MBh, 12, 121
Select a line for its word-by-word analysis.
ईश्वरश्च महादण्डो दण्डे सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥ (१।३)
īśvaraśca mahādaṇḍo daṇḍe sarvaṃ pratiṣṭhitam ||
सर्वेषां प्राणिनां लोके तिर्यक्ष्वपि निवासिनाम् । (३।१)
sarveṣāṃ prāṇināṃ loke tiryakṣvapi nivāsinām |
सर्वव्यापी महातेजा दण्डः श्रेयान् इति प्रभो ॥ (३।२)
sarvavyāpī mahātejā daṇḍaḥ śreyān iti prabho ||
इत्येतद् उक्तं भवता सर्वं दण्ड्यं चराचरम् । (४।१)
ityetad uktaṃ bhavatā sarvaṃ daṇḍyaṃ carācaram |
एतद् इच्छाम्यहं ज्ञातुं तत्त्वेन भरतर्षभ । (५।१)
etad icchāmyahaṃ jñātuṃ tattvena bharatarṣabha |
को दण्डः कीदृशो दण्डः किंरूपः किंपरायणः ॥ (५।२)
ko daṇḍaḥ kīdṛśo daṇḍaḥ kiṃrūpaḥ kiṃparāyaṇaḥ ||
किमात्मकः कथंभूतः कतिमूर्तिः कथंप्रभुः । (६।१)
kimātmakaḥ kathaṃbhūtaḥ katimūrtiḥ kathaṃprabhuḥ |
जागर्ति स कथं दण्डः प्रजास्ववहितात्मकः ॥ (६।२)
jāgarti sa kathaṃ daṇḍaḥ prajāsvavahitātmakaḥ ||
कश्च विज्ञायते पूर्वं को ऽपरो दण्डसंज्ञितः । (७।२)
kaśca vijñāyate pūrvaṃ ko 'paro daṇḍasaṃjñitaḥ |
किंसंस्थश्च भवेद् दण्डः का चास्य गतिर् इष्यते ॥ (७।३)
kiṃsaṃsthaśca bhaved daṇḍaḥ kā cāsya gatir iṣyate ||
शृणु कौरव्य यो दण्डो व्यवहार्यो यथा च सः । (८।२)
śṛṇu kauravya yo daṇḍo vyavahāryo yathā ca saḥ |
यस्मिन् हि सर्वम् आयत्तं स दण्ड इह केवलः ॥ (८।३)
yasmin hi sarvam āyattaṃ sa daṇḍa iha kevalaḥ ||
तस्य लोपः कथं न स्याल् लोकेष्ववहितात्मनः । (९।२)
tasya lopaḥ kathaṃ na syāl lokeṣvavahitātmanaḥ |
अपि चैतत् पुरा राजन्मनुना प्रोक्तम् आदितः । (१०।१)
api caitat purā rājanmanunā proktam āditaḥ |
प्रजा रक्षति यः सम्यग् धर्म एव स केवलः ॥ (१०।३)
prajā rakṣati yaḥ samyag dharma eva sa kevalaḥ ||
अथोक्तम् एतद् वचनं प्राग् एव मनुना पुरा । (११।१)
athoktam etad vacanaṃ prāg eva manunā purā |
जन्म चोक्तं वसिष्ठेन ब्रह्मणो वचनं महत् ॥ (११।२)
janma coktaṃ vasiṣṭhena brahmaṇo vacanaṃ mahat ||
प्राग् इदं वचनं प्रोक्तम् अतः प्राग्वचनं विदुः । (१२।१)
prāg idaṃ vacanaṃ proktam ataḥ prāgvacanaṃ viduḥ |
दण्डात् त्रिवर्गः सततं सुप्रणीतात् प्रवर्तते । (१३।१)
daṇḍāt trivargaḥ satataṃ supraṇītāt pravartate |
दैवं हि परमो दण्डो रूपतो ऽग्निर् इवोच्छिखः ॥ (१३।२)
daivaṃ hi paramo daṇḍo rūpato 'gnir ivocchikhaḥ ||
नीलोत्पलदलश्यामश् चतुर्दंष्ट्रश् चतुर्भुजः । (१४।१)
nīlotpaladalaśyāmaś caturdaṃṣṭraś caturbhujaḥ |
अष्टपान् नैकनयनः शङ्कुकर्णोर्ध्वरोमवान् ॥ (१४।२)
aṣṭapān naikanayanaḥ śaṅkukarṇordhvaromavān ||
जटी द्विजिह्वस्ताम्रास्यो मृगराजतनुच्छदः । (१५।१)
jaṭī dvijihvastāmrāsyo mṛgarājatanucchadaḥ |
एतद् रूपं बिभर्त्युग्रं दण्डो नित्यं दुरावरः ॥ (१५।२)
etad rūpaṃ bibhartyugraṃ daṇḍo nityaṃ durāvaraḥ ||
असिर् गदा धनुः शक्तिस्त्रिशूलं मुद्गरः शरः । (१६।१)
asir gadā dhanuḥ śaktistriśūlaṃ mudgaraḥ śaraḥ |
मुसलं परशुश्चक्रं प्रासो दण्डर्ष्टितोमराः ॥ (१६।२)
musalaṃ paraśuścakraṃ prāso daṇḍarṣṭitomarāḥ ||
दण्ड एव हि सर्वात्मा लोके चरति मूर्तिमान् ॥ (१७।२)
daṇḍa eva hi sarvātmā loke carati mūrtimān ||
भिन्दंश्छिन्दन् रुजन् कृन्तन् दारयन् पाटयंस्तथा । (१८।१)
bhindaṃśchindan rujan kṛntan dārayan pāṭayaṃstathā |
असिर् विशसनो धर्मस्तीक्ष्णवर्त्मा दुरासदः । (१९।१)
asir viśasano dharmastīkṣṇavartmā durāsadaḥ |
श्रीगर्भो विजयः शास्ता व्यवहारः प्रजागरः ॥ (१९।२)
śrīgarbho vijayaḥ śāstā vyavahāraḥ prajāgaraḥ ||
शास्त्रं ब्राह्मणमन्त्रश्च शास्ता प्राग्वचनं गतः । (२०।१)
śāstraṃ brāhmaṇamantraśca śāstā prāgvacanaṃ gataḥ |
धर्मपालो ऽक्षरो देवः सत्यगो नित्यगो ग्रहः ॥ (२०।२)
dharmapālo 'kṣaro devaḥ satyago nityago grahaḥ ||
नामान्येतानि दण्डस्य कीर्तितानि युधिष्ठिर ॥ (२१।२)
nāmānyetāni daṇḍasya kīrtitāni yudhiṣṭhira ||
दण्डो हि भगवान् विष्णुर् यज्ञो नारायणः प्रभुः । (२२।१)
daṇḍo hi bhagavān viṣṇur yajño nārāyaṇaḥ prabhuḥ |
शश्वद् रूपं महद् बिभ्रन्महापुरुष उच्यते ॥ (२२।२)
śaśvad rūpaṃ mahad bibhranmahāpuruṣa ucyate ||
यथोक्ता ब्रह्मकन्येति लक्ष्मीर् नीतिः सरस्वती । (२३।१)
yathoktā brahmakanyeti lakṣmīr nītiḥ sarasvatī |
दण्डनीतिर् जगद्धात्री दण्डो हि बहुविग्रहः ॥ (२३।२)
daṇḍanītir jagaddhātrī daṇḍo hi bahuvigrahaḥ ||
अर्थानर्थौ सुखं दुःखं धर्माधर्मौ बलाबले । (२४।१)
arthānarthau sukhaṃ duḥkhaṃ dharmādharmau balābale |
दौर्भाग्यं भागधेयं च पुण्यापुण्ये गुणागुणौ ॥ (२४।२)
daurbhāgyaṃ bhāgadheyaṃ ca puṇyāpuṇye guṇāguṇau ||
कामाकामाव् ऋतुर् मासः शर्वरी दिवसः क्षणः । (२५।१)
kāmākāmāv ṛtur māsaḥ śarvarī divasaḥ kṣaṇaḥ |
अप्रसादः प्रसादश्च हर्षः क्रोधः शमो दमः ॥ (२५।२)
aprasādaḥ prasādaśca harṣaḥ krodhaḥ śamo damaḥ ||
हिंसाहिंसे तपो यज्ञः संयमो ऽथ विषाविषम् ॥ (२६।२)
hiṃsāhiṃse tapo yajñaḥ saṃyamo 'tha viṣāviṣam ||
अन्तश्चादिश्च मध्यं च कृत्यानां च प्रपञ्चनम् । (२७।१)
antaścādiśca madhyaṃ ca kṛtyānāṃ ca prapañcanam |
मदः प्रमादो दर्पश्च दम्भो धैर्यं नयानयौ ॥ (२७।२)
madaḥ pramādo darpaśca dambho dhairyaṃ nayānayau ||
अशक्तिः शक्तिर् इत्येव मानस्तम्भौ व्ययाव्ययौ । (२८।१)
aśaktiḥ śaktir ityeva mānastambhau vyayāvyayau |
अनृतं ज्ञाज्ञता सत्यं श्रद्धाश्रद्धे तथैव च । (२९।१)
anṛtaṃ jñājñatā satyaṃ śraddhāśraddhe tathaiva ca |
विराद्धिश्चैव राद्धिश्च कार्याकार्ये बलाबले ॥ (३०।२)
virāddhiścaiva rāddhiśca kāryākārye balābale ||
तेजः कर्मणि पाण्डित्यं वाक्शक्तिस्तत्त्वबुद्धिता । (३२।१)
tejaḥ karmaṇi pāṇḍityaṃ vākśaktistattvabuddhitā |
एवं दण्डस्य कौरव्य लोके ऽस्मिन् बहुरूपता ॥ (३२।२)
evaṃ daṇḍasya kauravya loke 'smin bahurūpatā ||
न स्याद् यदीह दण्डो वै प्रमथेयुः परस्परम् । (३३।१)
na syād yadīha daṇḍo vai pramatheyuḥ parasparam |
भयाद् दण्डस्य चान्योन्यं घ्नन्ति नैव युधिष्ठिर ॥ (३३।२)
bhayād daṇḍasya cānyonyaṃ ghnanti naiva yudhiṣṭhira ||
दण्डेन रक्ष्यमाणा हि राजन्न् अहरहः प्रजाः । (३४।१)
daṇḍena rakṣyamāṇā hi rājann aharahaḥ prajāḥ |
राजानं वर्धयन्तीह तस्माद् दण्डः परायणम् ॥ (३४।२)
rājānaṃ vardhayantīha tasmād daṇḍaḥ parāyaṇam ||
व्यवस्थापयति क्षिप्रम् इमं लोकं नरेश्वर । (३५।१)
vyavasthāpayati kṣipram imaṃ lokaṃ nareśvara |
सत्ये व्यवस्थितो धर्मो ब्राह्मणेष्ववतिष्ठते ॥ (३५।२)
satye vyavasthito dharmo brāhmaṇeṣvavatiṣṭhate ||
धर्मयुक्ता द्विजाः श्रेष्ठा वेदयुक्ता भवन्ति च । (३६।१)
dharmayuktā dvijāḥ śreṣṭhā vedayuktā bhavanti ca |
बभूव यज्ञो वेदेभ्यो यज्ञः प्रीणाति देवताः ॥ (३६।२)
babhūva yajño vedebhyo yajñaḥ prīṇāti devatāḥ ||
प्रीताश्च देवता नित्यम् इन्द्रे परिददत्युत । (३७।१)
prītāśca devatā nityam indre paridadatyuta |
अन्नं ददाति शक्रश्चाप्यनुगृह्णन्न् इमाः प्रजाः ॥ (३७।२)
annaṃ dadāti śakraścāpyanugṛhṇann imāḥ prajāḥ ||
प्राणाश्च सर्वभूतानां नित्यम् अन्ने प्रतिष्ठिताः । (३८।१)
prāṇāśca sarvabhūtānāṃ nityam anne pratiṣṭhitāḥ |
तस्मात् प्रजाः प्रतिष्ठन्ते दण्डो जागर्ति तासु च ॥ (३८।२)
tasmāt prajāḥ pratiṣṭhante daṇḍo jāgarti tāsu ca ||
एवंप्रयोजनश्चैव दण्डः क्षत्रियतां गतः । (३९।१)
evaṃprayojanaścaiva daṇḍaḥ kṣatriyatāṃ gataḥ |
रक्षन् प्रजाः प्रजागर्ति नित्यं सुविहितो ऽक्षरः ॥ (३९।२)
rakṣan prajāḥ prajāgarti nityaṃ suvihito 'kṣaraḥ ||
ईश्वरः पुरुषः प्राणः सत्त्वं वित्तं प्रजापतिः । (४०।१)
īśvaraḥ puruṣaḥ prāṇaḥ sattvaṃ vittaṃ prajāpatiḥ |
भूतात्मा जीव इत्येव नामभिः प्रोच्यते ऽष्टभिः ॥ (४०।२)
bhūtātmā jīva ityeva nāmabhiḥ procyate 'ṣṭabhiḥ ||
अददद् दण्ड एवास्मै ध्रुवम् ऐश्वर्यम् एव च । (४१।१)
adadad daṇḍa evāsmai dhruvam aiśvaryam eva ca |
बले नयश्च संयुक्तः सदा पञ्चविधात्मकः ॥ (४१।२)
bale nayaśca saṃyuktaḥ sadā pañcavidhātmakaḥ ||
कुलबाहुधनामात्याः प्रज्ञा चोक्ता बलानि च । (४२।१)
kulabāhudhanāmātyāḥ prajñā coktā balāni ca |
आहार्यं चाष्टकैर् द्रव्यैर् बलम् अन्यद् युधिष्ठिर ॥ (४२।२)
āhāryaṃ cāṣṭakair dravyair balam anyad yudhiṣṭhira ||
हस्तिनो ऽश्वा रथाः पत्तिर् नावो विष्टिस्तथैव च । (४३।१)
hastino 'śvā rathāḥ pattir nāvo viṣṭistathaiva ca |
दैशिकाश्चारकाश्चैव तद् अष्टाङ्गं बलं स्मृतम् ॥ (४३।२)
daiśikāścārakāścaiva tad aṣṭāṅgaṃ balaṃ smṛtam ||
अष्टाङ्गस्य तु युक्तस्य हस्तिनो हस्तियायिनः । (४४।१)
aṣṭāṅgasya tu yuktasya hastino hastiyāyinaḥ |
अश्वारोहाः पदाताश्च मन्त्रिणो रसदाश्च ये ॥ (४४।२)
aśvārohāḥ padātāśca mantriṇo rasadāśca ye ||
भिक्षुकाः प्राड्विवाकाश्च मौहूर्ता दैवचिन्तकाः । (४५।१)
bhikṣukāḥ prāḍvivākāśca mauhūrtā daivacintakāḥ |
सप्तप्रकृति चाष्टाङ्गं शरीरम् इह यद् विदुः । (४६।१)
saptaprakṛti cāṣṭāṅgaṃ śarīram iha yad viduḥ |
राज्यस्य दण्ड एवाङ्गं दण्डः प्रभव एव च ॥ (४६।२)
rājyasya daṇḍa evāṅgaṃ daṇḍaḥ prabhava eva ca ||
दण्डो दत्तः समानात्मा दण्डो हीदं सनातनम् । (४७।२)
daṇḍo dattaḥ samānātmā daṇḍo hīdaṃ sanātanam |
राज्ञां पूज्यतमो नान्यो यथाधर्मप्रदर्शनः ॥ (४७।३)
rājñāṃ pūjyatamo nānyo yathādharmapradarśanaḥ ||
ब्रह्मणा लोकरक्षार्थं स्वधर्मस्थापनाय च । (४८।१)
brahmaṇā lokarakṣārthaṃ svadharmasthāpanāya ca |
तस्माद् यः सहितो दृष्टो भर्तृप्रत्ययलक्षणः ॥ (४८।३)
tasmād yaḥ sahito dṛṣṭo bhartṛpratyayalakṣaṇaḥ ||
मौलश्च नरशार्दूल शास्त्रोक्तश्च तथापरः ॥ (४९।२)
maulaśca naraśārdūla śāstroktaśca tathāparaḥ ||
उक्तो यश्चापि दण्डो ऽसौ भर्तृप्रत्ययलक्षणः । (५०।१)
ukto yaścāpi daṇḍo 'sau bhartṛpratyayalakṣaṇaḥ |
ज्ञेयो न स नरेन्द्रस्थो दण्डप्रत्यय एव च ॥ (५०।२)
jñeyo na sa narendrastho daṇḍapratyaya eva ca ||
दण्डप्रत्ययदृष्टो ऽपि व्यवहारात्मकः स्मृतः । (५१।१)
daṇḍapratyayadṛṣṭo 'pi vyavahārātmakaḥ smṛtaḥ |
धर्मप्रत्यय उत्पन्नो यथाधर्मः कृतात्मभिः ॥ (५२।२)
dharmapratyaya utpanno yathādharmaḥ kṛtātmabhiḥ ||
व्यवहारः प्रजागोप्ता ब्रह्मदिष्टो युधिष्ठिर । (५३।१)
vyavahāraḥ prajāgoptā brahmadiṣṭo yudhiṣṭhira |
त्रीन् धारयति लोकान् वै सत्यात्मा भूतिवर्धनः ॥ (५३।२)
trīn dhārayati lokān vai satyātmā bhūtivardhanaḥ ||
यश्च दण्डः स दृष्टो नो व्यवहारः सनातनः । (५४।१)
yaśca daṇḍaḥ sa dṛṣṭo no vyavahāraḥ sanātanaḥ |
व्यवहारश्च यो दृष्टः स धर्म इति नः श्रुतः । (५४।२)
vyavahāraśca yo dṛṣṭaḥ sa dharma iti naḥ śrutaḥ |
यश्च वेदः स वै धर्मो यश्च धर्मः स सत्पथः ॥ (५४।३)
yaśca vedaḥ sa vai dharmo yaśca dharmaḥ sa satpathaḥ ||
ब्रह्मा प्रजापतिः पूर्वं बभूवाथ पितामहः । (५५।१)
brahmā prajāpatiḥ pūrvaṃ babhūvātha pitāmahaḥ |
ततो नो व्यवहारो ऽयं भर्तृप्रत्ययलक्षणः । (५६।१)
tato no vyavahāro 'yaṃ bhartṛpratyayalakṣaṇaḥ |
माता पिता च भ्राता च भार्या चाथ पुरोहितः । (५७।१)
mātā pitā ca bhrātā ca bhāryā cātha purohitaḥ |
नादण्ड्यो विद्यते राज्ञां यः स्वधर्मे न तिष्ठति ॥ (५७।२)
nādaṇḍyo vidyate rājñāṃ yaḥ svadharme na tiṣṭhati ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.