लोमश उवाच । (१।१)

नृगेण यजमानेन सोमेनेह पुरंदरः । (१।२)

तर्पितः श्रूयते राजन् स तृप्तो मदम् अभ्यगात् ॥ (१।३)

इह देवैः सहेन्द्रैर् हि प्रजापतिभिर् एव च । (२।१)

इष्टं बहुविधैर् यज्ञैर् महद्भिर् भूरिदक्षिणैः ॥ (२।२)

आमूर्तरयसश् चेह राजा वज्रधरं प्रभुम् । (३।१)

तर्पयामास सोमेन हयमेधेषु सप्तसु ॥ (३।२)

तस्य सप्तसु यज्ञेषु सर्वम् आसीद्धिरण्मयम् । (४।१)

वानस्पत्यं च भौमं च यद् द्रव्यं नियतं मखे ॥ (४।२)

तेष्वेव चास्य यज्ञेषु प्रयोगाः सप्त विश्रुताः । (५।१)

सप्तैकैकस्य यूपस्य चषालाश् चोपरि स्थिताः ॥ (५।२)

तस्य स्म यूपान् यज्ञेषु भ्राजमानान् हिरण्मयान् । (६।१)

स्वयम् उत्थापयामासुर् देवाः सेन्द्रा युधिष्ठिर ॥ (६।२)

तेषु तस्य मखाग्र्येषु गयस्य पृथिवीपतेः । (७।१)

अमाद्यद् इन्द्रः सोमेन दक्षिणाभिर् द्विजातयः ॥ (७।२)

सिकता वा यथा लोके यथा वा दिवि तारकाः । (८।१)

यथा वा वर्षतो धारा असंख्येयाश्च केनचित् ॥ (८।२)

तथैव तद् असंख्येयं धनं यत् प्रददौ गयः । (९।१)

सदस्येभ्यो महाराज तेषु यज्ञेषु सप्तसु ॥ (९।२)

भवेत् संख्येयम् एतद् वै यद् एतत् परिकीर्तितम् । (१०।१)

न सा शक्या तु संख्यातुं दक्षिणा दक्षिणावतः ॥ (१०।२)

हिरण्मयीभिर् गोभिश् च कृताभिर् विश्वकर्मणा । (११।१)

ब्राह्मणांस् तर्पयामास नानादिग्भ्यः समागतान् ॥ (११।२)

अल्पावशेषा पृथिवी चैत्यैर् आसीन् महात्मनः । (१२।१)

गयस्य यजमानस्य तत्र तत्र विशां पते ॥ (१२।२)

स लोकान् प्राप्तवान् ऐन्द्रान् कर्मणा तेन भारत । (१३।१)

सलोकतां तस्य गच्छेत् पयोष्ण्यां य उपस्पृशेत् ॥ (१३।२)

तस्मात् त्वम् अत्र राजेन्द्र भ्रातृभिः सहितो ऽनघ । (१४।१)

उपस्पृश्य महीपाल धूतपाप्मा भविष्यसि ॥ (१४।२)

वैशम्पायन उवाच । (१५।१)

स पयोष्ण्यां नरश्रेष्ठः स्नात्वा वै भ्रातृभिः सह । (१५।२)

वैडूर्यपर्वतं चैव नर्मदां च महानदीम् । (१५।३)

समाजगाम तेजस्वी भ्रातृभिः सहितो ऽनघः ॥ (१५।४)

ततो ऽस्य सर्वाण्याचख्यौ लोमशो भगवान् ऋषिः । (१६।१)

तीर्थानि रमणीयानि तत्र तत्र विशां पते ॥ (१६।२)

यथायोगं यथाप्रीति प्रययौ भ्रातृभिः सह । (१७।१)

ददमानो ऽसकृद् वित्तं ब्राह्मणेभ्यः सहस्रशः ॥ (१७।२)

लोमश उवाच । (१८।१)

देवानाम् एति कौन्तेय तथा राज्ञां सलोकताम् । (१८।२)

वैडूर्यपर्वतं दृष्ट्वा नर्मदाम् अवतीर्य च ॥ (१८।३)

संधिर् एष नरश्रेष्ठ त्रेताया द्वापरस्य च । (१९।१)

एतम् आसाद्य कौन्तेय सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ (१९।२)

एष शर्यातियज्ञस्य देशस् तात प्रकाशते । (२०।१)

साक्षाद् यत्रापिबत् सोमम् अश्विभ्यां सह कौशिकः ॥ (२०।२)

चुकोप भार्गवश्चापि महेन्द्रस्य महातपाः । (२१।१)

संस्तम्भयामास च तं वासवं च्यवनः प्रभुः । (२१।२)

सुकन्यां चापि भार्यां स राजपुत्रीम् इवाप्तवान् ॥ (२१।३)

युधिष्ठिर उवाच । (२२।१)

कथं विष्टम्भितस् तेन भगवान् पाकशासनः । (२२।२)

किमर्थं भार्गवश् चापि कोपं चक्रे महातपाः ॥ (२२।३)

नासत्यौ च कथं ब्रह्मन् कृतवान् सोमपीथिनौ । (२३।१)

एतत् सर्वं यथावृत्तम् आख्यातु भगवान् मम ॥ (२३।२)