वैशम्पायन उवाच । (१।१)

तस्य संपश्यतस्त्वेव पिनाकी वृषभध्वजः । (१।२)

जगामादर्शनं भानुर् लोकस्येवास्तम् एयिवान् ॥ (१।३)

ततो ऽर्जुनः परं चक्रे विस्मयं परवीरहा । (२।१)

मया साक्षान् महादेवो दृष्ट इत्य् एव भारत ॥ (२।२)

धन्यो ऽस्म्य् अनुगृहीतो ऽस्मि यन् मया त्र्यम्बको हरः । (३।१)

पिनाकी वरदो रूपी दृष्टः स्पृष्टश् च पाणिना ॥ (३।२)

कृतार्थं चावगच्छामि परम् आत्मानम् आत्मना । (४।१)

शत्रूंश् च विजितान् सर्वान् निर्वृत्तं च प्रयोजनम् ॥ (४।२)

ततो वैडूर्यवर्णाभो भासयन् सर्वतो दिशः । (५।१)

यादोगणवृतः श्रीमान् आजगाम जलेश्वरः ॥ (५।२)

नागैर् नदैर् नदीभिश्च दैत्यैः साध्यैश् च दैवतैः । (६।१)

वरुणो यादसां भर्ता वशी तं देशम् आगमत् ॥ (६।२)

अथ जाम्बूनदवपुर् विमानेन महार्चिषा । (७।१)

कुबेरः समनुप्राप्तो यक्षैर् अनुगतः प्रभुः ॥ (७।२)

विद्योतयन्न् इवाकाशम् अद्भुतोपमदर्शनः । (८।१)

धनानाम् ईश्वरः श्रीमान् अर्जुनं द्रष्टुम् आगतः ॥ (८।२)

तथा लोकान्तकृच्छ्रीमान् यमः साक्षात् प्रतापवान् । (९।१)

मूर्त्यमूर्तिधरैः सार्धं पितृभिर् लोकभावनैः ॥ (९।२)

दण्डपाणिर् अचिन्त्यात्मा सर्वभूतविनाशकृत् । (१०।१)

वैवस्वतो धर्मराजो विमानेनावभासयन् ॥ (१०।२)

त्रींल्लोकान् गुह्यकांश् चैव गन्धर्वांश् च सपन्नगान् । (११।१)

द्वितीय इव मार्तण्डो युगान्ते समुपस्थिते ॥ (११।२)

भानुमन्ति विचित्राणि शिखराणि महागिरेः । (१२।१)

समास्थायार्जुनं तत्र ददृशुस् तपसान्वितम् ॥ (१२।२)

ततो मुहूर्ताद् भगवान् ऐरावतशिरोगतः । (१३।१)

आजगाम सहेन्द्राण्या शक्रः सुरगणैर् वृतः ॥ (१३।२)

पाण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि । (१४।१)

शुशुभे तारकाराजः सितम् अभ्रम् इवास्थितः ॥ (१४।२)

संस्तूयमानो गन्धर्वैर् ऋषिभिश् च तपोधनैः । (१५।१)

शृङ्गं गिरेः समासाद्य तस्थौ सूर्य इवोदितः ॥ (१५।२)

अथ मेघस्वनो धीमान् व्याजहार शुभां गिरम् । (१६।१)

यमः परमधर्मज्ञो दक्षिणां दिशम् आस्थितः ॥ (१६।२)

अर्जुनार्जुन पश्यास्मांल्लोकपालान् समागतान् । (१७।१)

दृष्टिं ते वितरामो ऽद्य भवान् अर्हो हि दर्शनम् ॥ (१७।२)

पूर्वर्षिर् अमितात्मा त्वं नरो नाम महाबलः । (१८।१)

नियोगाद् ब्रह्मणस् तात मर्त्यतां समुपागतः । (१८।२)

त्वं वासवसमुद्भूतो महावीर्यपराक्रमः ॥ (१८।३)

क्षत्रं चाग्निसमस्पर्शं भारद्वाजेन रक्षितम् । (१९।१)

दानवाश् च महावीर्या ये मनुष्यत्वम् आगताः । (१९।२)

निवातकवचाश् चैव संसाध्याः कुरुनन्दन ॥ (१९।३)

पितुर् ममांशो देवस्य सर्वलोकप्रतापिनः । (२०।१)

कर्णः स सुमहावीर्यस्त्वया वध्यो धनंजय ॥ (२०।२)

अंशाश्च क्षितिसम्प्राप्ता देवगन्धर्वरक्षसाम् । (२१।१)

तया निपातिता युद्धे स्वकर्मफलनिर्जिताम् । (२१।२)

गतिं प्राप्स्यन्ति कौन्तेय यथास्वम् अरिकर्शन ॥ (२१।३)

अक्षया तव कीर्तिश् च लोके स्थास्यति फल्गुन । (२२।१)

त्वया साक्षान् महादेवस् तोषितो हि महामृधे । (२२।२)

लघ्वी वसुमती चापि कर्तव्या विष्णुना सह ॥ (२२।३)

गृहाणास्त्रं महाबाहो दण्डम् अप्रतिवारणम् । (२३।१)

अनेनास्त्रेण सुमहत् त्वं हि कर्म करिष्यसि ॥ (२३।२)

प्रतिजग्राह तत् पार्थो विधिवत् कुरुनन्दनः । (२४।१)

समन्त्रं सोपचारं च समोक्षं सनिवर्तनम् ॥ (२४।२)

ततो जलधरश्यामो वरुणो यादसां पतिः । (२५।१)

पश्चिमां दिशम् आस्थाय गिरम् उच्चारयन् प्रभुः ॥ (२५।२)

पार्थ क्षत्रियमुख्यस् त्वं क्षत्रधर्मे व्यवस्थितः । (२६।१)

पश्य मां पृथुताम्राक्ष वरुणो ऽस्मि जलेश्वरः ॥ (२६।२)

मया समुद्यतान् पाशान् वारुणान् अनिवारणान् । (२७।१)

प्रतिगृह्णीष्व कौन्तेय सरहस्यनिवर्तनान् ॥ (२७।२)

एभिस् तदा मया वीर संग्रामे तारकामये । (२८।१)

दैतेयानां सहस्राणि संयतानि महात्मनाम् ॥ (२८।२)

तस्माद् इमान् महासत्त्व मत्प्रसादात् समुत्थितान् । (२९।१)

गृहाण न हि ते मुच्येद् अन्तको ऽप्य् आततायिनः ॥ (२९।२)

अनेन त्वं यदास्त्रेण संग्रामे विचरिष्यसि । (३०।१)

तदा निःक्षत्रिया भूमिर् भविष्यति न संशयः ॥ (३०।२)

ततः कैलासनिलयो धनाध्यक्षो ऽभ्यभाषत । (३१।१)

दत्तेष्वस्त्रेषु दिव्येषु वरुणेन यमेन च ॥ (३१।२)

सव्यसाचिन् महाबाहो पूर्वदेव सनातन । (३२।१)

सहास्माभिर् भवाञ् श्रान्तः पुराकल्पेषु नित्यशः ॥ (३२।२)

मत्तो ऽपि त्वं गृहाणास्त्रम् अन्तर्धानं प्रियं मम । (३३।१)

ओजस्तेजोद्युतिहरं प्रस्वापनम् अरातिहन् ॥ (३३।२)

ततो ऽर्जुनो महाबाहुर् विधिवत् कुरुनन्दनः । (३४।१)

कौबेरम् अपि जग्राह दिव्यम् अस्त्रं महाबलः ॥ (३४।२)

ततो ऽब्रवीद् देवराजः पार्थम् अक्लिष्टकारिणम् । (३५।१)

सान्त्वयञ्श्लक्ष्णया वाचा मेघदुन्दुभिनिस्वनः ॥ (३५।२)

कुन्तीमातर् महाबाहो त्वम् ईशानः पुरातनः । (३६।१)

परां सिद्धिम् अनुप्राप्तः साक्षाद् देवगतिं गतः ॥ (३६।२)

देवकार्यं हि सुमहत् त्वया कार्यम् अरिंदम । (३७।१)

आरोढव्यस् त्वया स्वर्गः सज्जीभव महाद्युते ॥ (३७।२)

रथो मातलिसंयुक्त आगन्ता त्वत्कृते महीम् । (३८।१)

तत्र ते ऽहं प्रदास्यामि दिव्यान्यस्त्राणि कौरव ॥ (३८।२)

तान् दृष्ट्वा लोकपालांस् तु समेतान् गिरिमूर्धनि । (३९।१)

जगाम विस्मयं धीमान् कुन्तीपुत्रो धनंजयः ॥ (३९।२)

ततो ऽर्जुनो महातेजा लोकपालान् समागतान् । (४०।१)

पूजयामास विधिवद् वाग्भिर् अद्भिः फलैर् अपि ॥ (४०।२)

ततः प्रतिययुर् देवाः प्रतिपूज्य धनंजयम् । (४१।१)

यथागतेन विबुधाः सर्वे काममनोजवाः ॥ (४१।२)

ततो ऽर्जुनो मुदं लेभे लब्धास्त्रः पुरुषर्षभः । (४२।१)

कृतार्थम् इव चात्मानं स मेने पूर्णमानसः ॥ (४२।२)