःकर्मा जरावान् संश्रयिष्यति ॥ (२।२)

तच्छीलम् अनुवर्त्स्यन्ते मनुष्या लोकवासिनः । (३।१)

विप्रैश्चोरक्षये चैव कृते क्षेमं भविष्यति ॥ (३।२)

कृष्णाजिनानि शक्तीश् च त्रिशूलान्यायुधानि च । (४।१)

स्थापयन् विप्रशार्दूलो देशेषु विजितेषु च ॥ (४।२)

संस्तूयमानो विप्रेन्द्रैर् मानयानो द्विजोत्तमान् । (५।१)

कल्किश् चरिष्यति महीं सदा दस्युवधे रतः ॥ (५।२)

हा तात हा सुतेत्येवं तास् ता वाचः सुदारुणाः । (६।१)

विक्रोशमानान् सुभृशं दस्यून् नेष्यति संक्षयम् ॥ (६।२)

ततो ऽधर्मविनाशो वै धर्मवृद्धिश्च भारत । (७।१)

भविष्यति कृते प्राप्ते क्रियावांश् च जनस् तथा ॥ (७।२)

आरामाश् चैव चैत्याश् च तटाकान्यवटास् तथा । (८।१)

यज्ञक्रियाश्च विविधा भविष्यन्ति कृते युगे ॥ (८।२)

ब्राह्मणाः साधवश् चैव मुनयश् च तपस्विनः । (९।१)

आश्रमाः सहपाषण्डाः स्थिताः सत्ये जनाः प्रजाः ॥ (९।२)

जास्यन्ति सर्वबीजानि उप्यमानानि चैव ह । (१०।१)

सर्वेष्वृतुषु राजेन्द्र सर्वं सस्यं भविष्यति ॥ (१०।२)

नरा दानेषु निरता व्रतेषु नियमेषु च । (११।१)

जपयज्ञपरा विप्रा धर्मकामा मुदा युताः । (११।२)

पालयिष्यन्ति राजानो धर्मेणेमां वसुंधराम् ॥ (११।३)

व्यवहाररता वैश्या भविष्यन्ति कृते युगे । (१२।१)

षट्कर्मनिरता विप्राः क्षत्रिया रक्षणे रताः ॥ (१२।२)

शुश्रूषायां रताः शूद्रास् तथा वर्णत्रयस्य च । (१३।१)

एष धर्मः कृतयुगे त्रेतायां द्वापरे तथा । (१३।२)

पश्चिमे युगकाले च यः स ते संप्रकीर्तितः ॥ (१३।३)

सर्वलोकस्य विदिता युगसंख्या च पाण्डव । (१४।१)

एतत् ते सर्वम् आख्यातम् अतीतानागतं मया । (१४।२)

वायुप्रोक्तम् अनुस्मृत्य पुराणम् ऋषिसंस्तुतम् ॥ (१४।३)

एवं संसारमार्गा मे बहुशश् चिरजीविना । (१५।१)

दृष्टाश् चैवानुभूताश् च तांस् ते कथितवान् अहम् ॥ (१५।२)

इदं चैवापरं भूयः सह भ्रातृभिर् अच्युत । (१६।१)

धर्मसंशयमोक्षार्थं निबोध वचनं मम ॥ (१६।२)

धर्मे त्वयात्मा संयोज्यो नित्यं धर्मभृतां वर । (१७।१)

धर्मात्मा हि सुखं राजा प्रेत्य चेह च नन्दति ॥ (१७।२)

निबोध च शुभां वाणीं यां प्रवक्ष्यामि ते ऽनघ । (१८।१)

न ब्राह्मणे परिभवः कर्तव्यस् ते कदाचन । (१८।२)

ब्राह्मणो रुषितो हन्याद् अपि लोकान् प्रतिज्ञया ॥ (१८।३)

वैशम्पायन उवाच । (१९।१)

मार्कण्डेयवचः श्रुत्वा कुरूणां प्रवरो नृपः । (१९।२)

उवाच वचनं धीमान् परमं परमद्युतिः ॥ (१९।३)

कस्मिन् धर्मे मया स्थेयं प्रजाः संरक्षता मुने । (२०।१)

कथं च वर्तमानो वै न च्यवेयं स्वधर्मतः ॥ (२०।२)

मार्कण्डेय उवाच । (२१।१)

दयावान् सर्वभूतेषु हितो रक्तो ऽनसूयकः । (२१।२)

अपत्यानाम् इव स्वेषां प्रजानां रक्षणे रतः । (२१।३)

चर धर्मं त्यजाधर्मं पितॄन् देवांश् च पूजय ॥ (२१।४)

प्रमादाद् यत् कृतं ते ऽभूत् सम्यग् दानेन तज्जय । (२२।१)

अलं ते मानम् आश्रित्य सततं परवान् भव ॥ (२२।२)

विजित्य पृथिवीं सर्वां मोदमानः सुखी भव । (२३।१)

एष भूतो भविष्यश्च धर्मस् ते समुदीरितः ॥ (२३।२)

न ते ऽस्त्यविदितं किंचिद् अतीतानागतं भुवि । (२४।१)

तस्माद् इमं परिक्लेशं त्वं तात हृदि मा कृथाः ॥ (२४।२)

एष कालो महाबाहो अपि सर्वदिवौकसाम् । (२५।१)

मुह्यन्ति हि प्रजास् तात कालेनाभिप्रचोदिताः ॥ (२५।२)

मा च ते ऽत्र विचारो भूद् यन् मयोक्तं तवानघ । (२६।१)

अतिशङ्क्य वचो ह्येतद् धर्मलोपो भवेत् तव ॥ (२६।२)

जातो ऽसि प्रथिते वंशे कुरूणां भरतर्षभ । (२७।१)

कर्मणा मनसा वाचा सर्वम् एतत् समाचर ॥ (२७।२)

युधिष्ठिर उवाच । (२८।१)

यत् त्वयोक्तं द्विजश्रेष्ठ वाक्यं श्रुतिमनोहरम् । (२८।२)

तथा करिष्ये यत्नेन भवतः शासनं विभो ॥ (२८।३)

न मे लोभो ऽस्ति विप्रेन्द्र न भयं न च मत्सरः । (२९।१)

करिष्यामि हि तत् सर्वम् उक्तं यत् ते मयि प्रभो ॥ (२९।२)

वैशम्पायन उवाच । (३०।१)

श्रुत्वा तु वचनं तस्य पाण्डवस्य महात्मनः । (३०।२)

प्रहृष्टाः पाण्डवा राजन् सहिताः शार्ङ्गधन्वना ॥ (३०।३)

तथा कथां शुभां श्रुत्वा मार्कण्डेयस्य धीमतः । (३१।१)

विस्मिताः समपद्यन्त पुराणस्य निवेदनात् ॥ (३१।२)