वैशंपायन उवाच । (१।१)

तान् समीपगताञ् श्रुत्वा पाण्डवाञ् शत्रुकर्शनः । (१।२)

वासुदेवः सहामात्यः प्रत्युद्यातो दिदृक्षया ॥ (१।३)

ते समेत्य यथान्यायं पाण्डवा वृष्णिभिः सह । (२।१)

विविशुः सहिता राजन् पुरं वारणसाह्वयम् ॥ (२।२)

महतस्तस्य सैन्यस्य खुरनेमिस्वनेन च । (३।१)

द्यावापृथिव्यौ खं चैव शब्देनासीत् समावृतम् ॥ (३।२)

ते कोशम् अग्रतः कृत्वा विविशुः स्वपुरं तदा । (४।१)

पाण्डवाः प्रीतमनसः सामात्याः ससुहृद्गणाः ॥ (४।२)

ते समेत्य यथान्यायं धृतराष्ट्रं जनाधिपम् । (५।१)

कीर्तयन्तः स्वनामानि तस्य पादौ ववन्दिरे ॥ (५।२)

धृतराष्ट्राद् अनु च ते गान्धारीं सुबलात्मजाम् । (६।१)

कुन्तीं च राजशार्दूल तदा भरतसत्तमाः ॥ (६।२)

विदुरं पूजयित्वा च वैश्यापुत्रं समेत्य च । (७।१)

पूज्यमानाः स्म ते वीरा व्यराजन्त विशां पते ॥ (७।२)

ततस्तत् परम् आश्चर्यं विचित्रं महद् अद्भुतम् । (८।१)

शुश्रुवुस्ते तदा वीराः पितुस्ते जन्म भारत ॥ (८।२)

तद् उपश्रुत्य ते कर्म वासुदेवस्य धीमतः । (९।१)

पूजार्हं पूजयामासुः कृष्णं देवकिनन्दनम् ॥ (९।२)

ततः कतिपयाहस्य व्यासः सत्यवतीसुतः । (१०।१)

आजगाम महातेजा नगरं नागसाह्वयम् ॥ (१०।२)

तस्य सर्वे यथान्यायं पूजां चक्रुः कुरूद्वहाः । (११।१)

सह वृष्ण्यन्धकव्याघ्रैर् उपासां चक्रिरे तदा ॥ (११।२)

तत्र नानाविधाकाराः कथाः समनुकीर्त्य वै । (१२।१)

युधिष्ठिरो धर्मसुतो व्यासं वचनम् अब्रवीत् ॥ (१२।२)

भवत्प्रसादाद् भगवन् यद् इदं रत्नम् आहृतम् । (१३।१)

उपयोक्तुं तद् इच्छामि वाजिमेधे महाक्रतौ ॥ (१३।२)

तद् अनुज्ञातुम् इच्छामि भवता मुनिसत्तम । (१४।१)

त्वदधीना वयं सर्वे कृष्णस्य च महात्मनः ॥ (१४।२)

व्यास उवाच । (१५।१)

अनुजानामि राजंस्त्वां क्रियतां यद् अनन्तरम् । (१५।२)

यजस्व वाजिमेधेन विधिवद् दक्षिणावता ॥ (१५।३)

अश्वमेधो हि राजेन्द्र पावनः सर्वपाप्मनाम् । (१६।१)

तेनेष्ट्वा त्वं विपाप्मा वै भविता नात्र संशयः ॥ (१६।२)

वैशंपायन उवाच । (१७।१)

इत्युक्तः स तु धर्मात्मा कुरुराजो युधिष्ठिरः । (१७।२)

अश्वमेधस्य कौरव्य चकाराहरणे मतिम् ॥ (१७।३)

समनुज्ञाप्य तु स तं कृष्णद्वैपायनं नृपः । (१८।१)

वासुदेवम् अथामन्त्र्य वाग्मी वचनम् अब्रवीत् ॥ (१८।२)

देवकी सुप्रजा देवी त्वया पुरुषसत्तम । (१९।१)

यद् ब्रूयां त्वां महाबाहो तत् कृथास्त्वम् इहाच्युत ॥ (१९।२)

त्वत्प्रभावार्जितान् भोगान् अश्नीम यदुनन्दन । (२०।१)

पराक्रमेण बुद्ध्या च त्वयेयं निर्जिता मही ॥ (२०।२)

दीक्षयस्व त्वम् आत्मानं त्वं नः परमको गुरुः । (२१।१)

त्वयीष्टवति धर्मज्ञ विपाप्मा स्याम् अहं विभो । (२१।२)

त्वं हि यज्ञो ऽक्षरः सर्वस्त्वं धर्मस्त्वं प्रजापतिः ॥ (२१।३)

वासुदेव उवाच । (२२।१)

त्वम् एवैतन्महाबाहो वक्तुम् अर्हस्यरिंदम । (२२।२)

त्वं गतिः सर्वभूतानाम् इति मे निश्चिता मतिः ॥ (२२।३)

त्वं चाद्य कुरुवीराणां धर्मेणाभिविराजसे । (२३।१)

गुणभूताः स्म ते राजंस्त्वं नो राजन्मतो गुरुः ॥ (२३।२)

यजस्व मदनुज्ञातः प्राप्त एव क्रतुर् मया । (२४।१)

युनक्तु नो भवान् कार्ये यत्र वाञ्छसि भारत । (२४।२)

सत्यं ते प्रतिजानामि सर्वं कर्तास्मि ते ऽनघ ॥ (२४।३)

भीमसेनार्जुनौ चैव तथा माद्रवतीसुतौ । (२५।१)

इष्टवन्तो भविष्यन्ति त्वयीष्टवति भारत ॥ (२५।२)