सूत उवाच । (१।१)

ततस्तस्मिन् द्विजश्रेष्ठ समुदीर्णे तथाविधे । (१।२)

गरुत्मान् पक्षिराट् तूर्णं सम्प्राप्तो विबुधान् प्रति ॥ (१।३)

तं दृष्ट्वातिबलं चैव प्राकम्पन्त समन्ततः । (२।१)

परस्परं च प्रत्यघ्नन् सर्वप्रहरणान्यपि ॥ (२।२)

तत्र चासीद् अमेयात्मा विद्युदग्निसमप्रभः । (३।१)

भौवनः सुमहावीर्यः सोमस्य परिरक्षिता ॥ (३।२)

स तेन पतगेन्द्रेण पक्षतुण्डनखैः क्षतः । (४।१)

मुहूर्तम् अतुलं युद्धं कृत्वा विनिहतो युधि ॥ (४।२)

रजश्चोद्धूय सुमहत् पक्षवातेन खेचरः । (५।१)

कृत्वा लोकान् निरालोकांस्तेन देवान् अवाकिरत् ॥ (५।२)

तेनावकीर्णा रजसा देवा मोहम् उपागमन् । (६।१)

न चैनं ददृशुश्छन्ना रजसामृतरक्षिणः ॥ (६।२)

एवं संलोडयामास गरुडस्त्रिदिवालयम् । (७।१)

पक्षतुण्डप्रहारैश्च देवान् स विददार ह ॥ (७।२)

ततो देवः सहस्राक्षस्तूर्णं वायुम् अचोदयत् । (८।१)

विक्षिपेमां रजोवृष्टिं तवैतत् कर्म मारुत ॥ (८।२)

अथ वायुर् अपोवाह तद् रजस्तरसा बली । (९।१)

ततो वितिमिरे जाते देवाः शकुनिम् आर्दयन् ॥ (९।२)

ननाद चोच्चैर् बलवान् महामेघरवः खगः । (१०।१)

वध्यमानः सुरगणैः सर्वभूतानि भीषयन् । (१०।२)

उत्पपात महावीर्यः पक्षिराट् परवीरहा ॥ (१०।३)

तम् उत्पत्यान्तरिक्षस्थं देवानाम् उपरि स्थितम् । (११।१)

वर्मिणो विबुधाः सर्वे नानाशस्त्रैर् अवाकिरन् ॥ (११।२)

पट्टिशैः परिघैः शूलैर् गदाभिश्च सवासवाः । (१२।१)

क्षुरान्तैर् ज्वलितैश्चापि चक्रैर् आदित्यरूपिभिः ॥ (१२।२)

नानाशस्त्रविसर्गैश्च वध्यमानः समन्ततः । (१३।१)

कुर्वन् सुतुमुलं युद्धं पक्षिराण्न व्यकम्पत ॥ (१३।२)

विनर्दन्न् इव चाकाशे वैनतेयः प्रतापवान् । (१४।१)

पक्षाभ्याम् उरसा चैव समन्ताद् व्याक्षिपत् सुरान् ॥ (१४।२)

ते विक्षिप्तास्ततो देवाः प्रजग्मुर् गरुडार्दिताः । (१५।१)

नखतुण्डक्षताश्चैव सुस्रुवुः शोणितं बहु ॥ (१५।२)

साध्याः प्राचीं सगन्धर्वा वसवो दक्षिणां दिशम् । (१६।१)

प्रजग्मुः सहिता रुद्रैः पतगेन्द्रप्रधर्षिताः ॥ (१६।२)

दिशं प्रतीचीम् आदित्या नासत्या उत्तरां दिशम् । (१७।१)

मुहुर् मुहुः प्रेक्षमाणा युध्यमाना महौजसम् ॥ (१७।२)

अश्वक्रन्देन वीरेण रेणुकेन च पक्षिणा । (१८।१)

बलाकेन च शूरेण घसेन प्रघसेन च । (१८।२)

क्रथनेन च शूरेण तपनेन च खेचरः । (१८।३)

सुपर्णेन च शूरेण श्वसनेन च पक्षिराट् ॥ (१८।४)

उलूकश्वसनाभ्यां च निमेषेण च पक्षिणा । (१९।१)

प्ररुजेन च संयुद्धं चकार प्रलिहेन च ॥ (१९।२)

तान् पक्षनखतुण्डाग्रैर् अभिनद् विनतासुतः । (२०।१)

युगान्तकाले संक्रुद्धः पिनाकीव महाबलः ॥ (२०।२)

महावीर्या महोत्साहास्तेन ते बहुधा क्षताः । (२१।१)

रेजुर् अभ्रघनप्रख्या रुधिरौघप्रवर्षिणः ॥ (२१।२)

तान् कृत्वा पतगश्रेष्ठः सर्वान् उत्क्रान्तजीवितान् । (२२।१)

अतिक्रान्तो ऽमृतस्यार्थे सर्वतो ऽग्निम् अपश्यत ॥ (२२।२)

आवृण्वानं महाज्वालम् अर्चिर्भिः सर्वतो ऽम्बरम् । (२३।१)

दहन्तम् इव तीक्ष्णांशुं घोरं वायुसमीरितम् । (२३।२)

नभः स्पृशन्तं ज्वालाभिः सर्वभूतभयंकरम् ॥ (२३।३)

ततो नवत्या नवतीर् मुखानां कृत्वा तरस्वी गरुडो महात्मा । (२४।१)

मुखं सहस्रं स चकार पक्षी । (२४।२)

नदीयुतं वह्निविनाशहेतोः । (२४।३)

महायुतैस्तैः सबलैर् महात्मा । (२४।४)

तम् अग्निम् इद्धं शमयांचकार । (२४।५)

नदीः समापीय मुखैस्ततस्तैः सुशीघ्रम् आगम्य पुनर् जवेन ॥ (२४।६)

ज्वलन्तम् अग्निं तम् अमित्रतापनः समास्तरत् पत्त्ररथो नदीभिः । (२५।१)

ततः प्रचक्रे वपुर् अन्यद् अल्पं प्रवेष्टुकामो ऽग्निम् अभिप्रशाम्य ॥ (२५।२)