संजय उवाच । (१।१)

तस्य लालप्यतः श्रुत्वा वृद्धः कुरुपितामहः । (१।२)

देशकालोचितं वाक्यम् अब्रवीत् प्रीतमानसः ॥ (१।३)

समुद्र इव सिन्धूनां ज्योतिषाम् इव भास्करः । (२।१)

सत्यस्य च यथा सन्तो बीजानाम् इव चोर्वरा ॥ (२।२)

पर्जन्य इव भूतानां प्रतिष्ठा सुहृदां भव । (३।१)

बान्धवास्त्वानुजीवन्तु सहस्राक्षम् इवामराः ॥ (३।२)

स्वबाहुबलवीर्येण धार्तराष्ट्रप्रियैषिणा । (४।१)

कर्ण राजपुरं गत्वा काम्बोजा निहतास्त्वया ॥ (४।२)

गिरिव्रजगताश्चापि नग्नजित्प्रमुखा नृपाः । (५।१)

अम्बष्ठाश्च विदेहाश्च गान्धाराश्च जितास्त्वया ॥ (५।२)

हिमवद्दुर्गनिलयाः किराता रणकर्कशाः । (६।१)

दुर्योधनस्य वशगाः कृताः कर्ण त्वया पुरा ॥ (६।२)

तत्र तत्र च संग्रामे दुर्योधनहितैषिणा । (७।१)

बहवश्च जिता वीरास्त्वया कर्ण महौजसा ॥ (७।२)

यथा दुर्योधनस्तात सज्ञातिकुलबान्धवः । (८।१)

तथा त्वम् अपि सर्वेषां कौरवाणां गतिर् भव ॥ (८।२)

शिवेनाभिवदामि त्वां गच्छ युध्यस्व शत्रुभिः । (९।१)

अनुशाधि कुरून् संख्ये धत्स्व दुर्योधने जयम् ॥ (९।२)

भवान् पौत्रसमो ऽस्माकं यथा दुर्योधनस्तथा । (१०।१)

तवापि धर्मतः सर्वे यथा तस्य वयं तथा ॥ (१०।२)

यौनात् संबन्धकाल् लोके विशिष्टं संगतं सताम् । (११।१)

सद्भिः सह नरश्रेष्ठ प्रवदन्ति मनीषिणः ॥ (११।२)

स सत्यसंगरो भूत्वा ममेदम् इति निश्चितम् । (१२।१)

कुरूणां पालय बलं यथा दुर्योधनस्तथा ॥ (१२।२)

इति श्रुत्वा वचः सो ऽथ चरणावभिवाद्य च । (१३।१)

ययौ वैकर्तनः कर्णस्तूर्णम् आयोधनं प्रति ॥ (१३।२)

सो ऽभिवीक्ष्य नरौघाणां स्थानम् अप्रतिमं महत् । (१४।१)

व्यूढप्रहरणोरस्कं सैन्यं तत् समबृंहयत् ॥ (१४।२)

कर्णं दृष्ट्वा महेष्वासं युद्धाय समवस्थितम् । (१५।१)

क्ष्वेडितास्फोटितरवैः सिंहनादरवैर् अपि । (१५।२)

धनुःशब्दैश्च विविधैः कुरवः समपूजयन् ॥ (१५।३)