लोमश उवाच । (१।१)

समुद्रं स समासाद्य वारुणिर् भगवान् ऋषिः । (१।२)

उवाच सहितान् देवान् ऋषींश् चैव समागतान् ॥ (१।३)

एष लोकहितार्थं वै पिबामि वरुणालयम् । (२।१)

भवद्भिर् यद् अनुष्ठेयं तच्छीघ्रं संविधीयताम् ॥ (२।२)

एतावद् उक्त्वा वचनं मैत्रावरुणिर् अच्युतः । (३।१)

समुद्रम् अपिबत् क्रुद्धः सर्वलोकस्य पश्यतः ॥ (३।२)

पीयमानं समुद्रं तु दृष्ट्वा देवाः सवासवाः । (४।१)

विस्मयं परमं जग्मुः स्तुतिभिश् चाप्यपूजयन् ॥ (४।२)

त्वं नस् त्राता विधाता च लोकानां लोकभावनः । (५।१)

त्वत्प्रसादात् समुच्छेदं न गच्छेत् सामरं जगत् ॥ (५।२)

सम्पूज्यमानस् त्रिदशैर् महात्मा गन्धर्वतूर्येषु नदत्सु सर्वशः । (६।१)

दिव्यैश् च पुष्पैर् अवकीर्यमाणो महार्णवं निःसलिलं चकार ॥ (६।२)

दृष्ट्वा कृतं निःसलिलं महार्णवं सुराः समस्ताः परमप्रहृष्टाः । (७।१)

प्रगृह्य दिव्यानि वरायुधानि तान् दानवाञ्जघ्नुर् अदीनसत्त्वाः ॥ (७।२)

ते वध्यमानास् त्रिदशैर् महात्मभिर् महाबलैर् वेगिभिर् उन्नदद्भिः । (८।१)

न सेहिरे वेगवतां महात्मनां वेगं तदा धारयितुं दिवौकसाम् ॥ (८।२)

ते वध्यमानास् त्रिदशैर् दानवा भीमनिस्वनाः । (९।१)

चक्रुः सुतुमुलं युद्धं मुहूर्तम् इव भारत ॥ (९।२)

ते पूर्वं तपसा दग्धा मुनिभिर् भावितात्मभिः । (१०।१)

यतमानाः परं शक्त्या त्रिदशैर् विनिषूदिताः ॥ (१०।२)

ते हेमनिष्काभरणाः कुण्डलाङ्गदधारिणः । (११।१)

निहत्य बह्वशोभन्त पुष्पिता इव किंशुकाः ॥ (११।२)

हतशेषास् ततः केचित् कालेया मनुजोत्तम । (१२।१)

विदार्य वसुधां देवीं पातालतलम् आश्रिताः ॥ (१२।२)

निहतान् दानवान् दृष्ट्वा त्रिदशा मुनिपुंगवम् । (१३।१)

तुष्टुवुर् विविधैर् वाक्यैर् इदं चैवाब्रुवन् वचः ॥ (१३।२)

त्वत्प्रसादान् महाभाग लोकैः प्राप्तं महत् सुखम् । (१४।१)

त्वत्तेजसा च निहताः कालेयाः क्रूरविक्रमाः ॥ (१४।२)

पूरयस्व महाबाहो समुद्रं लोकभावन । (१५।१)

यत् त्वया सलिलं पीतं तद् अस्मिन् पुनर् उत्सृज ॥ (१५।२)

एवम् उक्तः प्रत्युवाच भगवान् मुनिपुंगवः । (१६।१)

जीर्णं तद्धि मया तोयम् उपायो ऽन्यः प्रचिन्त्यताम् । (१६।२)

पूरणार्थं समुद्रस्य भवद्भिर् यत्नम् आस्थितैः ॥ (१६।३)

एतच्छ्रुत्वा तु वचनं महर्षेर् भावितात्मनः । (१७।१)

विस्मिताश्च विषण्णाश्च बभूवुः सहिताः सुराः ॥ (१७।२)

परस्परम् अनुज्ञाप्य प्रणम्य मुनिपुंगवम् । (१८।१)

प्रजाः सर्वा महाराज विप्रजग्मुर् यथागतम् ॥ (१८।२)

त्रिदशा विष्णुना सार्धम् उपजग्मुः पितामहम् । (१९।१)

पूरणार्थं समुद्रस्य मन्त्रयित्वा पुनः पुनः । (१९।२)

ऊचुः प्राञ्जलयः सर्वे सागरस्याभिपूरणम् ॥ (१९।३)