भीष्म उवाच । (१।१)

आसीत् किल कुरुश्रेष्ठ महापद्मे पुरोत्तमे । (१।२)

गङ्गाया दक्षिणे तीरे कश्चिद् विप्रः समाहितः ॥ (१।३)

सौम्यः सोमान्वये वेदे गताध्वा छिन्नसंशयः । (२।१)

धर्मनित्यो जितक्रोधो नित्यतृप्तो जितेन्द्रियः ॥ (२।२)

अहिंसानिरतो नित्यं सत्यः सज्जनसंमतः । (३।१)

न्यायप्राप्तेन वित्तेन स्वेन शीलेन चान्वितः ॥ (३।२)

ज्ञातिसंबन्धिविपुले मित्रापाश्रयसंमते । (४।१)

कुले महति विख्याते विशिष्टां वृत्तिम् आस्थितः ॥ (४।२)

स पुत्रान् बहुलान् दृष्ट्वा विपुले कर्मणि स्थितः । (५।१)

कुलधर्माश्रितो राजन् धर्मचर्यापरो ऽभवत् ॥ (५।२)

ततः स धर्मं वेदोक्तं यथाशास्त्रोक्तम् एव च । (६।१)

शिष्टाचीर्णं च धर्मं च त्रिविधं चिन्त्य चेतसा ॥ (६।२)

किं नु मे स्याच्छुभं कृत्वा किं क्षमं किं परायणम् । (७।१)

इत्येवं खिद्यते नित्यं न च याति विनिश्चयम् ॥ (७।२)

तस्यैवं खिद्यमानस्य धर्मं परमम् आस्थितः । (८।१)

कदाचिद् अतिथिः प्राप्तो ब्राह्मणः सुसमाहितः ॥ (८।२)

स तस्मै सत्क्रियां चक्रे क्रियायुक्तेन हेतुना । (९।१)

विश्रान्तं चैनम् आसीनम् इदं वचनम् अब्रवीत् ॥ (९।२)