दुर्योधन उवाच । (१।१)

आर्यास्तु ये वै राजानः सत्यसंधा महाव्रताः । (१।२)

पर्याप्तविद्या वक्तारो वेदान्तावभृथाप्लुताः ॥ (१।३)

धृतिमन्तो ह्रीनिषेधा धर्मात्मानो यशस्विनः । (२।१)

मूर्धाभिषिक्तास्ते चैनं राजानः पर्युपासते ॥ (२।२)

दक्षिणार्थं समानीता राजभिः कांस्यदोहनाः । (३।१)

आरण्या बहुसाहस्रा अपश्यं तत्र तत्र गाः ॥ (३।२)

आजह्रुस्तत्र सत्कृत्य स्वयम् उद्यम्य भारत । (४।१)

अभिषेकार्थम् अव्यग्रा भाण्डम् उच्चावचं नृपाः ॥ (४।२)

बाह्लीको रथम् आहार्षीज्जाम्बूनदपरिष्कृतम् । (५।१)

सुदक्षिणस्तं युयुजे श्वेतैः काम्बोजजैर् हयैः ॥ (५।२)

सुनीथो ऽप्रतिमं तस्य अनुकर्षं महायशाः । (६।१)

ध्वजं चेदिपतिः क्षिप्रम् अहार्षीत् स्वयम् उद्यतम् ॥ (६।२)

दाक्षिणात्यः संनहनं स्रगुष्णीषे च मागधः । (७।१)

वसुदानो महेष्वासो गजेन्द्रं षष्टिहायनम् ॥ (७।२)

मत्स्यस्त्वक्षान् अवाबध्नाद् एकलव्य उपानहौ । (८।१)

आवन्त्यस्त्वभिषेकार्थम् आपो बहुविधास्तथा ॥ (८।२)

चेकितान उपासङ्गं धनुः काश्य उपाहरत् । (९।१)

असिं रुक्मत्सरुं शल्यः शैक्यं काञ्चनभूषणम् ॥ (९।२)

अभ्यषिञ्चत् ततो धौम्यो व्यासश्च सुमहातपाः । (१०।१)

नारदं वै पुरस्कृत्य देवलं चासितं मुनिम् ॥ (१०।२)

प्रीतिमन्त उपातिष्ठन्न् अभिषेकं महर्षयः । (११।१)

जामदग्न्येन सहितास्तथान्ये वेदपारगाः ॥ (११।२)

अभिजग्मुर् महात्मानं मन्त्रवद् भूरिदक्षिणम् । (१२।१)

महेन्द्रम् इव देवेन्द्रं दिवि सप्तर्षयो यथा ॥ (१२।२)

अधारयच्छत्रम् अस्य सात्यकिः सत्यविक्रमः । (१३।१)

धनंजयश्च व्यजने भीमसेनश्च पाण्डवः ॥ (१३।२)

उपागृह्णाद् यम् इन्द्राय पुराकल्पे प्रजापतिः । (१४।१)

तम् अस्मै शङ्खम् आहार्षीद् वारुणं कलशोदधिः ॥ (१४।२)

सिक्तं निष्कसहस्रेण सुकृतं विश्वकर्मणा । (१५।१)

तेनाभिषिक्तः कृष्णेन तत्र मे कश्मलो ऽभवत् ॥ (१५।२)

गच्छन्ति पूर्वाद् अपरं समुद्रं चापि दक्षिणम् । (१६।१)

उत्तरं तु न गच्छन्ति विना तात पतत्रिभिः ॥ (१६।२)

तत्र स्म दध्मुः शतशः शङ्खान्मङ्गल्यकारणात् । (१७।१)

प्राणदंस्ते समाध्मातास्तत्र रोमाणि मे ऽहृषन् ॥ (१७।२)

प्रणता भूमिपाश्चापि पेतुर् हीनाः स्वतेजसा । (१८।१)

धृष्टद्युम्नः पाण्डवाश्च सात्यकिः केशवो ऽष्टमः ॥ (१८।२)

सत्त्वस्थाः शौर्यसम्पन्ना अन्योन्यप्रियकारिणः । (१९।१)

विसंज्ञान् भूमिपान् दृष्ट्वा मां च ते प्राहसंस्तदा ॥ (१९।२)

ततः प्रहृष्टो बीभत्सुः प्रादाद्धेमविषाणिनाम् । (२०।१)

शतान्यनडुहां पञ्च द्विजमुख्येषु भारत ॥ (२०।२)

नैवं शम्बरहन्ताभूद् यौवनाश्वो मनुर् न च । (२१।१)

न च राजा पृथुर् वैन्यो न चाप्यासीद् भगीरथः ॥ (२१।२)

यथातिमात्रं कौन्तेयः श्रिया परमया युतः । (२२।१)

राजसूयम् अवाप्यैवं हरिश्चन्द्र इव प्रभुः ॥ (२२।२)

एतां दृष्ट्वा श्रियं पार्थे हरिश्चन्द्रे यथा विभो । (२३।१)

कथं नु जीवितं श्रेयो मम पश्यसि भारत ॥ (२३।२)

अन्धेनेव युगं नद्धं विपर्यस्तं नराधिप । (२४।१)

कनीयांसो विवर्धन्ते ज्येष्ठा हीयन्ति भारत ॥ (२४।२)

एवं दृष्ट्वा नाभिविन्दामि शर्म परीक्षमाणो ऽपि कुरुप्रवीर । (२५।१)

तेनाहम् एवं कृशतां गतश्च विवर्णतां चैव सशोकतां च ॥ (२५।२)