वैशंपायन उवाच । (१।१)

एवम् उक्तस्तु कौन्तेयो गुडाकेशेन भारत । (१।२)

नोवाच किंचित् कौरव्यस्ततो द्वैपायनो ऽब्रवीत् ॥ (१।३)

बीभत्सोर् वचनं सम्यक् सत्यम् एतद् युधिष्ठिर । (२।१)

शास्त्रदृष्टः परो धर्मः स्मृतो गार्हस्थ्य आश्रमः ॥ (२।२)

स्वधर्मं चर धर्मज्ञ यथाशास्त्रं यथाविधि । (३।१)

न हि गार्हस्थ्यम् उत्सृज्य तवारण्यं विधीयते ॥ (३।२)

गृहस्थं हि सदा देवाः पितर ऋषयस्तथा । (४।१)

भृत्याश्चैवोपजीवन्ति तान् भजस्व महीपते ॥ (४।२)

वयांसि पशवश्चैव भूतानि च महीपते । (५।१)

गृहस्थैर् एव धार्यन्ते तस्माज्ज्येष्ठाश्रमो गृही ॥ (५।२)

सो ऽयं चतुर्णाम् एतेषाम् आश्रमाणां दुराचरः । (६।१)

तं चराविमनाः पार्थ दुश्चरं दुर्बलेन्द्रियैः ॥ (६।२)

वेदज्ञानं च ते कृत्स्नं तपश्च चरितं महत् । (७।१)

पितृपैतामहे राज्ये धुरम् उद्वोढुम् अर्हसि ॥ (७।२)

तपो यज्ञस्तथा विद्या भैक्षम् इन्द्रियनिग्रहः । (८।१)

ध्यानम् एकान्तशीलत्वं तुष्टिर् दानं च शक्तितः ॥ (८।२)

ब्राह्मणानां महाराज चेष्टाः संसिद्धिकारिकाः । (९।१)

क्षत्रियाणां च वक्ष्यामि तवापि विदितं पुनः ॥ (९।२)

यज्ञो विद्या समुत्थानम् असंतोषः श्रियं प्रति । (१०।१)

दण्डधारणम् अत्युग्रं प्रजानां परिपालनम् ॥ (१०।२)

वेदज्ञानं तथा कृत्स्नं तपः सुचरितं तथा । (११।१)

द्रविणोपार्जनं भूरि पात्रेषु प्रतिपादनम् ॥ (११।२)

एतानि राज्ञां कर्माणि सुकृतानि विशां पते । (१२।१)

इमं लोकम् अमुं लोकं साधयन्तीति नः श्रुतम् ॥ (१२।२)

तेषां ज्यायस्तु कौन्तेय दण्डधारणम् उच्यते । (१३।१)

बलं हि क्षत्रिये नित्यं बले दण्डः समाहितः ॥ (१३।२)

एताश्चेष्टाः क्षत्रियाणां राजन् संसिद्धिकारिकाः । (१४।१)

अपि गाथाम् इमां चापि बृहस्पतिर् अभाषत ॥ (१४।२)

भूमिर् एतौ निगिरति सर्पो बिलशयान् इव । (१५।१)

राजानं चाविरोद्धारं ब्राह्मणं चाप्रवासिनम् ॥ (१५।२)

सुद्युम्नश्चापि राजर्षिः श्रूयते दण्डधारणात् । (१६।१)

प्राप्तवान् परमां सिद्धिं दक्षः प्राचेतसो यथा ॥ (१६।२)