वायुर् उवाच । (१।१)

शृणु मूढ गुणान् कांश्चिद् ब्राह्मणानां महात्मनाम् । (१।२)

ये त्वया कीर्तिता राजंस्तेभ्यो ऽथ ब्राह्मणो वरः ॥ (१।३)

त्यक्त्वा महीत्वं भूमिस्तु स्पर्धयाङ्गनृपस्य ह । (२।१)

नाशं जगाम तां विप्रो व्यष्टम्भयत कश्यपः ॥ (२।२)

अक्षया ब्राह्मणा राजन् दिवि चेह च नित्यदा । (३।१)

अपिबत् तेजसा ह्य् आपः स्वयम् एवाङ्गिराः पुरा ॥ (३।२)

स ताः पिबन् क्षीरम् इव नातृप्यत महातपाः । (४।१)

अपूरयन्महौघेन महीं सर्वां च पार्थिव ॥ (४।२)

तस्मिन्न् अहं च क्रुद्धे वै जगत् त्यक्त्वा ततो गतः । (५।१)

व्यतिष्ठम् अग्निहोत्रे च चिरम् अङ्गिरसो भयात् ॥ (५।२)

अभिशप्तश्च भगवान् गौतमेन पुरंदरः । (६।१)

अहल्यां कामयानो वै धर्मार्थं च न हिंसितः ॥ (६।२)

तथा समुद्रो नृपते पूर्णो मृष्टेन वारिणा । (७।१)

ब्राह्मणैर् अभिशप्तः संल्लवणोदः कृतो विभो ॥ (७।२)

सुवर्णवर्णो निर्धूमः संहतोर्ध्वशिखः कविः । (८।१)

क्रुद्धेनाङ्गिरसा शप्तो गुणैर् एतैर् विवर्जितः ॥ (८।२)

मरुतश्चूर्णितान् पश्य ये ऽहसन्त महोदधिम् । (९।१)

सुवर्णधारिणा नित्यम् अवशप्ता द्विजातिना ॥ (९।२)

समो न त्वं द्विजातिभ्यः श्रेष्ठं विद्धि नराधिप । (१०।१)

गर्भस्थान् ब्राह्मणान् सम्यङ् नमस्यति किल प्रभुः ॥ (१०।२)

दण्डकानां महद् राज्यं ब्राह्मणेन विनाशितम् । (११।१)

तालजङ्घं महत् क्षत्रम् और्वेणैकेन नाशितम् ॥ (११।२)

त्वया च विपुलं राज्यं बलं धर्मः श्रुतं तथा । (१२।१)

दत्तात्रेयप्रसादेन प्राप्तं परमदुर्लभम् ॥ (१२।२)

अग्निं त्वं यजसे नित्यं कस्माद् अर्जुन ब्राह्मणम् । (१३।१)

स हि सर्वस्य लोकस्य हव्यवाट् किं न वेत्सि तम् ॥ (१३।२)

अथ वा ब्राह्मणश्रेष्ठम् अनु भूतानुपालकम् । (१४।१)

कर्तारं जीवलोकस्य कस्माज्जानन् विमुह्यसे ॥ (१४।२)

तथा प्रजापतिर् ब्रह्मा अव्यक्तः प्रभवाप्ययः । (१५।१)

येनेदं निखिलं विश्वं जनितं स्थावरं चरम् ॥ (१५।२)

अण्डजातं तु ब्रह्माणं केचिद् इच्छन्त्यपण्डिताः । (१६।१)

अण्डाद् भिन्नाद् बभुः शैला दिशो ऽम्भः पृथिवी दिवम् ॥ (१६।२)

द्रष्टव्यं नैतद् एवं हि कथं ज्यायस्तमो हि सः । (१७।१)

स्मृतम् आकाशम् अण्डं तु तस्माज्जातः पितामहः ॥ (१७।२)

तिष्ठेत् कथम् इति ब्रूहि न किंचिद्धि तदा भवेत् । (१८।१)

अहंकार इति प्रोक्तः सर्वतेजोगतः प्रभुः ॥ (१८।२)

नास्त्यण्डम् अस्ति तु ब्रह्मा स राजंल्लोकभावनः । (१९।१)

इत्युक्तः स तदा तूष्णीम् अभूद् वायुस्तम् अब्रवीत् ॥ (१९।२)