वैशंपायन उवाच । (१।१)

स तां दृष्ट्वा विशालाक्षीं राजपुत्रीं सखीं सखा । (१।२)

प्रहसन्न् अब्रवीद् राजन् कुत्रागमनम् इत्युत ॥ (१।३)

तम् अब्रवीद् राजपुत्री समुपेत्य नरर्षभम् । (२।१)

प्रणयं भावयन्ती स्म सखीमध्य इदं वचः ॥ (२।२)

गावो राष्ट्रस्य कुरुभिः काल्यन्ते नो बृहन्नडे । (३।१)

तान् विजेतुं मम भ्राता प्रयास्यति धनुर्धरः ॥ (३।२)

नचिरं च हतस्तस्य संग्रामे रथसारथिः । (४।१)

तेन नास्ति समः सूतो यो ऽस्य सारथ्यम् आचरेत् ॥ (४।२)

तस्मै प्रयतमानाय सारथ्यर्थं बृहन्नडे । (५।१)

आचचक्षे हयज्ञाने सैरन्ध्री कौशलं तव ॥ (५।२)

सा सारथ्यं मम भ्रातुः कुरु साधु बृहन्नडे । (६।१)

पुरा दूरतरं गावो ह्रियन्ते कुरुभिर् हि नः ॥ (६।२)

अथैतद् वचनं मे ऽद्य नियुक्ता न करिष्यसि । (७।१)

प्रणयाद् उच्यमाना त्वं परित्यक्ष्यामि जीवितम् ॥ (७।२)

एवम् उक्तस्तु सुश्रोण्या तया सख्या परंतपः । (८।१)

जगाम राजपुत्रस्य सकाशम् अमितौजसः ॥ (८।२)

तं सा व्रजन्तं त्वरितं प्रभिन्नम् इव कुञ्जरम् । (९।१)

अन्वगच्छद् विशालाक्षी शिशुर् गजवधूर् इव ॥ (९।२)

दूराद् एव तु तं प्रेक्ष्य राजपुत्रो ऽभ्यभाषत । (१०।१)

त्वया सारथिना पार्थः खाण्डवे ऽग्निम् अतर्पयत् ॥ (१०।२)

पृथिवीम् अजयत् कृत्स्नां कुन्तीपुत्रो धनंजयः । (११।१)

सैरन्ध्री त्वां समाचष्ट सा हि जानाति पाण्डवान् ॥ (११।२)

संयच्छ मामकान् अश्वांस्तथैव त्वं बृहन्नडे । (१२।१)

कुरुभिर् योत्स्यमानस्य गोधनानि परीप्सतः ॥ (१२।२)

अर्जुनस्य किलासीस्त्वं सारथिर् दयितः पुरा । (१३।१)

त्वयाजयत् सहायेन पृथिवीं पाण्डवर्षभः ॥ (१३।२)

एवम् उक्ता प्रत्युवाच राजपुत्रं बृहन्नडा । (१४।१)

का शक्तिर् मम सारथ्यं कर्तुं संग्राममूर्धनि ॥ (१४।२)

गीतं वा यदि वा नृत्तं वादित्रं वा पृथग्विधम् । (१५।१)

तत् करिष्यामि भद्रं ते सारथ्यं तु कुतो मयि ॥ (१५।२)

उत्तर उवाच । (१६।१)

बृहन्नडे गायनो वा नर्तनो वा पुनर् भव । (१६।२)

क्षिप्रं मे रथम् आस्थाय निगृह्णीष्व हयोत्तमान् ॥ (१६।३)

वैशंपायन उवाच । (१७।१)

स तत्र नर्मसंयुक्तम् अकरोत् पाण्डवो बहु । (१७।२)

उत्तरायाः प्रमुखतः सर्वं जानन्न् अरिंदम ॥ (१७।३)

ऊर्ध्वम् उत्क्षिप्य कवचं शरीरे प्रत्यमुञ्चत । (१८।१)

कुमार्यस्तत्र तं दृष्ट्वा प्राहसन् पृथुलोचनाः ॥ (१८।२)

स तु दृष्ट्वा विमुह्यन्तं स्वयम् एवोत्तरस्ततः । (१९।१)

कवचेन महार्हेण समनह्यद् बृहन्नडाम् ॥ (१९।२)

स बिभ्रत् कवचं चाग्र्यं स्वयम् अप्यंशुमत्प्रभम् । (२०।१)

ध्वजं च सिंहम् उच्छ्रित्य सारथ्ये समकल्पयत् ॥ (२०।२)

धनूंषि च महार्हाणि बाणांश्च रुचिरान् बहून् । (२१।१)

आदाय प्रययौ वीरः स बृहन्नडसारथिः ॥ (२१।२)

अथोत्तरा च कन्याश्च सख्यस्ताम् अब्रुवंस्तदा । (२२।१)

बृहन्नडे आनयेथा वासांसि रुचिराणि नः ॥ (२२।२)

पाञ्चालिकार्थं सूक्ष्माणि चित्राणि विविधानि च । (२३।१)

विजित्य संग्रामगतान् भीष्मद्रोणमुखान् कुरून् ॥ (२३।२)

अथ ता ब्रुवतीः कन्याः सहिताः पाण्डुनन्दनः । (२४।१)

प्रत्युवाच हसन् पार्थो मेघदुन्दुभिनिःस्वनः ॥ (२४।२)

यद्युत्तरो ऽयं संग्रामे विजेष्यति महारथान् । (२५।१)

अथाहरिष्ये वासांसि दिव्यानि रुचिराणि च ॥ (२५।२)

एवम् उक्त्वा तु बीभत्सुस्ततः प्राचोदयद्धयान् । (२६।१)

कुरून् अभिमुखाञ् शूरो नानाध्वजपताकिनः ॥ (२६।२)