पितर ऊचुः । (१।१)

अत्राप्युदाहरन्तीमम् इतिहासं पुरातनम् । (१।२)

श्रुत्वा च तत् तथा कार्यं भवता द्विजसत्तम ॥ (१।३)

अलर्को नाम राजर्षिर् अभवत् सुमहातपाः । (२।१)

धर्मज्ञः सत्यसंधश्च महात्मा सुमहाव्रतः ॥ (२।२)

स सागरान्तां धनुषा विनिर्जित्य महीम् इमाम् । (३।१)

कृत्वा सुदुष्करं कर्म मनः सूक्ष्मे समादधे ॥ (३।२)

स्थितस्य वृक्षमूले ऽथ तस्य चिन्ता बभूव ह । (४।१)

उत्सृज्य सुमहद् राज्यं सूक्ष्मं प्रति महामते ॥ (४।२)

अलर्क उवाच । (५।१)

मनसो मे बलं जातं मनो जित्वा ध्रुवो जयः । (५।२)

अन्यत्र बाणान् अस्यामि शत्रुभिः परिवारितः ॥ (५।३)

यद् इदं चापलान्मूर्तेः सर्वम् एतच्चिकीर्षति । (६।१)

मनः प्रति सुतीक्ष्णाग्रान् अहं मोक्ष्यामि सायकान् ॥ (६।२)

मन उवाच । (७।१)

नेमे बाणास्तरिष्यन्ति माम् अलर्क कथंचन । (७।२)

तवैव मर्म भेत्स्यन्ति भिन्नमर्मा मरिष्यसि ॥ (७।३)

अन्यान् बाणान् समीक्षस्व यैस्त्वं मां सूदयिष्यसि । (८।१)

तच्छ्रुत्वा स विचिन्त्याथ ततो वचनम् अब्रवीत् ॥ (८।२)

अलर्क उवाच । (९।१)

आघ्राय सुबहून् गन्धांस्तान् एव प्रतिगृध्यति । (९।२)

तस्माद् घ्राणं प्रति शरान् प्रतिमोक्ष्याम्यहं शितान् ॥ (९।३)

घ्राण उवाच । (१०।१)

नेमे बाणास्तरिष्यन्ति माम् अलर्क कथंचन । (१०।२)

तवैव मर्म भेत्स्यन्ति भिन्नमर्मा मरिष्यसि ॥ (१०।३)

अन्यान् बाणान् समीक्षस्व यैस्त्वं मां सूदयिष्यसि । (११।१)

तच्छ्रुत्वा स विचिन्त्याथ ततो वचनम् अब्रवीत् ॥ (११।२)

अलर्क उवाच । (१२।१)

इयं स्वादून् रसान् भुक्त्वा तान् एव प्रतिगृध्यति । (१२।२)

तस्माज्जिह्वां प्रति शरान् प्रतिमोक्ष्याम्यहं शितान् ॥ (१२।३)

जिह्वोवाच । (१३।१)

नेमे बाणास्तरिष्यन्ति माम् अलर्क कथंचन । (१३।२)

तवैव मर्म भेत्स्यन्ति भिन्नमर्मा मरिष्यसि ॥ (१३।३)

अन्यान् बाणान् समीक्षस्व यैस्त्वं मां सूदयिष्यसि । (१४।१)

तच्छ्रुत्वा स विचिन्त्याथ ततो वचनम् अब्रवीत् ॥ (१४।२)

अलर्क उवाच । (१५।१)

स्पृष्ट्वा त्वग् विविधान् स्पर्शांस्तान् एव प्रतिगृध्यति । (१५।२)

तस्मात् त्वचं पाटयिष्ये विविधैः कङ्कपत्रिभिः ॥ (१५।३)

त्वग् उवाच । (१६।१)

नेमे बाणास्तरिष्यन्ति माम् अलर्क कथंचन । (१६।२)

तवैव मर्म भेत्स्यन्ति भिन्नमर्मा मरिष्यसि ॥ (१६।३)

अन्यान् बाणान् समीक्षस्व यैस्त्वं मां सूदयिष्यसि । (१७।१)

तच्छ्रुत्वा स विचिन्त्याथ ततो वचनम् अब्रवीत् ॥ (१७।२)

अलर्क उवाच । (१८।१)

श्रुत्वा वै विविधाञ् शब्दांस्तान् एव प्रतिगृध्यति । (१८।२)

तस्माच्छ्रोत्रं प्रति शरान् प्रतिमोक्ष्याम्यहं शितान् ॥ (१८।३)

श्रोत्र उवाच । (१९।१)

नेमे बाणास्तरिष्यन्ति माम् अलर्क कथंचन । (१९।२)

तवैव मर्म भेत्स्यन्ति ततो हास्यसि जीवितम् ॥ (१९।३)

अन्यान् बाणान् समीक्षस्व यैस्त्वं मां सूदयिष्यसि । (२०।१)

तच्छ्रुत्वा स विचिन्त्याथ ततो वचनम् अब्रवीत् ॥ (२०।२)

अलर्क उवाच । (२१।१)

दृष्ट्वा वै विविधान् भावांस्तान् एव प्रतिगृध्यति । (२१।२)

तस्माच्चक्षुः प्रति शरान् प्रतिमोक्ष्याम्यहं शितान् ॥ (२१।३)

चक्षुर् उवाच । (२२।१)

नेमे बाणास्तरिष्यन्ति माम् अलर्क कथंचन । (२२।२)

तवैव मर्म भेत्स्यन्ति भिन्नमर्मा मरिष्यसि ॥ (२२।३)

अन्यान् बाणान् समीक्षस्व यैस्त्वं मां सूदयिष्यसि । (२३।१)

तच्छ्रुत्वा स विचिन्त्याथ ततो वचनम् अब्रवीत् ॥ (२३।२)

अलर्क उवाच । (२४।१)

इयं निष्ठा बहुविधा प्रज्ञया त्वध्यवस्यति । (२४।२)

तस्माद् बुद्धिं प्रति शरान् प्रतिमोक्ष्याम्यहं शितान् ॥ (२४।३)

बुद्धिर् उवाच । (२५।१)

नेमे बाणास्तरिष्यन्ति माम् अलर्क कथंचन । (२५।२)

तवैव मर्म भेत्स्यन्ति भिन्नमर्मा मरिष्यसि ॥ (२५।३)

पितर ऊचुः । (२६।१)

ततो ऽलर्कस्तपो घोरम् आस्थायाथ सुदुष्करम् । (२६।२)

नाध्यगच्छत् परं शक्त्या बाणम् एतेषु सप्तसु । (२६।३)

सुसमाहितचेतास्तु ततो ऽचिन्तयत प्रभुः ॥ (२६।४)

स विचिन्त्य चिरं कालम् अलर्को द्विजसत्तम । (२७।१)

नाध्यगच्छत् परं श्रेयो योगान्मतिमतां वरः ॥ (२७।२)

स एकाग्रं मनः कृत्वा निश्चलो योगम् आस्थितः । (२८।१)

इन्द्रियाणि जघानाशु बाणेनैकेन वीर्यवान् । (२८।२)

योगेनात्मानम् आविश्य संसिद्धिं परमां ययौ ॥ (२८।३)

विस्मितश्चापि राजर्षिर् इमां गाथां जगाद ह । (२९।१)

अहो कष्टं यद् अस्माभिः पूर्वं राज्यम् अनुष्ठितम् । (२९।२)

इति पश्चान्मया ज्ञातं योगान्नास्ति परं सुखम् ॥ (२९।३)

इति त्वम् अपि जानीहि राम मा क्षत्रियाञ् जहि । (३०।१)

तपो घोरम् उपातिष्ठ ततः श्रेयो ऽभिपत्स्यसे ॥ (३०।२)

ब्राह्मण उवाच । (३१।१)

इत्युक्तः स तपो घोरं जामदग्न्यः पितामहैः । (३१।२)

आस्थितः सुमहाभागो ययौ सिद्धिं च दुर्गमाम् ॥ (३१।३)