युधिष्ठिर उवाच । (१।१)

असांनिध्यं कथं कृष्ण तवासीद् वृष्णिनन्दन । (१।२)

क्व चासीद् विप्रवासस् ते किं वाकार्षीः प्रवासकः ॥ (१।३)

कृष्ण उवाच । (२।१)

शाल्वस्य नगरं सौभं गतो ऽहं भरतर्षभ । (२।२)

विनिहन्तुं नरश्रेष्ठ तत्र मे शृणु कारणम् ॥ (२।३)

महातेजा महाबाहुर् यः स राजा महायशाः । (३।१)

दमघोषात्मजो वीरः शिशुपालो मया हतः ॥ (३।२)

यज्ञे ते भरतश्रेष्ठ राजसूये ऽर्हणां प्रति । (४।१)

स रोषवशसम्प्राप्तो नामृष्यत दुरात्मवान् ॥ (४।२)

श्रुत्वा तं निहतं शाल्वस् तीव्ररोषसमन्वितः । (५।१)

उपायाद् द्वारकां शून्याम् इहस्थे मयि भारत ॥ (५।२)

स तत्र योधितो राजन् बालकैर् वृष्णिपुंगवैः । (६।१)

आगतः कामगं सौभम् आरुह्यैव नृशंसकृत् ॥ (६।२)

ततो वृष्णिप्रवीरांस् तान् बालान् हत्वा बहूंस् तदा । (७।१)

पुरोद्यानानि सर्वाणि भेदयामास दुर्मतिः ॥ (७।२)

उक्तवांश् च महाबाहो क्वासौ वृष्णिकुलाधमः । (८।१)

वासुदेवः सुमन्दात्मा वसुदेवसुतो गतः ॥ (८।२)

तस्य युद्धार्थिनो दर्पं युद्धे नाशयितास्म्यहम् । (९।१)

आनर्ताः सत्यम् आख्यात तत्र गन्तास्मि यत्र सः ॥ (९।२)

तं हत्वा विनिवर्तिष्ये कंसकेशिनिषूदनम् । (१०।१)

अहत्वा न निवर्तिष्ये सत्येनायुधम् आलभे ॥ (१०।२)

क्वासौ क्वासाव् इति पुनस् तत्र तत्र विधावति । (११।१)

मया किल रणे युद्धं काङ्क्षमाणः स सौभराट् ॥ (११।२)

अद्य तं पापकर्माणं क्षुद्रं विश्वासघातिनम् । (१२।१)

शिशुपालवधामर्षाद् गमयिष्ये यमक्षयम् ॥ (१२।२)

मम पापस्वभावेन भ्राता येन निपातितः । (१३।१)

शिशुपालो महीपालस् तं वधिष्ये महीतले ॥ (१३।२)

भ्राता बालश् च राजा च न च संग्राममूर्धनि । (१४।१)

प्रमत्तश् च हतो वीरस् तं हनिष्ये जनार्दनम् ॥ (१४।२)

एवमादि महाराज विलप्य दिवम् आस्थितः । (१५।१)

कामगेन स सौभेन क्षिप्त्वा मां कुरुनन्दन ॥ (१५।२)

तम् अश्रौषम् अहं गत्वा यथा वृत्तः सुदुर्मतिः । (१६।१)

मयि कौरव्य दुष्टात्मा मार्त्तिकावतको नृपः ॥ (१६।२)

ततो ऽहम् अपि कौरव्य रोषव्याकुललोचनः । (१७।१)

निश्चित्य मनसा राजन् वधायास्य मनो दधे ॥ (१७।२)

आनर्तेषु विमर्दं च क्षेपं चात्मनि कौरव । (१८।१)

प्रवृद्धम् अवलेपं च तस्य दुष्कृतकर्मणः ॥ (१८।२)

ततः सौभवधायाहं प्रतस्थे पृथिवीपते । (१९।१)

स मया सागरावर्ते दृष्ट आसीत् परीप्सता ॥ (१९।२)

ततः प्रध्माप्य जलजं पाञ्चजन्यम् अहं नृप । (२०।१)

आहूय शाल्वं समरे युद्धाय समवस्थितः ॥ (२०।२)

सुमुहूर्तम् अभूद् युद्धं तत्र मे दानवैः सह । (२१।१)

वशीभूताश् च मे सर्वे भूतले च निपातिताः ॥ (२१।२)

एतत् कार्यं महाबाहो येनाहं नागमं तदा । (२२।१)

श्रुत्वैव हास्तिनपुरं द्यूतं चाविनयोत्थितम् ॥ (२२।२)