सुदेव उवाच । (१।१)

विदर्भराजो धर्मात्मा भीमो भीमपराक्रमः । (१।२)

सुतेयं तस्य कल्याणी दमयन्तीति विश्रुता ॥ (१।३)

राजा तु नैषधो नाम वीरसेनसुतो नलः । (२।१)

भार्येयं तस्य कल्याणी पुण्यश्लोकस्य धीमतः ॥ (२।२)

स वै द्यूते जितो भ्रात्रा हृतराज्यो महीपतिः । (३।१)

दमयन्त्या गतः सार्धं न प्रज्ञायत कर्हिचित् ॥ (३।२)

ते वयं दमयन्त्यर्थे चरामः पृथिवीम् इमाम् । (४।१)

सेयम् आसादिता बाला तव पुत्रनिवेशने ॥ (४।२)

अस्या रूपेण सदृशी मानुषी नेह विद्यते । (५।१)

अस्याश् चैव भ्रुवोर् मध्ये सहजः पिप्लुर् उत्तमः । (५।२)

श्यामायाः पद्मसंकाशो लक्षितो ऽन्तर्हितो मया ॥ (५।३)

मलेन संवृतो ह्यस्यास् तन्वभ्रेणेव चन्द्रमाः । (६।१)

चिह्नभूतो विभूत्यर्थम् अयं धात्रा विनिर्मितः ॥ (६।२)

प्रतिपत्कलुषेवेन्दोर् लेखा नाति विराजते । (७।१)

न चास्या नश्यते रूपं वपुर् मलसमाचितम् । (७।२)

असंस्कृतम् अपि व्यक्तं भाति काञ्चनसंनिभम् ॥ (७।३)

अनेन वपुषा बाला पिप्लुनानेन चैव ह । (८।१)

लक्षितेयं मया देवी पिहितो ऽग्निर् इवोष्मणा ॥ (८।२)

बृहदश्व उवाच । (९।१)

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य सुदेवस्य विशां पते । (९।२)

सुनन्दा शोधयामास पिप्लुप्रच्छादनं मलम् ॥ (९।३)

स मलेनापकृष्टेन पिप्लुस् तस्या व्यरोचत । (१०।१)

दमयन्त्यास् तदा व्यभ्रे नभसीव निशाकरः ॥ (१०।२)

पिप्लुं दृष्ट्वा सुनन्दा च राजमाता च भारत । (११।१)

रुदन्त्यौ तां परिष्वज्य मुहूर्तम् इव तस्थतुः । (११।२)

उत्सृज्य बाष्पं शनकै राजमातेदम् अब्रवीत् ॥ (११।३)

भगिन्या दुहिता मे ऽसि पिप्लुनानेन सूचिता । (१२।१)

अहं च तव माता च राजन्यस्य महात्मनः । (१२।२)

सुते दशार्णाधिपतेः सुदाम्नश् चारुदर्शने ॥ (१२।३)

भीमस्य राज्ञः सा दत्ता वीरबाहोर् अहं पुनः । (१३।१)

त्वं तु जाता मया दृष्टा दशार्णेषु पितुर् गृहे ॥ (१३।२)

यथैव ते पितुर् गेहं तथेदम् अपि भामिनि । (१४।१)

यथैव हि ममैश्वर्यं दमयन्ति तथा तव ॥ (१४।२)

तां प्रहृष्टेन मनसा दमयन्ती विशां पते । (१५।१)

अभिवाद्य मातुर् भगिनीम् इदं वचनम् अब्रवीत् ॥ (१५।२)

अज्ञायमानापि सती सुखम् अस्म्युषितेह वै । (१६।१)

सर्वकामैः सुविहिता रक्ष्यमाणा सदा त्वया ॥ (१६।२)

सुखात् सुखतरो वासो भविष्यति न संशयः । (१७।१)

चिरविप्रोषितां मातर् माम् अनुज्ञातुम् अर्हसि ॥ (१७।२)

दारकौ च हि मे नीतौ वसतस् तत्र बालकौ । (१८।१)

पित्रा विहीनौ शोकार्तौ मया चैव कथं नु तौ ॥ (१८।२)

यदि चापि प्रियं किंचिन्मयि कर्तुम् इहेच्छसि । (१९।१)

विदर्भान् यातुम् इच्छामि शीघ्रं मे यानम् आदिश ॥ (१९।२)

बाढम् इत्य् एव ताम् उक्त्वा हृष्टा मातृष्वसा नृप । (२०।१)

गुप्तां बलेन महता पुत्रस्यानुमते ततः ॥ (२०।२)

प्रस्थापयद् राजमाता श्रीमता नरवाहिना । (२१।१)

यानेन भरतश्रेष्ठ स्वन्नपानपरिच्छदाम् ॥ (२१।२)

ततः सा नचिराद् एव विदर्भान् अगमच्छुभा । (२२।१)

तां तु बन्धुजनः सर्वः प्रहृष्टः प्रत्यपूजयत् ॥ (२२।२)

सर्वान् कुशलिनो दृष्ट्वा बान्धवान् दारकौ च तौ । (२३।१)

मातरं पितरं चैव सर्वं चैव सखीजनम् ॥ (२३।२)

देवताः पूजयामास ब्राह्मणांश् च यशस्विनी । (२४।१)

विधिना परेण कल्याणी दमयन्ती विशां पते ॥ (२४।२)

अतर्पयत् सुदेवं च गोसहस्रेण पार्थिवः । (२५।१)

प्रीतो दृष्ट्वैव तनयां ग्रामेण द्रविणेन च ॥ (२५।२)

सा व्युष्टा रजनीं तत्र पितुर् वेश्मनि भामिनी । (२६।१)

विश्रान्ता मातरं राजन्न् इदं वचनम् अब्रवीत् ॥ (२६।२)