अर्जुन उवाच । (१।१)

ततो निवातकवचाः सर्वे वेगेन भारत । (१।२)

अभ्यद्रवन् मां सहिताः प्रगृहीतायुधा रणे ॥ (१।३)

आच्छिद्य रथपन्थानम् उत्क्रोशन्तो महारथाः । (२।१)

आवृत्य सर्वतस् ते मां शरवर्षैर् अवाकिरन् ॥ (२।२)

ततो ऽपरे महावीर्याः शूलपट्टिशपाणयः । (३।१)

शूलानि च भुशुण्डीश् च मुमुचुर् दानवा मयि ॥ (३।२)

तच्छूलवर्षं सुमहद् गदाशक्तिसमाकुलम् । (४।१)

अनिशं सृज्यमानं तैर् अपतन्मद्रथोपरि ॥ (४।२)

अन्ये माम् अभ्यधावन्त निवातकवचा युधि । (५।१)

शितशस्त्रायुधा रौद्राः कालरूपाः प्रहारिणः ॥ (५।२)

तान् अहं विविधैर् बाणैर् वेगवद्भिर् अजिह्मगैः । (६।१)

गाण्डीवमुक्तैर् अभ्यघ्नम् एकैकं दशभिर् मृधे । (६।२)

ते कृता विमुखाः सर्वे मत्प्रयुक्तैः शिलाशितैः ॥ (६।३)

ततो मातलिना तूर्णं हयास् ते सम्प्रचोदिताः । (७।१)

रथमार्गाद् बहूंस्तत्र विचेरुर् वातरंहसः । (७।२)

सुसंयता मातलिना प्रामथ्नन्त दितेः सुतान् ॥ (७।३)

शतं शतास् ते हरयस् तस्मिन् युक्ता महारथे । (८।१)

तदा मातलिना यत्ता व्यचरन्न् अल्पका इव ॥ (८।२)

तेषां चरणपातेन रथनेमिस्वनेन च । (९।१)

मम बाणनिपातैश् च हतास् ते शतशो ऽसुराः ॥ (९।२)

गतासवस्तथा चान्ये प्रगृहीतशरासनाः । (१०।१)

हतसारथयस् तत्र व्यकृष्यन्त तुरंगमैः ॥ (१०।२)

ते दिशो विदिशः सर्वाः प्रतिरुध्य प्रहारिणः । (११।१)

निघ्नन्ति विविधैः शस्त्रैस् ततो मे व्यथितं मनः ॥ (११।२)

ततो ऽहं मातलेर् वीर्यम् अपश्यं परमाद्भुतम् । (१२।१)

अश्वांस्तथा वेगवतो यद् अयत्नाद् अधारयत् ॥ (१२।२)

ततो ऽहं लघुभिश् चित्रैर् अस्त्रैस् तान् असुरान् रणे । (१३।१)

सायुधान् अछिनं राजञ्शतशो ऽथ सहस्रशः ॥ (१३।२)

एवं मे चरतस् तत्र सर्वयत्नेन शत्रुहन् । (१४।१)

प्रीतिमान् अभवद् वीरो मातलिः शक्रसारथिः ॥ (१४।२)

वध्यमानास्ततस्ते तु हयैस् तेन रथेन च । (१५।१)

अगमन् प्रक्षयं केचिन् न्यवर्तन्त तथापरे ॥ (१५।२)

स्पर्धमाना इवास्माभिर् निवातकवचा रणे । (१६।१)

शरवर्षैर् महद्भिर् मां समन्तात् प्रत्यवारयन् ॥ (१६।२)

ततो ऽहं लघुभिश्चित्रैर् ब्रह्मास्त्रपरिमन्त्रितैः । (१७।१)

व्यधमं सायकैर् आशु शतशो ऽथ सहस्रशः ॥ (१७।२)

ततः सम्पीड्यमानास् ते क्रोधाविष्टा महासुराः । (१८।१)

अपीडयन् मां सहिताः शरशूलासिवृष्टिभिः ॥ (१८।२)

ततो ऽहम् अस्त्रम् आतिष्ठं परमं तिग्मतेजसम् । (१९।१)

दयितं देवराजस्य माधवं नाम भारत ॥ (१९।२)

ततः खड्गांस्त्रिशूलांश्च तोमरांश्च सहस्रशः । (२०।१)

अस्त्रवीर्येण शतधा तैर् मुक्तान् अहम् अछिनम् ॥ (२०।२)

छित्त्वा प्रहरणान्येषां ततस् तान् अपि सर्वशः । (२१।१)

प्रत्यविध्यम् अहं रोषाद् दशभिर् दशभिः शरैः ॥ (२१।२)

गाण्डीवाद्धि तदा संख्ये यथा भ्रमरपङ्क्तयः । (२२।१)

निष्पतन्ति तथा बाणास् तन् मातलिर् अपूजयत् ॥ (२२।२)

तेषाम् अपि तु बाणास् ते बहुत्वाच्छलभा इव । (२३।१)

अवाकिरन् मां बलवत् तान् अहं व्यधमं शरैः ॥ (२३।२)

वध्यमानास्ततस् ते तु निवातकवचाः पुनः । (२४।१)

शरवर्षैर् महद्भिर् मां समन्तात् पर्यवारयन् ॥ (२४।२)

शरवेगान्निहत्याहम् अस्त्रैः शरविघातिभिः । (२५।१)

ज्वलद्भिः परमैः शीघ्रैस् तान् अविध्यं सहस्रशः ॥ (२५।२)

तेषां छिन्नानि गात्राणि विसृजन्ति स्म शोणितम् । (२६।१)

प्रावृषीवातिवृष्टानि शृङ्गाणीव धराभृताम् ॥ (२६।२)

इन्द्राशनिसमस्पर्शैर् वेगवद्भिर् अजिह्मगैः । (२७।१)

मद्बाणैर् वध्यमानास् ते समुद्विग्नाः स्म दानवाः ॥ (२७।२)

शतधा भिन्नदेहान्त्राः क्षीणप्रहरणौजसः । (२८।१)

ततो निवातकवचा माम् अयुध्यन्त मायया ॥ (२८।२)