संजय उवाच । (१।१)

ततो युधिष्ठिरश्चैव भीमसेनश्च पाण्डवः । (१।२)

द्रोणपुत्रं महाराज समन्तात् पर्यवारयन् ॥ (१।३)

ततो दुर्योधनो राजा भारद्वाजेन संवृतः । (२।१)

अभ्ययात् पाण्डवान् संख्ये ततो युद्धम् अवर्तत । (२।२)

घोररूपं महाराज भीरूणां भयवर्धनम् ॥ (२।३)

अम्बष्ठान्मालवान् वङ्गाञ् शिबींस्त्रैगर्तकान् अपि । (३।१)

प्राहिणोन्मृत्युलोकाय गणान् क्रुद्धो युधिष्ठिरः ॥ (३।२)

अभीषाहाञ् शूरसेनान् क्षत्रियान् युद्धदुर्मदान् । (४।१)

निकृत्य पृथिवीं चक्रे भीमः शोणितकर्दमाम् ॥ (४।२)

यौधेयारट्टराजन्यान्मद्रकांश्च गणान् युधि । (५।१)

प्राहिणोन्मृत्युलोकाय किरीटी निशितैः शरैः ॥ (५।२)

प्रगाढम् अञ्जोगतिभिर् नाराचैर् अभिपीडिताः । (६।१)

निपेतुर् द्विरदा भूमौ द्विशृङ्गा इव पर्वताः ॥ (६।२)

निकृत्तैर् हस्तिहस्तैश्च लुठमानैस्ततस्ततः । (७।१)

रराज वसुधा कीर्णा विसर्पद्भिर् इवोरगैः ॥ (७।२)

क्षिप्तैः कनकचित्रैश्च नृपछत्रैः क्षितिर् बभौ । (८।१)

द्यौर् इवादित्यचन्द्राद्यैर् ग्रहैः कीर्णा युगक्षये ॥ (८।२)

हत प्रहरताभीता विध्यत व्यवकृन्तत । (९।१)

इत्यासीत् तुमुलः शब्दः शोणाश्वस्य रथं प्रति ॥ (९।२)

द्रोणस्तु परमक्रुद्धो वायव्यास्त्रेण संयुगे । (१०।१)

व्यधमत् तान् यथा वायुर् मेघान् इव दुरत्ययः ॥ (१०।२)

ते हन्यमाना द्रोणेन पाञ्चालाः प्राद्रवन् भयात् । (११।१)

पश्यतो भीमसेनस्य पार्थस्य च महात्मनः ॥ (११।२)

ततः किरीटी भीमश्च सहसा संन्यवर्तताम् । (१२।१)

महता रथवंशेन परिगृह्य बलं तव ॥ (१२।२)

बीभत्सुर् दक्षिणं पार्श्वम् उत्तरं तु वृकोदरः । (१३।१)

भारद्वाजं शरौघाभ्यां महद्भ्याम् अभ्यवर्षताम् ॥ (१३।२)

तौ तदा सृञ्जयाश्चैव पाञ्चालाश्च महारथाः । (१४।१)

अन्वगच्छन्महाराज मत्स्याश्च सह सोमकैः ॥ (१४।२)

तथैव तव पुत्रस्य रथोदाराः प्रहारिणः । (१५।१)

महत्या सेनया सार्धं जग्मुर् द्रोणरथं प्रति ॥ (१५।२)

ततः सा भरती सेना वध्यमाना किरीटिना । (१६।१)

तमसा निद्रया चैव पुनर् एव व्यदीर्यत ॥ (१६।२)

द्रोणेन वार्यमाणास्ते स्वयं तव सुतेन च । (१७।१)

न शक्यन्ते महाराज योधा वारयितुं तदा ॥ (१७।२)

सा पाण्डुपुत्रस्य शरैर् दार्यमाणा महाचमूः । (१८।१)

तमसा संवृते लोके व्यद्रवत् सर्वतोमुखी ॥ (१८।२)

उत्सृज्य शतशो वाहांस्तत्र केचिन्नराधिपाः । (१९।१)

प्राद्रवन्त महाराज भयाविष्टाः समन्ततः ॥ (१९।२)