वासुदेव उवाच । (१।१)

नेदं कृच्छ्रम् अनुप्राप्तो भवान् स्याद् वसुधाधिप । (१।२)

यद्यहं द्वारकायां स्यां राजन् संनिहितः पुरा ॥ (१।३)

आगच्छेयम् अहं द्यूतम् अनाहूतो ऽपि कौरवैः । (२।१)

आम्बिकेयेन दुर्धर्ष राज्ञा दुर्योधनेन च ॥ (२।२)

वारयेयम् अहं द्यूतं बहून् दोषान् प्रदर्शयन् । (३।१)

भीष्मद्रोणौ समानाय्य कृपं वाह्लीकम् एव च ॥ (३।२)

वैचित्रवीर्यं राजानम् अलं द्यूतेन कौरव । (४।१)

पुत्राणां तव राजेन्द्र त्वन्निमित्तम् इति प्रभो ॥ (४।२)

तत्र वक्ष्याम्य् अहं दोषान् यैर् भवान् अवरोपितः । (५।१)

वीरसेनसुतो यैश् च राज्यात् प्रभ्रंशितः पुरा ॥ (५।२)

अभक्षितविनाशं च देवनेन विशां पते । (६।१)

सातत्यं च प्रसङ्गस्य वर्णयेयं यथातथम् ॥ (६।२)

स्त्रियो ऽक्षा मृगया पानम् एतत् कामसमुत्थितम् । (७।१)

व्यसनं चतुष्टयं प्रोक्तं यै राजन् भ्रश्यते श्रियः ॥ (७।२)

तत्र सर्वत्र वक्तव्यं मन्यन्ते शास्त्रकोविदाः । (८।१)

विशेषतश् च वक्तव्यं द्यूते पश्यन्ति तद्विदः ॥ (८।२)

एकाह्ना द्रव्यनाशो ऽत्र ध्रुवं व्यसनम् एव च । (९।१)

अभुक्तनाशश् चार्थानां वाक्पारुष्यं च केवलम् ॥ (९।२)

एतच् चान्यच् च कौरव्य प्रसङ्गि कटुकोदयम् । (१०।१)

द्यूते ब्रूयां महाबाहो समासाद्याम्बिकासुतम् ॥ (१०।२)

एवम् उक्तो यदि मया गृह्णीयाद् वचनं मम । (११।१)

अनामयं स्याद् धर्मस्य कुरूणां कुरुनन्दन ॥ (११।२)

न चेत् स मम राजेन्द्र गृह्णीयान् मधुरं वचः । (१२।१)

पथ्यं च भरतश्रेष्ठ निगृह्णीयां बलेन तम् ॥ (१२।२)

अथैनान् अभिनीयैवं सुहृदो नाम दुर्हृदः । (१३।१)

सभासदश् च तान् सर्वान् भेदयेयं दुरोदरान् ॥ (१३।२)

असांनिध्यं तु कौरव्य ममानर्तेष्वभूत् तदा । (१४।१)

येनेदं व्यसनं प्राप्ता भवन्तो द्यूतकारितम् ॥ (१४।२)

सो ऽहम् एत्य कुरुश्रेष्ठ द्वारकां पाण्डुनन्दन । (१५।१)

अश्रौषं त्वां व्यसनिनं युयुधानाद् यथातथम् ॥ (१५।२)

श्रुत्वैव चाहं राजेन्द्र परमोद्विग्नमानसः । (१६।१)

तूर्णम् अभ्यागतो ऽस्मि त्वां द्रष्टुकामो विशां पते ॥ (१६।२)

अहो कृच्छ्रम् अनुप्राप्ताः सर्वे स्म भरतर्षभ । (१७।१)

ये वयं त्वां व्यसनिनं पश्यामः सह सोदरैः ॥ (१७।२)