धृतराष्ट्र उवाच । (१।१)

तथा प्रमथमानं तं महेष्वासम् अजिह्मगैः । (१।२)

आर्जुनिं मामकाः सर्वे के त्वेनं समवाकिरन् ॥ (१।३)

संजय उवाच । (२।१)

शृणु राजन् कुमारस्य रणे विक्रीडितं महत् । (२।२)

बिभित्सतो रथानीकं भारद्वाजेन रक्षितम् ॥ (२।३)

मद्रेशं सादितं दृष्ट्वा सौभद्रेणाशुगै रणे । (३।१)

शल्याद् अवरजः क्रुद्धः किरन् बाणान् समभ्ययात् ॥ (३।२)

स विद्ध्वा दशभिर् बाणैः साश्वयन्तारम् आर्जुनिम् । (४।१)

उदक्रोशन्महाशब्दं तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ (४।२)

तस्यार्जुनिः शिरोग्रीवं पाणिपादं धनुर् हयान् । (५।१)

छत्रं ध्वजं नियन्तारं त्रिवेणुं शम्युपस्करम् ॥ (५।२)

चक्रे युगेषां तूणीरान् अनुकर्षं च सायकैः । (६।१)

पताकां चक्रगोप्तारौ सर्वोपकरणानि च । (६।२)

व्यधमल् लाघवात् तच्च ददृशे नास्य कश्चन ॥ (६।३)

स पपात क्षितौ क्षीणः प्रविद्धाभरणाम्बरः । (७।१)

वायुनेव महाचैत्यः संभग्नो ऽमिततेजसा । (७।२)

अनुगाश्चास्य वित्रस्ताः प्राद्रवन् सर्वतोदिशम् ॥ (७।३)

आर्जुनेः कर्म तद् दृष्ट्वा प्रणेदुश्च समन्ततः । (८।१)

नादेन सर्वभूतानि साधु साध्विति भारत ॥ (८।२)

शल्यभ्रातर्यथारुग्णे बहुशस्तस्य सैनिकाः । (९।१)

कुलाधिवासनामानि श्रावयन्तो ऽर्जुनात्मजम् ॥ (९।२)

अभ्यवर्तन्त संक्रुद्धा विविधायुधपाणयः । (१०।१)

रथैर् अश्वैर् गजैश्चान्ये पादातैश्च बलोत्कटाः ॥ (१०।२)

बाणशब्देन महता खुरनेमिस्वनेन च । (११।१)

हुंकारैः क्ष्वेडितोत्क्रुष्टैः सिंहनादैः सगर्जितैः ॥ (११।२)

ज्यातलत्रस्वनैर् अन्ये गर्जन्तो ऽर्जुननन्दनम् । (१२।१)

ब्रुवन्तश्च न नो जीवन्मोक्ष्यसे जीवताम् इति ॥ (१२।२)

तांस्तथा ब्रुवतो दृष्ट्वा सौभद्रः प्रहसन्न् इव । (१३।१)

यो यः स्म प्राहरत् पूर्वं तं तं विव्याध पत्रिभिः ॥ (१३।२)

संदर्शयिष्यन्न् अस्त्राणि चित्राणि च लघूनि च । (१४।१)

आर्जुनिः समरे शूरो मृदुपूर्वम् अयुध्यत ॥ (१४।२)

वासुदेवाद् उपात्तं यद् यद् अस्त्रं च धनंजयात् । (१५।१)

अदर्शयत तत् कार्ष्णिः कृष्णाभ्याम् अविशेषयन् ॥ (१५।२)

दूरम् अस्यन् गुरुं भारं साधयंश्च पुनः पुनः । (१६।१)

संदधद् विसृजंश्चेषून्निर्विशेषम् अदृश्यत ॥ (१६।२)

चापमण्डलम् एवास्य विस्फुरद् दिक्ष्वदृश्यत । (१७।१)

तमो घ्नतः सुदीप्तस्य सवितुर् मण्डलं यथा ॥ (१७।२)

ज्याशब्दः शुश्रुवे तस्य तलशब्दश्च दारुणः । (१८।१)

महाशनिमुचः काले पयोदस्येव निस्वनः ॥ (१८।२)

ह्रीमान् अमर्षी सौभद्रो मानकृत् प्रियदर्शनः । (१९।१)

संमिमानयिषुर् वीरान् इष्वासांश्चाप्ययुध्यत ॥ (१९।२)

मृदुर् भूत्वा महाराज दारुणः समपद्यत । (२०।१)

वर्षाभ्यतीतो भगवाञ् शरदीव दिवाकरः ॥ (२०।२)

शरान् विचित्रान्महतो रुक्मपुङ्खाञ् शिलाशितान् । (२१।१)

मुमोच शतशः क्रुद्धो गभस्तीन् इव भास्करः ॥ (२१।२)

क्षुरप्रैर् वत्सदन्तैश्च विपाठैश्च महायशाः । (२२।१)

नाराचैर् अर्धनाराचैर् भल्लैर् अज्ञलिकैर् अपि ॥ (२२।२)

अवाकिरद् रथानीकं भारद्वाजस्य पश्यतः । (२३।१)

ततस्तत् सैन्यम् अभवद् विमुखं शरपीडितम् ॥ (२३।२)