कर्ण उवाच । (१।१)

या नः श्रुता मनुष्येषु स्त्रियो रूपेण संमताः । (१।२)

तासाम् एतादृशं कर्म न कस्यांचन शुश्रुमः ॥ (१।३)

क्रोधाविष्टेषु पार्थेषु धार्तराष्ट्रेषु चाप्यति । (२।१)

द्रौपदी पाण्डुपुत्राणां कृष्णा शान्तिर् इहाभवत् ॥ (२।२)

अप्लवे ऽम्भसि मग्नानाम् अप्रतिष्ठे निमज्जताम् । (३।१)

पाञ्चाली पाण्डुपुत्राणां नौर् एषा पारगाभवत् ॥ (३।२)

वैशंपायन उवाच । (४।१)

तद् वै श्रुत्वा भीमसेनः कुरुमध्ये ऽत्यमर्षणः । (४।२)

स्त्री गतिः पाण्डुपुत्राणाम् इत्युवाच सुदुर्मनाः ॥ (४।३)

त्रीणि ज्योतींषि पुरुष इति वै देवलो ऽब्रवीत् । (५।१)

अपत्यं कर्म विद्या च यतः सृष्टाः प्रजास्ततः ॥ (५।२)

अमेध्ये वै गतप्राणे शून्ये ज्ञातिभिर् उज्झिते । (६।१)

देहे त्रितयम् एवैतत् पुरुषस्योपजायते ॥ (६।२)

तन्नो ज्योतिर् अभिहतं दाराणाम् अभिमर्शनात् । (७।१)

धनंजय कथं स्वित् स्याद् अपत्यम् अभिमृष्टजम् ॥ (७।२)

अर्जुन उवाच । (८।१)

न चैवोक्ता न चानुक्ता हीनतः परुषा गिरः । (८।२)

भारताः प्रतिजल्पन्ति सदा तूत्तमपूरुषाः ॥ (८।३)

स्मरन्ति सुकृतान्येव न वैराणि कृतानि च । (९।१)

सन्तः प्रतिविजानन्तो लब्ध्वा प्रत्ययम् आत्मनः ॥ (९।२)

भीम उवाच । (१०।१)

इहैवैतांस्तुरा सर्वान् हन्मि शत्रून् समागतान् । (१०।२)

अथ निष्क्रम्य राजेन्द्र समूलान् कृन्धि भारत ॥ (१०।३)

किं नो विवदितेनेह किं नः क्लेशेन भारत । (११।१)

अद्यैवैतान्निहन्मीह प्रशाधि वसुधाम् इमाम् ॥ (११।२)

वैशंपायन उवाच । (१२।१)

इत्युक्त्वा भीमसेनस्तु कनिष्ठैर् भ्रातृभिर् वृतः । (१२।२)

मृगमध्ये यथा सिंहो मुहुः परिघम् ऐक्षत ॥ (१२।३)

सान्त्व्यमानो वीज्यमानः पार्थेनाक्लिष्टकर्मणा । (१३।१)

स्विद्यते च महाबाहुर् अन्तर्दाहेन वीर्यवान् ॥ (१३।२)

क्रुद्धस्य तस्य स्रोतोभ्यः कर्णादिभ्यो नराधिप । (१४।१)

सधूमः सस्फुलिङ्गार्चिः पावकः समजायत ॥ (१४।२)

भ्रुकुटीपुटदुष्प्रेक्ष्यम् अभवत् तस्य तन्मुखम् । (१५।१)

युगान्तकाले सम्प्राप्ते कृतान्तस्येव रूपिणः ॥ (१५।२)

युधिष्ठिरस्तम् आवार्य बाहुना बाहुशालिनम् । (१६।१)

मैवम् इत्यब्रवीच्चैनं जोषम् आस्स्वेति भारत ॥ (१६।२)

निवार्य तं महाबाहुं कोपसंरक्तलोचनम् । (१७।१)

पितरं समुपातिष्ठद् धृतराष्ट्रं कृताञ्जलिः ॥ (१७।२)