MBh, 7, 9
Select a line for its word-by-word analysis.
एवं पृष्ट्वा सूतपुत्रं हृच्छोकेनार्दितो भृशम् । (१।२)
evaṃ pṛṣṭvā sūtaputraṃ hṛcchokenārdito bhṛśam |
जये निराशः पुत्राणां धृतराष्ट्रो ऽपतत् क्षितौ ॥ (१।३)
jaye nirāśaḥ putrāṇāṃ dhṛtarāṣṭro 'patat kṣitau ||
पतितं चैनम् आज्ञाय समन्ताद् भरतस्त्रियः । (३।१)
patitaṃ cainam ājñāya samantād bharatastriyaḥ |
परिवव्रुर् महाराजम् अस्पृशंश्चैव पाणिभिः ॥ (३।२)
parivavrur mahārājam aspṛśaṃścaiva pāṇibhiḥ ||
आसनं प्रापयामासुर् बाष्पकण्ठ्यो वराङ्गनाः ॥ (४।२)
āsanaṃ prāpayāmāsur bāṣpakaṇṭhyo varāṅganāḥ ||
निश्चेष्टो ऽतिष्ठत तदा वीज्यमानः समन्ततः ॥ (५।२)
niśceṣṭo 'tiṣṭhata tadā vījyamānaḥ samantataḥ ||
स लब्ध्वा शनकैः संज्ञां वेपमानो महीपतिः । (६।१)
sa labdhvā śanakaiḥ saṃjñāṃ vepamāno mahīpatiḥ |
पुनर् गावल्गणिं सूतं पर्यपृच्छद् यथातथम् ॥ (६।२)
punar gāvalgaṇiṃ sūtaṃ paryapṛcchad yathātatham ||
यत् तद् उद्यन्न् इवादित्यो ज्योतिषा प्रणुदंस्तमः । (७।१)
yat tad udyann ivādityo jyotiṣā praṇudaṃstamaḥ |
आयाद् अजातशत्रुर् वै कस्तं द्रोणाद् अवारयत् ॥ (७।२)
āyād ajātaśatrur vai kastaṃ droṇād avārayat ||
प्रभिन्नम् इव मातङ्गं तथा क्रुद्धं तरस्विनम् । (८।१)
prabhinnam iva mātaṅgaṃ tathā kruddhaṃ tarasvinam |
यो ह्येको हि महाबाहुर् निर्दहेद् घोरचक्षुषा । (९।२)
yo hyeko hi mahābāhur nirdahed ghoracakṣuṣā |
कृत्स्नं दुर्योधनबलं धृतिमान् सत्यसंगरः ॥ (९।३)
kṛtsnaṃ duryodhanabalaṃ dhṛtimān satyasaṃgaraḥ ||
दान्तं बहुमतं लोके के शूराः पर्यवारयन् ॥ (१०।२)
dāntaṃ bahumataṃ loke ke śūrāḥ paryavārayan ||
के दुष्प्रधर्षं राजानम् इष्वासवरम् अच्युतम् । (११।१)
ke duṣpradharṣaṃ rājānam iṣvāsavaram acyutam |
समासेदुर् नरव्याघ्रं कौन्तेयं तत्र मामकाः ॥ (११।२)
samāsedur naravyāghraṃ kaunteyaṃ tatra māmakāḥ ||
तरसैवाभिपत्याथ यो वै द्रोणम् उपाद्रवत् । (१२।१)
tarasaivābhipatyātha yo vai droṇam upādravat |
तं भीमसेनम् आयान्तं के शूराः पर्यवारयन् ॥ (१२।२)
taṃ bhīmasenam āyāntaṃ ke śūrāḥ paryavārayan ||
पर्जन्य इव बीभत्सुस्तुमुलाम् अशनिं सृजन् ॥ (१३।२)
parjanya iva bībhatsustumulām aśaniṃ sṛjan ||
अवस्फूर्जन् दिशः सर्वास्तलनेमिस्वनेन च ॥ (१४।३)
avasphūrjan diśaḥ sarvāstalanemisvanena ca ||
संप्लावयन्महीं सर्वां मानवैर् आस्तरंस्तदा । (१७।१)
saṃplāvayanmahīṃ sarvāṃ mānavair āstaraṃstadā |
युद्धे ऽभ्यषिञ्चद् विजयो गार्ध्रपत्रैः शिलाशितैः । (१८।१)
yuddhe 'bhyaṣiñcad vijayo gārdhrapatraiḥ śilāśitaiḥ |
गाण्डीवं धारयन् धीमान् कीदृशं वो मनस्तदा ॥ (१८।२)
gāṇḍīvaṃ dhārayan dhīmān kīdṛśaṃ vo manastadā ||
कच्चिद् गाण्डीवशब्देन न प्रणश्यत वै बलम् । (१९।१)
kaccid gāṇḍīvaśabdena na praṇaśyata vai balam |
यद् वः स भैरवं कुर्वन्न् अर्जुनो भृशम् अभ्यगात् ॥ (१९।२)
yad vaḥ sa bhairavaṃ kurvann arjuno bhṛśam abhyagāt ||
कच्चिन्नापानुदद् द्रोणाद् इषुभिर् वो धनंजयः । (२०।१)
kaccinnāpānudad droṇād iṣubhir vo dhanaṃjayaḥ |
वातो मेघान् इवाविध्यन् प्रवाञ् शरवनानिलः । (२०।२)
vāto meghān ivāvidhyan pravāñ śaravanānilaḥ |
को हि गाण्डीवधन्वानं नरः सोढुं रणे ऽर्हति ॥ (२०।३)
ko hi gāṇḍīvadhanvānaṃ naraḥ soḍhuṃ raṇe 'rhati ||
यत् सेनाः समकम्पन्त यद् वीरान् अस्पृशद् भयम् । (२१।१)
yat senāḥ samakampanta yad vīrān aspṛśad bhayam |
के तत्र नाजहुर् द्रोणं के क्षुद्राः प्राद्रवन् भयात् ॥ (२१।२)
ke tatra nājahur droṇaṃ ke kṣudrāḥ prādravan bhayāt ||
के वा तत्र तनूस्त्यक्त्वा प्रतीपं मृत्युम् आव्रजन् । (२२।१)
ke vā tatra tanūstyaktvā pratīpaṃ mṛtyum āvrajan |
न च वेगं सिताश्वस्य विशक्ष्यन्तीह मामकाः । (२३।१)
na ca vegaṃ sitāśvasya viśakṣyantīha māmakāḥ |
गाण्डीवस्य च निर्घोषं प्रावृड्जलदनिस्वनम् ॥ (२३।२)
gāṇḍīvasya ca nirghoṣaṃ prāvṛḍjaladanisvanam ||
विष्वक्सेनो यस्य यन्ता योद्धा चैव धनंजयः । (२४।१)
viṣvakseno yasya yantā yoddhā caiva dhanaṃjayaḥ |
अशक्यः स रथो जेतुं मन्ये देवासुरैर् अपि ॥ (२४।२)
aśakyaḥ sa ratho jetuṃ manye devāsurair api ||
मेधावी निपुणो धीमान् युधि सत्यपराक्रमः ॥ (२५।२)
medhāvī nipuṇo dhīmān yudhi satyaparākramaḥ ||
आरावं विपुलं कुर्वन् व्यथयन् सर्वकौरवान् । (२६।१)
ārāvaṃ vipulaṃ kurvan vyathayan sarvakauravān |
यदायान्नकुलो धीमान् के शूराः पर्यवारयन् ॥ (२६।२)
yadāyānnakulo dhīmān ke śūrāḥ paryavārayan ||
शत्रूणां कदनं कुर्वञ् जेतासौ दुर्जयो युधि ॥ (२७।२)
śatrūṇāṃ kadanaṃ kurvañ jetāsau durjayo yudhi ||
आर्यव्रतम् अमोघेषुं ह्रीमन्तम् अपराजितम् । (२८।१)
āryavratam amogheṣuṃ hrīmantam aparājitam |
द्रोणायाभिमुखं यान्तं के शूराः पर्यवारयन् ॥ (२८।२)
droṇāyābhimukhaṃ yāntaṃ ke śūrāḥ paryavārayan ||
यः स सौवीरराजस्य प्रमथ्य महतीं चमूम् । (२९।१)
yaḥ sa sauvīrarājasya pramathya mahatīṃ camūm |
आदत्त महिषीं भोज्यां काम्यां सर्वाङ्गशोभनाम् ॥ (२९।२)
ādatta mahiṣīṃ bhojyāṃ kāmyāṃ sarvāṅgaśobhanām ||
सत्यं धृतिश्च शौर्यं च ब्रह्मचर्यं च केवलम् । (३०।१)
satyaṃ dhṛtiśca śauryaṃ ca brahmacaryaṃ ca kevalam |
सर्वाणि युयुधाने ऽस्मिन्नित्यानि पुरुषर्षभे ॥ (३०।२)
sarvāṇi yuyudhāne 'sminnityāni puruṣarṣabhe ||
युक्तं धनंजयप्रेष्ये शूरम् आचार्यकर्मणि । (३२।१)
yuktaṃ dhanaṃjayapreṣye śūram ācāryakarmaṇi |
पार्थेन समम् अस्त्रेषु कस्तं द्रोणाद् अवारयत् ॥ (३२।२)
pārthena samam astreṣu kastaṃ droṇād avārayat ||
वृष्णीनां प्रवरं वीरं शूरं सर्वधनुष्मताम् । (३३।१)
vṛṣṇīnāṃ pravaraṃ vīraṃ śūraṃ sarvadhanuṣmatām |
सत्यं धृतिर् दमः शौर्यं ब्रह्मचर्यम् अनुत्तमम् । (३४।१)
satyaṃ dhṛtir damaḥ śauryaṃ brahmacaryam anuttamam |
सात्वते तानि सर्वाणि त्रैलोक्यम् इव केशवे ॥ (३४।२)
sātvate tāni sarvāṇi trailokyam iva keśave ||
तम् एवंगुणसम्पन्नं दुर्वारम् अपि दैवतैः । (३५।१)
tam evaṃguṇasampannaṃ durvāram api daivataiḥ |
समासाद्य महेष्वासं के वीराः पर्यवारयन् ॥ (३५।२)
samāsādya maheṣvāsaṃ ke vīrāḥ paryavārayan ||
त्यजन्तं तुमुले प्राणान् के शूराः पर्यवारयन् ॥ (३८।२)
tyajantaṃ tumule prāṇān ke śūrāḥ paryavārayan ||
एको ऽपसृत्य चेदिभ्यः पाण्डवान् यः समाश्रितः । (३९।१)
eko 'pasṛtya cedibhyaḥ pāṇḍavān yaḥ samāśritaḥ |
धृष्टकेतुं तम् आयान्तं द्रोणात् कः समवारयत् ॥ (३९।२)
dhṛṣṭaketuṃ tam āyāntaṃ droṇāt kaḥ samavārayat ||
यो ऽवधीत् केतुमाञ् शूरो राजपुत्रं सुदर्शनम् । (४०।१)
yo 'vadhīt ketumāñ śūro rājaputraṃ sudarśanam |
अपरान्तगिरिद्वारे कस्तं द्रोणाद् अवारयत् ॥ (४०।२)
aparāntagiridvāre kastaṃ droṇād avārayat ||
स्त्रीपूर्वो यो नरव्याघ्रो यः स वेद गुणागुणान् । (४१।१)
strīpūrvo yo naravyāghro yaḥ sa veda guṇāguṇān |
देवव्रतस्य समरे हेतुं मृत्योर् महात्मनः । (४२।१)
devavratasya samare hetuṃ mṛtyor mahātmanaḥ |
द्रोणायाभिमुखं यान्तं के वीराः पर्यवारयन् ॥ (४२।२)
droṇāyābhimukhaṃ yāntaṃ ke vīrāḥ paryavārayan ||
यस्मिन्न् अभ्यधिका वीरे गुणाः सर्वे धनंजयात् । (४३।१)
yasminn abhyadhikā vīre guṇāḥ sarve dhanaṃjayāt |
यस्मिन्न् अस्त्राणि सत्यं च ब्रह्मचर्यं च नित्यदा ॥ (४३।२)
yasminn astrāṇi satyaṃ ca brahmacaryaṃ ca nityadā ||
अभिमन्युं महात्मानं व्यात्ताननम् इवान्तकम् । (४५।१)
abhimanyuṃ mahātmānaṃ vyāttānanam ivāntakam |
द्रोणायाभिमुखं यान्तं के वीराः पर्यवारयन् ॥ (४५।२)
droṇāyābhimukhaṃ yāntaṃ ke vīrāḥ paryavārayan ||
यदाभ्याद्रवत द्रोणं तदासीद् वो मनः कथम् ॥ (४६।२)
yadābhyādravata droṇaṃ tadāsīd vo manaḥ katham ||
द्रौपदेया नरव्याघ्राः समुद्रम् इव सिन्धवः । (४७।१)
draupadeyā naravyāghrāḥ samudram iva sindhavaḥ |
यद् द्रोणम् आद्रवन् संख्ये के वीरास्तान् अवारयन् ॥ (४७।२)
yad droṇam ādravan saṃkhye ke vīrāstān avārayan ||
ये ते द्वादश वर्षाणि क्रीडाम् उत्सृज्य बालकाः । (४८।१)
ye te dvādaśa varṣāṇi krīḍām utsṛjya bālakāḥ |
अस्त्रार्थम् अवसन् भीष्मे बिभ्रतो व्रतम् उत्तमम् ॥ (४८।२)
astrārtham avasan bhīṣme bibhrato vratam uttamam ||
क्षत्रंजयः क्षत्रदेवः क्षत्रधर्मा च मानिनः । (४९।१)
kṣatraṃjayaḥ kṣatradevaḥ kṣatradharmā ca māninaḥ |
धृष्टद्युम्नात्मजा वीराः के तान् द्रोणाद् अवारयन् ॥ (४९।२)
dhṛṣṭadyumnātmajā vīrāḥ ke tān droṇād avārayan ||
शताद् विशिष्टं यं युद्धे समपश्यन्त वृष्णयः । (५०।१)
śatād viśiṣṭaṃ yaṃ yuddhe samapaśyanta vṛṣṇayaḥ |
चेकितानं महेष्वासं कस्तं द्रोणाद् अवारयत् ॥ (५०।२)
cekitānaṃ maheṣvāsaṃ kastaṃ droṇād avārayat ||
वार्धक्षेमिः कलिङ्गानां यः कन्याम् आहरद् युधि । (५१।१)
vārdhakṣemiḥ kaliṅgānāṃ yaḥ kanyām āharad yudhi |
अनाधृष्टिर् अदीनात्मा कस्तं द्रोणाद् अवारयत् ॥ (५१।२)
anādhṛṣṭir adīnātmā kastaṃ droṇād avārayat ||
भ्रातरः पञ्च कैकेया धार्मिकाः सत्यविक्रमाः । (५२।१)
bhrātaraḥ pañca kaikeyā dhārmikāḥ satyavikramāḥ |
मातृष्वसुः सुता वीराः पाण्डवानां जयार्थिनः । (५३।१)
mātṛṣvasuḥ sutā vīrāḥ pāṇḍavānāṃ jayārthinaḥ |
तान् द्रोणं हन्तुम् आयातान् के वीराः पर्यवारयन् ॥ (५३।२)
tān droṇaṃ hantum āyātān ke vīrāḥ paryavārayan ||
षण् मासान् अभिसंरब्धा जिघांसन्तो युधां पतिम् ॥ (५४।२)
ṣaṇ māsān abhisaṃrabdhā jighāṃsanto yudhāṃ patim ||
धनुष्मतां वरं शूरं सत्यसंधं महाबलम् । (५५।१)
dhanuṣmatāṃ varaṃ śūraṃ satyasaṃdhaṃ mahābalam |
द्रोणात् कस्तं नरव्याघ्रं युयुत्सुं प्रत्यवारयत् ॥ (५५।२)
droṇāt kastaṃ naravyāghraṃ yuyutsuṃ pratyavārayat ||
यः पुत्रं काशिराजस्य वाराणस्यां महारथम् । (५६।१)
yaḥ putraṃ kāśirājasya vārāṇasyāṃ mahāratham |
समरे स्त्रीषु गृध्यन्तं भल्लेनापहरद् रथात् ॥ (५६।२)
samare strīṣu gṛdhyantaṃ bhallenāpaharad rathāt ||
धृष्टद्युम्नं महेष्वासं पार्थानां मन्त्रधारिणम् । (५७।१)
dhṛṣṭadyumnaṃ maheṣvāsaṃ pārthānāṃ mantradhāriṇam |
युक्तं दुर्योधनानर्थे सृष्टं द्रोणवधाय च ॥ (५७।२)
yuktaṃ duryodhanānarthe sṛṣṭaṃ droṇavadhāya ca ||
निर्दहन्तं रणे योधान् दारयन्तं च सर्वशः । (५८।१)
nirdahantaṃ raṇe yodhān dārayantaṃ ca sarvaśaḥ |
द्रोणायाभिमुखं यान्तं के वीराः पर्यवारयन् ॥ (५८।२)
droṇāyābhimukhaṃ yāntaṃ ke vīrāḥ paryavārayan ||
उत्सङ्ग इव संवृद्धं द्रुपदस्यास्त्रवित्तमम् । (५९।१)
utsaṅga iva saṃvṛddhaṃ drupadasyāstravittamam |
शैखण्डिनं क्षत्रदेवं के तं द्रोणाद् अवारयन् ॥ (५९।२)
śaikhaṇḍinaṃ kṣatradevaṃ ke taṃ droṇād avārayan ||
य इमां पृथिवीं कृत्स्नां चर्मवत् समवेष्टयत् । (६०।१)
ya imāṃ pṛthivīṃ kṛtsnāṃ carmavat samaveṣṭayat |
दशाश्वमेधान् आजह्रे स्वन्नपानाप्तदक्षिणान् । (६१।१)
daśāśvamedhān ājahre svannapānāptadakṣiṇān |
निरर्गलान् सर्वमेधान् पुत्रवत् पालयन् प्रजाः ॥ (६१।२)
nirargalān sarvamedhān putravat pālayan prajāḥ ||
पिबन्त्यो दक्षिणां यस्य गङ्गास्रोतः समापिबन् । (६२।१)
pibantyo dakṣiṇāṃ yasya gaṅgāsrotaḥ samāpiban |
इति संचुक्रुशुर् देवाः कृते कर्मणि दुष्करे ॥ (६३।२)
iti saṃcukruśur devāḥ kṛte karmaṇi duṣkare ||
पश्यामस्त्रिषु लोकेषु न तं संस्थास्नुचारिषु । (६४।१)
paśyāmastriṣu lokeṣu na taṃ saṃsthāsnucāriṣu |
जातं वापि जनिष्यं वा द्वितीयं वापि संप्रति ॥ (६४।२)
jātaṃ vāpi janiṣyaṃ vā dvitīyaṃ vāpi saṃprati ||
अन्यम् औशीनराच्छैब्याद् धुरो वोढारम् इत्युत । (६५।१)
anyam auśīnarācchaibyād dhuro voḍhāram ityuta |
गतिं यस्य न यास्यन्ति मानुषा लोकवासिनः ॥ (६५।२)
gatiṃ yasya na yāsyanti mānuṣā lokavāsinaḥ ||
तस्य नप्तारम् आयान्तं शैब्यं कः समवारयत् । (६६।१)
tasya naptāram āyāntaṃ śaibyaṃ kaḥ samavārayat |
द्रोणायाभिमुखं यान्तं व्यात्ताननम् इवान्तकम् ॥ (६६।२)
droṇāyābhimukhaṃ yāntaṃ vyāttānanam ivāntakam ||
विराटस्य रथानीकं मत्स्यस्यामित्रघातिनः । (६७।१)
virāṭasya rathānīkaṃ matsyasyāmitraghātinaḥ |
प्रेप्सन्तं समरे द्रोणं के वीराः पर्यवारयन् ॥ (६७।२)
prepsantaṃ samare droṇaṃ ke vīrāḥ paryavārayan ||
मायावी राक्षसो घोरो यस्मान्मम महद् भयम् ॥ (६८।२)
māyāvī rākṣaso ghoro yasmānmama mahad bhayam ||
पार्थानां जयकामं तं पुत्राणां मम कण्टकम् । (६९।१)
pārthānāṃ jayakāmaṃ taṃ putrāṇāṃ mama kaṇṭakam |
घटोत्कचं महाबाहुं कस्तं द्रोणाद् अवारयत् ॥ (६९।२)
ghaṭotkacaṃ mahābāhuṃ kastaṃ droṇād avārayat ||
त्यक्तारः संयुगे प्राणान् किं तेषाम् अजितं युधि ॥ (७०।२)
tyaktāraḥ saṃyuge prāṇān kiṃ teṣām ajitaṃ yudhi ||
येषां च पुरुषव्याघ्रः शार्ङ्गधन्वा व्यपाश्रयः । (७१।१)
yeṣāṃ ca puruṣavyāghraḥ śārṅgadhanvā vyapāśrayaḥ |
हितार्थी चापि पार्थानां कथं तेषां पराजयः ॥ (७१।२)
hitārthī cāpi pārthānāṃ kathaṃ teṣāṃ parājayaḥ ||
लोकानां गुरुर् अत्यन्तं लोकनाथः सनातनः । (७२।१)
lokānāṃ gurur atyantaṃ lokanāthaḥ sanātanaḥ |
नारायणो रणे नाथो दिव्यो दिव्यात्मवान् प्रभुः ॥ (७२।२)
nārāyaṇo raṇe nātho divyo divyātmavān prabhuḥ ||
यस्य दिव्यानि कर्माणि प्रवदन्ति मनीषिणः । (७३।१)
yasya divyāni karmāṇi pravadanti manīṣiṇaḥ |
तान्यहं कीर्तयिष्यामि भक्त्या स्थैर्यार्थम् आत्मनः ॥ (७३।२)
tānyahaṃ kīrtayiṣyāmi bhaktyā sthairyārtham ātmanaḥ ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.