जनमेजय उवाच । (१।१)

यद् इदं शोचितं राज्ञा धृतराष्ट्रेण वै मुने । (१।२)

प्रव्राज्य पाण्डवान् वीरान् सर्वम् एतन् निरर्थकम् ॥ (१।३)

कथं हि राजा पुत्रं स्वम् उपेक्षेताल्पचेतसम् । (२।१)

दुर्योधनं पाण्डुपुत्रान् कोपयानं महारथान् ॥ (२।२)

किम् आसीत् पाण्डुपुत्राणां वने भोजनम् उच्यताम् । (३।१)

वानेयम् अथवा कृष्टम् एतद् आख्यातु मे भवान् ॥ (३।२)

वैशम्पायन उवाच । (४।१)

वानेयं च मृगांश्चैव शुद्धैर् बाणैर् निपातितान् । (४।२)

ब्राह्मणानां निवेद्याग्रम् अभुञ्जन् पुरुषर्षभाः ॥ (४।३)

तांस् तु शूरान् महेष्वासांस् तदा निवसतो वने । (५।१)

अन्वयुर् ब्राह्मणा राजन् साग्नयो ऽनग्नयस् तथा ॥ (५।२)

ब्राह्मणानां सहस्राणि स्नातकानां महात्मनाम् । (६।१)

दश मोक्षविदां तद्वद् यान् बिभर्ति युधिष्ठिरः ॥ (६।२)

रुरून् कृष्णमृगांश् चैव मेध्यांश् चान्यान् वनेचरान् । (७।१)

बाणैर् उन्मथ्य विधिवद् ब्राह्मणेभ्यो न्यवेदयत् ॥ (७।२)

न तत्र कश्चिद् दुर्वर्णो व्याधितो वाप्यदृश्यत । (८।१)

कृशो वा दुर्बलो वापि दीनो भीतो ऽपि वा नरः ॥ (८।२)

पुत्रान् इव प्रियाञ् ज्ञातीन् भ्रातॄन् इव सहोदरान् । (९।१)

पुपोष कौरवश्रेष्ठो धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ (९।२)

पतींश्च द्रौपदी सर्वान् द्विजांश् चैव यशस्विनी । (१०।१)

मातेव भोजयित्वाग्रे शिष्टम् आहारयत् तदा ॥ (१०।२)

प्राचीं राजा दक्षिणां भीमसेनो यमौ प्रतीचीम् अथ वाप्युदीचीम् । (११।१)

धनुर्धरा मांसहेतोर् मृगाणां क्षयं चक्रुर् नित्यम् एवोपगम्य ॥ (११।२)

तथा तेषां वसतां काम्यके वै विहीनानाम् अर्जुनेनोत्सुकानाम् । (१२।१)

पञ्चैव वर्षाणि तदा व्यतीयुर् अधीयतां जपतां जुह्वतां च ॥ (१२।२)