MBh, 6, 4
Select a line for its word-by-word analysis.
एवम् उक्तो मुनिस्तत्त्वं कवीन्द्रो राजसत्तम । (१।२)
evam ukto munistattvaṃ kavīndro rājasattama |
पुत्रेण धृतराष्ट्रेण ध्यानम् अन्वगमत् परम् ॥ (१।३)
putreṇa dhṛtarāṣṭreṇa dhyānam anvagamat param ||
असंशयं पार्थिवेन्द्र कालः संक्षिपते जगत् ॥ (२।२)
asaṃśayaṃ pārthivendra kālaḥ saṃkṣipate jagat ||
सृजते च पुनर् लोकान् नेह विद्यति शाश्वतम् । (३।१)
sṛjate ca punar lokān neha vidyati śāśvatam |
ज्ञातीनां च कुरूणां च संबन्धिसुहृदां तथा ॥ (३।२)
jñātīnāṃ ca kurūṇāṃ ca saṃbandhisuhṛdāṃ tathā ||
धर्म्यं देशय पन्थानं समर्थो ह्यसि वारणे । (४।१)
dharmyaṃ deśaya panthānaṃ samartho hyasi vāraṇe |
क्षुद्रं ज्ञातिवधं प्राहुर् मा कुरुष्व ममाप्रियम् ॥ (४।२)
kṣudraṃ jñātivadhaṃ prāhur mā kuruṣva mamāpriyam ||
हन्यात् स एव यो हन्यात् कुलधर्मं स्वकां तनुम् । (६।१)
hanyāt sa eva yo hanyāt kuladharmaṃ svakāṃ tanum |
लुप्तप्रज्ञः परेणासि धर्मं दर्शय वै सुतान् । (८।१)
luptaprajñaḥ pareṇāsi dharmaṃ darśaya vai sutān |
किं ते राज्येन दुर्धर्ष येन प्राप्तो ऽसि किल्बिषम् ॥ (८।२)
kiṃ te rājyena durdharṣa yena prāpto 'si kilbiṣam ||
यशो धर्मं च कीर्तिं च पालयन् स्वर्गम् आप्स्यसि । (९।१)
yaśo dharmaṃ ca kīrtiṃ ca pālayan svargam āpsyasi |
लभन्तां पाण्डवा राज्यं शमं गच्छन्तु कौरवाः ॥ (९।२)
labhantāṃ pāṇḍavā rājyaṃ śamaṃ gacchantu kauravāḥ ||
एवं ब्रुवति विप्रेन्द्रे धृतराष्ट्रो ऽम्बिकासुतः । (१०।१)
evaṃ bruvati viprendre dhṛtarāṣṭro 'mbikāsutaḥ |
आक्षिप्य वाक्यं वाक्यज्ञो वाक्पथेनाप्ययात् पुनः ॥ (१०।२)
ākṣipya vākyaṃ vākyajño vākpathenāpyayāt punaḥ ||
यथा भवान् वेद तथास्मि वेत्ता भावाभावौ विदितौ मे यथावत् । (११।२)
yathā bhavān veda tathāsmi vettā bhāvābhāvau viditau me yathāvat |
स्वार्थे हि संमुह्यति तात लोको मां चापि लोकात्मकम् एव विद्धि ॥ (११।३)
svārthe hi saṃmuhyati tāta loko māṃ cāpi lokātmakam eva viddhi ||
प्रसादये त्वाम् अतुलप्रभावं त्वं नो गतिर् दर्शयिता च धीरः । (१२।१)
prasādaye tvām atulaprabhāvaṃ tvaṃ no gatir darśayitā ca dhīraḥ |
न चापि ते वशगा मे महर्षे न कल्मषं कर्तुम् इहार्हसे माम् ॥ (१२।२)
na cāpi te vaśagā me maharṣe na kalmaṣaṃ kartum ihārhase mām ||
त्वं हि धर्मः पवित्रं च यशः कीर्तिर् धृतिः स्मृतिः । (१३।१)
tvaṃ hi dharmaḥ pavitraṃ ca yaśaḥ kīrtir dhṛtiḥ smṛtiḥ |
कुरूणां पाण्डवानां च मान्यश्चासि पितामहः ॥ (१३।२)
kurūṇāṃ pāṇḍavānāṃ ca mānyaścāsi pitāmahaḥ ||
अभिधत्स्व यथाकामं छेत्तास्मि तव संशयम् ॥ (१४।३)
abhidhatsva yathākāmaṃ chettāsmi tava saṃśayam ||
यानि लिङ्गानि संग्रामे भवन्ति विजयिष्यताम् । (१५।२)
yāni liṅgāni saṃgrāme bhavanti vijayiṣyatām |
तानि सर्वाणि भगवञ् श्रोतुम् इच्छामि तत्त्वतः ॥ (१५।३)
tāni sarvāṇi bhagavañ śrotum icchāmi tattvataḥ ||
प्रसन्नभाः पावक ऊर्ध्वरश्मिः प्रदक्षिणावर्तशिखो विधूमः । (१६।२)
prasannabhāḥ pāvaka ūrdhvaraśmiḥ pradakṣiṇāvartaśikho vidhūmaḥ |
पुण्या गन्धाश्चाहुतीनां प्रवान्ति जयस्यैतद् भाविनो रूपम् आहुः ॥ (१६।३)
puṇyā gandhāścāhutīnāṃ pravānti jayasyaitad bhāvino rūpam āhuḥ ||
गम्भीरघोषाश्च महास्वनाश्च शङ्खा मृदङ्गाश्च नदन्ति यत्र । (१७।१)
gambhīraghoṣāśca mahāsvanāśca śaṅkhā mṛdaṅgāśca nadanti yatra |
विशुद्धरश्मिस्तपनः शशी च जयस्यैतद् भाविनो रूपम् आहुः ॥ (१७।२)
viśuddharaśmistapanaḥ śaśī ca jayasyaitad bhāvino rūpam āhuḥ ||
इष्टा वाचः पृष्ठतो वायसानां सम्प्रस्थितानां च गमिष्यतां च । (१८।१)
iṣṭā vācaḥ pṛṣṭhato vāyasānāṃ samprasthitānāṃ ca gamiṣyatāṃ ca |
ये पृष्ठतस्ते त्वरयन्ति राजन् ये त्वग्रतस्ते प्रतिषेधयन्ति ॥ (१८।२)
ye pṛṣṭhataste tvarayanti rājan ye tvagrataste pratiṣedhayanti ||
कल्याणवाचः शकुना राजहंसाः शुकाः क्रौञ्चाः शतपत्राश्च यत्र । (१९।१)
kalyāṇavācaḥ śakunā rājahaṃsāḥ śukāḥ krauñcāḥ śatapatrāśca yatra |
प्रदक्षिणाश्चैव भवन्ति संख्ये ध्रुवं जयं तत्र वदन्ति विप्राः ॥ (१९।२)
pradakṣiṇāścaiva bhavanti saṃkhye dhruvaṃ jayaṃ tatra vadanti viprāḥ ||
अलंकारैः कवचैः केतुभिश्च मुखप्रसादैर् हेमवर्णैश्च नॄणाम् । (२०।१)
alaṃkāraiḥ kavacaiḥ ketubhiśca mukhaprasādair hemavarṇaiśca nṝṇām |
भ्राजिष्मती दुष्प्रतिप्रेक्षणीया येषां चमूस्ते विजयन्ति शत्रून् ॥ (२०।२)
bhrājiṣmatī duṣpratiprekṣaṇīyā yeṣāṃ camūste vijayanti śatrūn ||
हृष्टा वाचस्तथा सत्त्वं योधानां यत्र भारत । (२१।१)
hṛṣṭā vācastathā sattvaṃ yodhānāṃ yatra bhārata |
न म्लायन्ते स्रजश्चैव ते तरन्ति रणे रिपून् ॥ (२१।२)
na mlāyante srajaścaiva te taranti raṇe ripūn ||
इष्टो वातः प्रविष्टस्य दक्षिणा प्रविविक्षतः । (२२।१)
iṣṭo vātaḥ praviṣṭasya dakṣiṇā pravivikṣataḥ |
पश्चात् संसाधयत्यर्थं पुरस्तात् प्रतिषेधते ॥ (२२।२)
paścāt saṃsādhayatyarthaṃ purastāt pratiṣedhate ||
शब्दरूपरसस्पर्शगन्धाश्चाविष्कृताः शुभाः । (२३।१)
śabdarūparasasparśagandhāścāviṣkṛtāḥ śubhāḥ |
सदा योधाश्च हृष्टाश्च येषां तेषां ध्रुवं जयः ॥ (२३।२)
sadā yodhāśca hṛṣṭāśca yeṣāṃ teṣāṃ dhruvaṃ jayaḥ ||
अनुप्लवन्ते मेघाश्च तथैवेन्द्रधनूंषि च ॥ (२४।२)
anuplavante meghāśca tathaivendradhanūṃṣi ca ||
अल्पायां वा महत्यां वा सेनायाम् इति निश्चितम् । (२६।१)
alpāyāṃ vā mahatyāṃ vā senāyām iti niścitam |
तं दीर्णम् अनुदीर्यन्ते योधाः शूरतमा अपि ॥ (२७।२)
taṃ dīrṇam anudīryante yodhāḥ śūratamā api ||
दीर्णा इत्येव दीर्यन्ते योधाः शूरतमा अपि । (२९।२)
dīrṇā ityeva dīryante yodhāḥ śūratamā api |
भीतान् भग्नांश्च सम्प्रेक्ष्य भयं भूयो विवर्धते ॥ (२९।३)
bhītān bhagnāṃśca samprekṣya bhayaṃ bhūyo vivardhate ||
प्रभग्ना सहसा राजन् दिशो विभ्रामिता परैः । (३०।१)
prabhagnā sahasā rājan diśo vibhrāmitā paraiḥ |
नैव स्थापयितुं शक्या शूरैर् अपि महाचमूः ॥ (३०।२)
naiva sthāpayituṃ śakyā śūrair api mahācamūḥ ||
संभृत्य महतीं सेनां चतुरङ्गां महीपतिः । (३१।१)
saṃbhṛtya mahatīṃ senāṃ caturaṅgāṃ mahīpatiḥ |
उपायविजयं श्रेष्ठम् आहुर् भेदेन मध्यमम् । (३२।१)
upāyavijayaṃ śreṣṭham āhur bhedena madhyamam |
महादोषः संनिपातस् ततो व्यङ्गः स उच्यते ॥ (३२।३)
mahādoṣaḥ saṃnipātas tato vyaṅgaḥ sa ucyate ||
परस्परज्ञाः संहृष्टा व्यवधूताः सुनिश्चिताः । (३३।१)
parasparajñāḥ saṃhṛṣṭā vyavadhūtāḥ suniścitāḥ |
पञ्चाशद् अपि ये शूरा मथ्नन्ति महतीं चमूम् । (३३।२)
pañcāśad api ye śūrā mathnanti mahatīṃ camūm |
अथ वा पञ्च षट् सप्त विजयन्त्यनिवर्तिनः ॥ (३३।३)
atha vā pañca ṣaṭ sapta vijayantyanivartinaḥ ||
जयन्तो ह्यपि संग्रामे क्षयवन्तो भवन्त्युत ॥ (३५।३)
jayanto hyapi saṃgrāme kṣayavanto bhavantyuta ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.