सुपर्ण उवाच । (१।१)

इयं विवस्वता पूर्वं श्रौतेन विधिना किल । (१।२)

गुरवे दक्षिणा दत्ता दक्षिणेत्युच्यते ऽथ दिक् ॥ (१।३)

अत्र लोकत्रयस्यास्य पितृपक्षः प्रतिष्ठितः । (२।१)

अत्रोष्मपानां देवानां निवासः श्रूयते द्विज ॥ (२।२)

अत्र विश्वे सदा देवाः पितृभिः सार्धम् आसते । (३।१)

इज्यमानाः स्म लोकेषु सम्प्राप्तास्तुल्यभागताम् ॥ (३।२)

एतद् द्वितीयं धर्मस्य द्वारम् आचक्षते द्विज । (४।१)

त्रुटिशो लवशश्चात्र गण्यते कालनिश्चयः ॥ (४।२)

अत्र देवर्षयो नित्यं पितृलोकर्षयस्तथा । (५।१)

तथा राजर्षयः सर्वे निवसन्ति गतव्यथाः ॥ (५।२)

अत्र धर्मश्च सत्यं च कर्म चात्र निशाम्यते । (६।१)

गतिर् एषा द्विजश्रेष्ठ कर्मणात्मावसादिनः ॥ (६।२)

एषा दिक् सा द्विजश्रेष्ठ यां सर्वः प्रतिपद्यते । (७।१)

वृता त्वनवबोधेन सुखं तेन न गम्यते ॥ (७।२)

नैरृतानां सहस्राणि बहून्यत्र द्विजर्षभ । (८।१)

सृष्टानि प्रतिकूलानि द्रष्टव्यान्यकृतात्मभिः ॥ (८।२)

अत्र मन्दरकुञ्जेषु विप्रर्षिसदनेषु च । (९।१)

गन्धर्वा गान्ति गाथा वै चित्तबुद्धिहरा द्विज ॥ (९।२)

अत्र सामानि गाथाभिः श्रुत्वा गीतानि रैवतः । (१०।१)

गतदारो गतामात्यो गतराज्यो वनं गतः ॥ (१०।२)

अत्र सावर्णिना चैव यवक्रीतात्मजेन च । (११।१)

मर्यादा स्थापिता ब्रह्मन् यां सूर्यो नातिवर्तते ॥ (११।२)

अत्र राक्षसराजेन पौलस्त्येन महात्मना । (१२।१)

रावणेन तपश्चीर्त्वा सुरेभ्यो ऽमरता वृता ॥ (१२।२)

अत्र वृत्तेन वृत्रो ऽपि शक्रशत्रुत्वम् ईयिवान् । (१३।१)

अत्र सर्वासवः प्राप्ताः पुनर् गच्छन्ति पञ्चधा ॥ (१३।२)

अत्र दुष्कृतकर्माणो नराः पच्यन्ति गालव । (१४।१)

अत्र वैतरणी नाम नदी वितरणैर् वृता । (१४।२)

अत्र गत्वा सुखस्यान्तं दुःखस्यान्तं प्रपद्यते ॥ (१४।३)

अत्रावृत्तो दिनकरः क्षरते सुरसं पयः । (१५।१)

काष्ठां चासाद्य धानिष्ठां हिमम् उत्सृजते पुनः ॥ (१५।२)

अत्राहं गालव पुरा क्षुधार्तः परिचिन्तयन् । (१६।१)

लब्धवान् युध्यमानौ द्वौ बृहन्तौ गजकच्छपौ ॥ (१६।२)

अत्र शक्रधनुर् नाम सूर्याज्जातो महान् ऋषिः । (१७।१)

विदुर् यं कपिलं देवं येनात्ताः सगरात्मजाः ॥ (१७।२)

अत्र सिद्धाः शिवा नाम ब्राह्मणा वेदपारगाः । (१८।१)

अधीत्य सखिलान् वेदान् आलभन्ते यमक्षयम् ॥ (१८।२)

अत्र भोगवती नाम पुरी वासुकिपालिता । (१९।१)

तक्षकेण च नागेन तथैवैरावतेन च ॥ (१९।२)

अत्र निर्याणकालेषु तमः सम्प्राप्यते महत् । (२०।१)

अभेद्यं भास्करेणापि स्वयं वा कृष्णवर्त्मना ॥ (२०।२)

एष तस्यापि ते मार्गः परितापस्य गालव । (२१।१)

ब्रूहि मे यदि गन्तव्यं प्रतीचीं शृणु वा मम ॥ (२१।२)