वैशंपायन उवाच । (१।१)

तथा व्यूढेष्वनीकेषु कौरवेयैर् महारथैः । (१।२)

उपायाद् अर्जुनस्तूर्णं रथघोषेण नादयन् ॥ (१।३)

ददृशुस्ते ध्वजाग्रं वै शुश्रुवुश्च रथस्वनम् । (२।१)

दोधूयमानस्य भृशं गाण्डीवस्य च निस्वनम् ॥ (२।२)

ततस्तत् सर्वम् आलोक्य द्रोणो वचनम् अब्रवीत् । (३।१)

महारथम् अनुप्राप्तं दृष्ट्वा गाण्डीवधन्विनम् ॥ (३।२)

एतद् ध्वजाग्रं पार्थस्य दूरतः संप्रकाशते । (४।१)

एष घोषः सजलदो रोरवीति च वानरः ॥ (४।२)

एष तिष्ठन् रथश्रेष्ठो रथे रथवरप्रणुत् । (५।१)

उत्कर्षति धनुःश्रेष्ठं गाण्डीवम् अशनिस्वनम् ॥ (५।२)

इमौ हि बाणौ सहितौ पादयोर् मे व्यवस्थितौ । (६।१)

अपरौ चाप्यतिक्रान्तौ कर्णौ संस्पृश्य मे शरौ ॥ (६।२)

निरुष्य हि वने वासं कृत्वा कर्मातिमानुषम् । (७।१)

अभिवादयते पार्थः श्रोत्रे च परिपृच्छति ॥ (७।२)

अर्जुन उवाच । (८।१)

इषुपाते च सेनाया हयान् संयच्छ सारथे । (८।२)

यावत् समीक्षे सैन्ये ऽस्मिन् क्वासौ कुरुकुलाधमः ॥ (८।३)

सर्वान् अन्यान् अनादृत्य दृष्ट्वा तम् अतिमानिनम् । (९।१)

तस्य मूर्ध्नि पतिष्यामि तत एते पराजिताः ॥ (९।२)

एष व्यवस्थितो द्रोणो द्रौणिश्च तदनन्तरम् । (१०।१)

भीष्मः कृपश्च कर्णश्च महेष्वासा व्यवस्थिताः ॥ (१०।२)

राजानं नात्र पश्यामि गाः समादाय गच्छति । (११।१)

दक्षिणं मार्गम् आस्थाय शङ्के जीवपरायणः ॥ (११।२)

उत्सृज्यैतद् रथानीकं गच्छ यत्र सुयोधनः । (१२।१)

तत्रैव योत्स्ये वैराटे नास्ति युद्धं निरामिषम् । (१२।२)

तं जित्वा विनिवर्तिष्ये गाः समादाय वै पुनः ॥ (१२।३)

वैशंपायन उवाच । (१३।१)

एवम् उक्तः स वैराटिर् हयान् संयम्य यत्नतः । (१३।२)

नियम्य च ततो रश्मीन् यत्र ते कुरुपुंगवाः । (१३।३)

अचोदयत् ततो वाहान् यतो दुर्योधनस्ततः ॥ (१३।४)

उत्सृज्य रथवंशं तु प्रयाते श्वेतवाहने । (१४।१)

अभिप्रायं विदित्वास्य द्रोणो वचनम् अब्रवीत् ॥ (१४।२)

नैषो ऽन्तरेण राजानं बीभत्सुः स्थातुम् इच्छति । (१५।१)

तस्य पार्ष्णिं ग्रहीष्यामो जवेनाभिप्रयास्यतः ॥ (१५।२)

न ह्येनम् अभिसंक्रुद्धम् एको युध्येत संयुगे । (१६।१)

अन्यो देवात् सहस्राक्षात् कृष्णाद् वा देवकीसुतात् ॥ (१६।२)

किं नो गावः करिष्यन्ति धनं वा विपुलं तथा । (१७।१)

दुर्योधनः पार्थजले पुरा नौर् इव मज्जति ॥ (१७।२)

तथैव गत्वा बीभत्सुर् नाम विश्राव्य चात्मनः । (१८।१)

शलभैर् इव तां सेनां शरैः शीघ्रम् अवाकिरत् ॥ (१८।२)

कीर्यमाणाः शरौघैस्तु योधास्ते पार्थचोदितैः । (१९।१)

नापश्यन्नावृतां भूमिम् अन्तरिक्षं च पत्रिभिः ॥ (१९।२)

तेषां नात्मनिनो युद्धे नापयाने ऽभवन्मतिः । (२०।१)

शीघ्रत्वम् एव पार्थस्य पूजयन्ति स्म चेतसा ॥ (२०।२)

ततः शङ्खं प्रदध्मौ स द्विषतां लोमहर्षणम् । (२१।१)

विस्फार्य च धनुःश्रेष्ठं ध्वजे भूतान्यचोदयत् ॥ (२१।२)

तस्य शङ्खस्य शब्देन रथनेमिस्वनेन च । (२२।१)

अमानुषाणां तेषां च भूतानां ध्वजवासिनाम् ॥ (२२।२)

ऊर्ध्वं पुच्छान् विधुन्वाना रेभमाणाः समन्ततः । (२३।१)

गावः प्रतिन्यवर्तन्त दिशम् आस्थाय दक्षिणाम् ॥ (२३।२)