अष्टक उवाच । (१।१)

कतरस्त्वेतयोः पूर्वं देवानाम् एति सात्म्यताम् । (१।२)

उभयोर् धावतो राजन् सूर्याचन्द्रमसोर् इव ॥ (१।३)

ययातिर् उवाच । (२।१)

अनिकेतो गृहस्थेषु कामवृत्तेषु संयतः । (२।२)

ग्राम एव वसन् भिक्षुस्तयोः पूर्वतरं गतः ॥ (२।३)

अप्राप्य दीर्घम् आयुस्तु यः प्राप्तो विकृतिं चरेत् । (३।१)

तप्येत यदि तत् कृत्वा चरेत् सो ऽन्यत् ततस्तपः । (३।२)

पापानां कर्मणां नित्यं बिभियाद् यस्तु मानवः । (३।३)

सुखम् अप्याचरन् नित्यं सो ऽत्यन्तं सुखम् एधते ॥ (३।४)

यद् वै नृशंसं तद् अपथ्यम् आहुर् यः सेवते धर्मम् अनर्थबुद्धिः । (४।१)

अस्वो ऽप्यनीशश्च तथैव राजंस् तदार्जवं स समाधिस्तदार्यम् ॥ (४।२)

अष्टक उवाच । (५।१)

केनासि दूतः प्रहितो ऽद्य राजन् युवा स्रग्वी दर्शनीयः सुवर्चाः । (५।२)

कुत आगतः कतरस्यां दिशि त्वम् उताहो स्वित् पार्थिवं स्थानम् अस्ति ॥ (५।३)

ययातिर् उवाच । (६।१)

इमं भौमं नरकं क्षीणपुण्यः प्रवेष्टुम् उर्वीं गगनाद् विप्रकीर्णः । (६।२)

विद्वांश्चैवं मतिमान् आर्यबुद्धिर् ममाभवत् कर्मलोक्यं च सर्वम् । (६।३)

उक्त्वाहं वः प्रपतिष्याम्यनन्तरं त्वरन्ति मां ब्राह्मणा लोकपालाः ॥ (६।४)

सतां सकाशे तु वृतः प्रपातस् ते संगता गुणवन्तश्च सर्वे । (७।१)

शक्राच्च लब्धो हि वरो मयैष पतिष्यता भूमितले नरेन्द्र ॥ (७।२)

अष्टक उवाच । (८।१)

पृच्छामि त्वां मा प्रपत प्रपातं यदि लोकाः पार्थिव सन्ति मे ऽत्र । (८।२)

यद्यन्तरिक्षे यदि वा दिवि श्रिताः क्षेत्रज्ञं त्वां तस्य धर्मस्य मन्ये ॥ (८।३)

ययातिर् उवाच । (९।१)

यावत् पृथिव्यां विहितं गवाश्वं सहारण्यैः पशुभिः पर्वतैश्च । (९।२)

तावल्लोका दिवि ते संस्थिता वै तथा विजानीहि नरेन्द्रसिंह ॥ (९।३)

अष्टक उवाच । (१०।१)

तांस्ते ददामि मा प्रपत प्रपातं ये मे लोका दिवि राजेन्द्र सन्ति । (१०।२)

यद्यन्तरिक्षे यदि वा दिवि श्रितास् तान् आक्रम क्षिप्रम् अमित्रसाह ॥ (१०।३)

ययातिर् उवाच । (११।१)

नास्मद्विधो ऽब्राह्मणो ब्रह्मविच् च प्रतिग्रहे वर्तते राजमुख्य । (११।२)

यथा प्रदेयं सततं द्विजेभ्यस् तथाददं पूर्वम् अहं नरेन्द्र ॥ (११।३)

नाब्राह्मणः कृपणो जातु जीवेद् या चापि स्याद् ब्राह्मणी वीरपत्नी । (१२।१)

सो ऽहं यदैवाकृतपूर्वं चरेयं विवित्समानः किम् उ तत्र साधु ॥ (१२।२)

प्रतर्दन उवाच । (१३।१)

पृच्छामि त्वां स्पृहणीयरूप प्रतर्दनो ऽहं यदि मे सन्ति लोकाः । (१३।२)

यद्यन्तरिक्षे यदि वा दिवि श्रिताः क्षेत्रज्ञं त्वां तस्य धर्मस्य मन्ये ॥ (१३।३)

ययातिर् उवाच । (१४।१)

सन्ति लोका बहवस्ते नरेन्द्र अप्येकैकः सप्त सप्ताप्यहानि । (१४।२)

मधुच्युतो घृतपृक्ता विशोकास् ते नान्तवन्तः प्रतिपालयन्ति ॥ (१४।३)

प्रतर्दन उवाच । (१५।१)

तांस्ते ददामि मा प्रपत प्रपातं ये मे लोकास्तव ते वै भवन्तु । (१५।२)

यद्यन्तरिक्षे यदि वा दिवि श्रितास्तान् आक्रम क्षिप्रम् अपेतमोहः ॥ (१५।३)

ययातिर् उवाच । (१६।१)

न तुल्यतेजाः सुकृतं कामयेत योगक्षेमं पार्थिव पार्थिवः सन् । (१६।२)

दैवादेशाद् आपदं प्राप्य विद्वांश् चरेन् नृशंसं न हि जातु राजा ॥ (१६।३)

धर्म्यं मार्गं चेतयानो यशस्यं कुर्यान् नृपो धर्मम् अवेक्षमाणः । (१७।१)

न मद्विधो धर्मबुद्धिः प्रजानन् कुर्याद् एवं कृपणं मां यथात्थ । (१७।२)

धर्माधर्मौ सुविनिश्चित्य सम्यक् कार्याकार्येष्वप्रमत्तश्चरेद् यः । (१७।३)

स वै धीमान् सत्यसंधः कृतात्मा राजा भवेल्लोकपालो महिम्ना । (१७।४)

यदा भवेत् संशयो धर्मकार्ये कामार्थे वा यत्र विन्दन्ति सम्यक् । (१७।५)

कार्यं तत्र प्रथमं धर्मकार्यं यन् नो विरुध्याद् अर्थकामौ स धर्मः ॥ (१७।६)

कुर्याम् अपूर्वं न कृतं यद् अन्यैर् विवित्समानः किम् उ तत्र साधु । (१८।१)

ब्रुवाणम् एवं नृपतिं ययातिं नृपोत्तमो वसुमनाब्रवीत् तम् ॥ (१८।२)