युधिष्ठिर उवाच । (१।१)

क्वसमुत्थाः कथंशीला ऋत्विजः स्युः पितामह । (१।२)

कथंविधाश्च राजेन्द्र तद् ब्रूहि वदतां वर ॥ (१।३)

भीष्म उवाच । (२।१)

प्रतिकर्म पुराचार ऋत्विजां स्म विधीयते । (२।२)

आदौ छन्दांसि विज्ञाय द्विजानां श्रुतम् एव च ॥ (२।३)

ये त्वेकरतयो नित्यं धीरा नाप्रियवादिनः । (३।१)

परस्परस्य सुहृदः संमताः समदर्शिनः ॥ (३।२)

येष्वानृशंस्यं सत्यं चाप्यहिंसा तप आर्जवम् । (४।१)

अद्रोहो नाभिमानश्च ह्रीस्तितिक्षा दमः शमः ॥ (४।२)

ह्रीमान् सत्यधृतिर् दान्तो भूतानाम् अविहिंसकः । (५।१)

अकामद्वेषसंयुक्तस्त्रिभिः शुक्लैः समन्वितः ॥ (५।२)

अहिंसको ज्ञानतृप्तः स ब्रह्मासनम् अर्हति । (६।१)

एते महर्त्विजस्तात सर्वे मान्या यथातथम् ॥ (६।२)

युधिष्ठिर उवाच । (७।१)

यद् इदं वेदवचनं दक्षिणासु विधीयते । (७।२)

इदं देयम् इदं देयं न क्वचिद् व्यवतिष्ठते ॥ (७।३)

नेदं प्रति धनं शास्त्रम् आपद्धर्मम् अशास्त्रतः । (८।१)

आज्ञा शास्त्रस्य घोरेयं न शक्तिं समवेक्षते ॥ (८।२)

श्रद्धाम् आरभ्य यष्टव्यम् इत्येषा वैदिकी श्रुतिः । (९।१)

मिथ्योपेतस्य यज्ञस्य किमु श्रद्धा करिष्यति ॥ (९।२)

भीष्म उवाच । (१०।१)

न वेदानां परिभवान्न शाठ्येन न मायया । (१०।२)

कश्चिन्महद् अवाप्नोति मा ते भूद् बुद्धिर् ईदृशी ॥ (१०।३)

यज्ञाङ्गं दक्षिणास्तात वेदानां परिबृंहणम् । (११।१)

न मन्त्रा दक्षिणाहीनास्तारयन्ति कथंचन ॥ (११।२)

शक्तिस्तु पूर्णपात्रेण संमितानवमा भवेत् । (१२।१)

अवश्यं तात यष्टव्यं त्रिभिर् वर्णैर् यथाविधि ॥ (१२।२)

सोमो राजा ब्राह्मणानाम् इत्येषा वैदिकी श्रुतिः । (१३।१)

तं च विक्रेतुम् इच्छन्ति न वृथा वृत्तिर् इष्यते । (१३।२)

तेन क्रीतेन धर्मेण ततो यज्ञः प्रतायते ॥ (१३।३)

इत्येवं धर्मतः ख्यातम् ऋषिभिर् धर्मवादिभिः । (१४।१)

पुमान् यज्ञश्च सोमश्च न्यायवृत्तो यथा भवेत् । (१४।२)

अन्यायवृत्तः पुरुषो न परस्य न चात्मनः ॥ (१४।३)

शरीरं यज्ञपात्राणि इत्येषा श्रूयते श्रुतिः । (१५।१)

तानि सम्यक् प्रणीतानि ब्राह्मणानां महात्मनाम् ॥ (१५।२)

तपो यज्ञाद् अपि श्रेष्ठम् इत्येषा परमा श्रुतिः । (१६।१)

तत् ते तपः प्रवक्ष्यामि विद्वंस्तद् अपि मे शृणु ॥ (१६।२)

अहिंसा सत्यवचनम् आनृशंस्यं दमो घृणा । (१७।१)

एतत् तपो विदुर् धीरा न शरीरस्य शोषणम् ॥ (१७।२)

अप्रामाण्यं च वेदानां शास्त्राणां चातिलङ्घनम् । (१८।१)

अव्यवस्था च सर्वत्र तद् वै नाशनम् आत्मनः ॥ (१८।२)

निबोध दशहोतॄणां विधानं पार्थ यादृशम् । (१९।१)

चित्तिः स्रुक् चित्तम् आज्यं च पवित्रं ज्ञानम् उत्तमम् ॥ (१९।२)

सर्वं जिह्मं मृत्युपदम् आर्जवं ब्रह्मणः पदम् । (२०।१)

एतावाञ् ज्ञानविषयः किं प्रलापः करिष्यति ॥ (२०।२)