और्व उवाच । (१।१)

उक्तवान् अस्मि यां क्रोधात् प्रतिज्ञां पितरस्तदा । (१।२)

सर्वलोकविनाशाय न सा मे वितथा भवेत् ॥ (१।३)

वृथारोषप्रतिज्ञो हि नाहं जीवितुम् उत्सहे । (२।१)

अनिस्तीर्णो हि मां रोषो दहेद् अग्निर् इवारणिम् ॥ (२।२)

यो हि कारणतः क्रोधं संजातं क्षन्तुम् अर्हति । (३।१)

नालं स मनुजः सम्यक् त्रिवर्गं परिरक्षितुम् ॥ (३।२)

अशिष्टानां नियन्ता हि शिष्टानां परिरक्षिता । (४।१)

स्थाने रोषः प्रयुक्तः स्यान् नृपैः स्वर्गजिगीषुभिः ॥ (४।२)

अश्रौषम् अहम् ऊरुस्थो गर्भशय्यागतस्तदा । (५।१)

आरावं मातृवर्गस्य भृगूणां क्षत्रियैर् वधे ॥ (५।२)

सामरैर् हि यदा लोकैर् भृगूणां क्षत्रियाधमैः । (६।१)

आ गर्भोत्सादनं क्षान्तं तदा मां मन्युर् आविशत् ॥ (६।२)

आपूर्णकोशाः किल मे मातरः पितरस्तथा । (७।१)

भयात् सर्वेषु लोकेषु नाधिजग्मुः परायणम् ॥ (७।२)

तान् भृगूणां तदा दारान् कश्चिन् नाभ्यवपद्यत । (८।१)

यदा तदा दधारेयम् ऊरुणैकेन मां शुभा ॥ (८।२)

प्रतिषेद्धा हि पापस्य यदा लोकेषु विद्यते । (९।१)

तदा सर्वेषु लोकेषु पापकृन् नोपपद्यते ॥ (९।२)

यदा तु प्रतिषेद्धारं पापो न लभते क्वचित् । (१०।१)

तिष्ठन्ति बहवो लोके तदा पापेषु कर्मसु ॥ (१०।२)

जानन्न् अपि च यः पापं शक्तिमान् न नियच्छति । (११।१)

ईशः सन् सो ऽपि तेनैव कर्मणा सम्प्रयुज्यते ॥ (११।२)

राजभिश्चेश्वरैश्चैव यदि वै पितरो मम । (१२।१)

शक्तैर् न शकितास् त्रातुम् इष्टं मत्वेह जीवितम् ॥ (१२।२)

अत एषाम् अहं क्रुद्धो लोकानाम् ईश्वरो ऽद्य सन् । (१३।१)

भवतां तु वचो नाहम् अलं समतिवर्तितुम् ॥ (१३।२)

मम चापि भवेद् एतद् ईश्वरस्य सतो महत् । (१४।१)

उपेक्षमाणस्य पुनर् लोकानां किल्बिषाद् भयम् ॥ (१४।२)

यश्चायं मन्युजो मे ऽग्निर् लोकान् आदातुम् इच्छति । (१५।१)

दहेद् एष च माम् एव निगृहीतः स्वतेजसा ॥ (१५।२)

भवतां च विजानामि सर्वलोकहितेप्सुताम् । (१६।१)

तस्माद् विदध्वं यच्छ्रेयो लोकानां मम चेश्वराः ॥ (१६।२)

पितर ऊचुः । (१७।१)

य एष मन्युजस्ते ऽग्निर् लोकान् आदातुम् इच्छति । (१७।२)

अप्सु तं मुञ्च भद्रं ते लोका ह्य् अप्सु प्रतिष्ठिताः । (१७।३)

कुरु तात वचो ऽस्माकं मा लोकान् हिंसि चाधुना ॥ (१७।४)

आपोमयाः सर्वरसाः सर्वम् आपोमयं जगत् । (१८।१)

तस्माद् अप्सु विमुञ्चेमं क्रोधाग्निं द्विजसत्तम ॥ (१८।२)

अयं तिष्ठतु ते विप्र यदीच्छसि महोदधौ । (१९।१)

मन्युजो ऽग्निर् दहन्न् आपो लोका ह्यापोमयाः स्मृताः ॥ (१९।२)

एवं प्रतिज्ञा सत्येयं तवानघ भविष्यति । (२०।१)

न चैव सामरा लोका गमिष्यन्ति पराभवम् ॥ (२०।२)

वसिष्ठ उवाच । (२१।१)

ततस्तं क्रोधजं तात और्वो ऽग्निं वरुणालये । (२१।२)

उत्ससर्ज स चैवाप उपयुङ्क्ते महोदधौ ॥ (२१।३)

महद्धयशिरो भूत्वा यत् तद् वेदविदो विदुः । (२२।१)

तम् अग्निम् उद्गिरन् वक्त्रात् पिबत्यापो महोदधौ ॥ (२२।२)

तस्मात् त्वम् अपि भद्रं ते न लोकान् हन्तुम् अर्हसि । (२३।१)

पराशर परान् धर्माञ् जानञ् ज्ञानवतां वर ॥ (२३।२)