वैशंपायन उवाच । (१।१)

तस्मिन् वाक्यान्तरे वक्ता देवस्थानो महातपाः । (१।२)

अभिनीततरं वाक्यम् इत्युवाच युधिष्ठिरम् ॥ (१।३)

यद् वचः फल्गुनेनोक्तं न ज्यायो ऽस्ति धनाद् इति । (२।१)

अत्र ते वर्तयिष्यामि तद् एकाग्रमनाः शृणु ॥ (२।२)

अजातशत्रो धर्मेण कृत्स्ना ते वसुधा जिता । (३।१)

तां जित्वा न वृथा राजंस्त्वं परित्यक्तुम् अर्हसि ॥ (३।२)

चतुष्पदी हि निःश्रेणी कर्मण्येषा प्रतिष्ठिता । (४।१)

तां क्रमेण महाबाहो यथावज्जय पार्थिव ॥ (४।२)

तस्मात् पार्थ महायज्ञैर् यजस्व बहुदक्षिणैः । (५।१)

स्वाध्याययज्ञा ऋषयो ज्ञानयज्ञास्तथापरे ॥ (५।२)

कर्मनिष्ठांस्तु बुध्येथास्तपोनिष्ठांश्च भारत । (६।१)

वैखानसानां राजेन्द्र वचनं श्रूयते यथा ॥ (६।२)

ईहते धनहेतोर् यस्तस्यानीहा गरीयसी । (७।१)

भूयान् दोषः प्रवर्धेत यस्तं धनम् अपाश्रयेत् ॥ (७।२)

कृच्छ्राच्च द्रव्यसंहारं कुर्वन्ति धनकारणात् । (८।१)

धनेन तृषितो ऽबुद्ध्या भ्रूणहत्यां न बुध्यते ॥ (८।२)

अनर्हते यद् ददाति न ददाति यद् अर्हते । (९।१)

अनर्हार्हापरिज्ञानाद् दानधर्मो ऽपि दुष्करः ॥ (९।२)

यज्ञाय सृष्टानि धनानि धात्रा यष्टादिष्टः पुरुषो रक्षिता च । (१०।१)

तस्मात् सर्वं यज्ञ एवोपयोज्यं धनं ततो ऽनन्तर एव कामः ॥ (१०।२)

यज्ञैर् इन्द्रो विविधैर् अन्नवद्भिर् देवान् सर्वान् अभ्ययान्महौजाः । (११।१)

तेनेन्द्रत्वं प्राप्य विभ्राजते ऽसौ तस्माद् यज्ञे सर्वम् एवोपयोज्यम् ॥ (११।२)

महादेवः सर्वमेधे महात्मा हुत्वात्मानं देवदेवो विभूतः । (१२।१)

विश्वांल्लोकान् व्याप्य विष्टभ्य कीर्त्या विरोचते द्युतिमान् कृत्तिवासाः ॥ (१२।२)

आविक्षितः पार्थिवो वै मरुत्तः स्वृद्ध्या मर्त्यो यो ऽजयद् देवराजम् । (१३।१)

यज्ञे यस्य श्रीः स्वयं संनिविष्टा यस्मिन् भाण्डं काञ्चनं सर्वम् आसीत् ॥ (१३।२)

हरिश्चन्द्रः पार्थिवेन्द्रः श्रुतस्ते यज्ञैर् इष्ट्वा पुण्यकृद् वीतशोकः । (१४।१)

ऋद्ध्या शक्रं यो ऽजयन्मानुषः संस् तस्माद् यज्ञे सर्वम् एवोपयोज्यम् ॥ (१४।२)