MBh, 12, 118
Select a line for its word-by-word analysis.
स श्वा प्रकृतिम् आपन्नः परं दैन्यम् उपागमत् । (१।२)
sa śvā prakṛtim āpannaḥ paraṃ dainyam upāgamat |
आर्जवं प्रकृतिं सत्त्वं कुलं वृत्तं श्रुतं दमम् ॥ (२।२)
ārjavaṃ prakṛtiṃ sattvaṃ kulaṃ vṛttaṃ śrutaṃ damam ||
अनुक्रोशं बलं वीर्यं भावं संप्रशमं क्षमाम् । (३।१)
anukrośaṃ balaṃ vīryaṃ bhāvaṃ saṃpraśamaṃ kṣamām |
भृत्या ये यत्र योग्याः स्युस्तत्र स्थाप्याः सुशिक्षिताः ॥ (३।२)
bhṛtyā ye yatra yogyāḥ syustatra sthāpyāḥ suśikṣitāḥ ||
नापरीक्ष्य महीपालः प्रकर्तुं भृत्यम् अर्हति । (४।१)
nāparīkṣya mahīpālaḥ prakartuṃ bhṛtyam arhati |
न पापे कुरुते बुद्धिं निन्द्यमानो ऽप्यनागसि ॥ (५।२)
na pāpe kurute buddhiṃ nindyamāno 'pyanāgasi ||
दुर्लभैश्वर्यतां प्राप्तो निन्दितः शत्रुतां व्रजेत् ॥ (६।२)
durlabhaiśvaryatāṃ prāpto ninditaḥ śatrutāṃ vrajet ||
कुलीनं शिक्षितं प्राज्ञं ज्ञानविज्ञानकोविदम् । (७।१)
kulīnaṃ śikṣitaṃ prājñaṃ jñānavijñānakovidam |
सर्वशास्त्रार्थतत्त्वज्ञं सहिष्णुं देशजं तथा ॥ (७।२)
sarvaśāstrārthatattvajñaṃ sahiṣṇuṃ deśajaṃ tathā ||
कृतज्ञं बलवन्तं च क्षान्तं दान्तं जितेन्द्रियम् । (८।१)
kṛtajñaṃ balavantaṃ ca kṣāntaṃ dāntaṃ jitendriyam |
अलुब्धं लब्धसंतुष्टं स्वामिमित्रबुभूषकम् ॥ (८।२)
alubdhaṃ labdhasaṃtuṣṭaṃ svāmimitrabubhūṣakam ||
राज्ञस्त्रिवर्गवेत्तारं पौरजानपदप्रियम् ॥ (१०।२)
rājñastrivargavettāraṃ paurajānapadapriyam ||
हस्तिशिक्षासु तत्त्वज्ञम् अहंकारविवर्जितम् । (१२।१)
hastiśikṣāsu tattvajñam ahaṃkāravivarjitam |
प्रगल्भं दक्षिणं दान्तं बलिनं युक्तकारिणम् ॥ (१२।२)
pragalbhaṃ dakṣiṇaṃ dāntaṃ balinaṃ yuktakāriṇam ||
चोक्षं चोक्षजनाकीर्णं सुवेषं सुखदर्शनम् । (१३।१)
cokṣaṃ cokṣajanākīrṇaṃ suveṣaṃ sukhadarśanam |
अस्तब्धं प्रश्रितं शक्तं मृदुवादिनम् एव च । (१४।१)
astabdhaṃ praśritaṃ śaktaṃ mṛduvādinam eva ca |
धीरं श्लक्ष्णं महर्द्धिं च देशकालोपपादकम् ॥ (१४।२)
dhīraṃ ślakṣṇaṃ maharddhiṃ ca deśakālopapādakam ||
तस्य विस्तीर्यते राज्यं ज्योत्स्ना ग्रहपतेर् इव ॥ (१५।२)
tasya vistīryate rājyaṃ jyotsnā grahapater iva ||
एतैर् एव गुणैर् युक्तो राजा शास्त्रविशारदः । (१६।१)
etair eva guṇair yukto rājā śāstraviśāradaḥ |
धीरो मर्षी शुचिः शीघ्रः काले पुरुषकारवित् । (१७।१)
dhīro marṣī śuciḥ śīghraḥ kāle puruṣakāravit |
शुश्रूषुः श्रुतवाञ् श्रोता ऊहापोहविशारदः ॥ (१७।२)
śuśrūṣuḥ śrutavāñ śrotā ūhāpohaviśāradaḥ ||
दान्तः सदा प्रियाभाषी क्षमावांश्च विपर्यये ॥ (१८।२)
dāntaḥ sadā priyābhāṣī kṣamāvāṃśca viparyaye ||
दानाच्छेदे स्वयंकारी सुद्वारः सुखदर्शनः । (१९।१)
dānācchede svayaṃkārī sudvāraḥ sukhadarśanaḥ |
आर्तहस्तप्रदो नित्यम् आप्तंमन्यो नये रतः ॥ (१९।२)
ārtahastaprado nityam āptaṃmanyo naye rataḥ ||
नाहंवादी न निर्द्वंद्वो न यत्किंचनकारकः । (२०।१)
nāhaṃvādī na nirdvaṃdvo na yatkiṃcanakārakaḥ |
कृते कर्मण्यमोघानां कर्ता भृत्यजनप्रियः ॥ (२०।२)
kṛte karmaṇyamoghānāṃ kartā bhṛtyajanapriyaḥ ||
दाता भृत्यजनावेक्षी न क्रोधी सुमहामनाः ॥ (२१।२)
dātā bhṛtyajanāvekṣī na krodhī sumahāmanāḥ ||
युक्तदण्डो न निर्दण्डो धर्मकार्यानुशासकः । (२२।१)
yuktadaṇḍo na nirdaṇḍo dharmakāryānuśāsakaḥ |
चारनेत्रः परावेक्षी धर्मार्थकुशलः सदा ॥ (२२।२)
cāranetraḥ parāvekṣī dharmārthakuśalaḥ sadā ||
योधाश्चैव मनुष्येन्द्र सर्वैर् गुणगुणैर् वृताः ॥ (२३।२)
yodhāścaiva manuṣyendra sarvair guṇaguṇair vṛtāḥ ||
अन्वेष्टव्याः सुपुरुषाः सहाया राज्यधारणाः । (२४।१)
anveṣṭavyāḥ supuruṣāḥ sahāyā rājyadhāraṇāḥ |
न विमानयितव्याश्च राज्ञा वृद्धिम् अभीप्सता ॥ (२४।२)
na vimānayitavyāśca rājñā vṛddhim abhīpsatā ||
योधाः समरशौटीराः कृतज्ञाः शस्त्रकोविदाः । (२५।१)
yodhāḥ samaraśauṭīrāḥ kṛtajñāḥ śastrakovidāḥ |
इष्वस्त्रकुशला यस्य तस्येयं नृपतेर् मही ॥ (२६।२)
iṣvastrakuśalā yasya tasyeyaṃ nṛpater mahī ||
उत्थानशीलो मित्राढ्यः स राजा राजसत्तमः ॥ (२७।२)
utthānaśīlo mitrāḍhyaḥ sa rājā rājasattamaḥ ||
संगृहीतमनुष्येण कृत्स्ना जेतुं वसुंधरा ॥ (२८।२)
saṃgṛhītamanuṣyeṇa kṛtsnā jetuṃ vasuṃdharā ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.