युधिष्ठिर उवाच । (१।१)

द्विजातयो व्रतोपेता हविस्ते यदि भुञ्जते । (१।२)

अन्नं ब्राह्मणकामाय कथम् एतत् पितामह ॥ (१।३)

भीष्म उवाच । (२।१)

अवेदोक्तव्रताश्चैव भुञ्जानाः कार्यकारिणः । (२।२)

वेदोक्तेषु तु भुञ्जाना व्रतलुप्ता युधिष्ठिर ॥ (२।३)

युधिष्ठिर उवाच । (३।१)

यद् इदं तप इत्याहुर् उपवासं पृथग्जनाः । (३।२)

तपः स्याद् एतद् इह वै तपो ऽन्यद् वापि किं भवेत् ॥ (३।३)

भीष्म उवाच । (४।१)

मासार्धमासौ नोपवसेद् यत् तपो मन्यते जनः । (४।२)

आत्मतन्त्रोपघाती यो न तपस्वी न धर्मवित् ॥ (४।३)

त्यागस्यापि च संपत्तिः शिष्यते तप उत्तमम् । (५।१)

सदोपवासी च भवेद् ब्रह्मचारी तथैव च ॥ (५।२)

मुनिश्च स्यात् सदा विप्रो देवांश्चैव सदा यजेत् । (६।१)

कुटुम्बिको धर्मकामः सदास्वप्नश्च भारत ॥ (६।२)

अमृताशी सदा च स्यात् पवित्री च सदा भवेत् । (७।१)

ऋतवादी सदा च स्यान्नियतश्च सदा भवेत् ॥ (७।२)

विघसाशी सदा च स्यात् सदा चैवातिथिप्रियः । (८।१)

अमांसाशी सदा च स्यात् पवित्री च सदा भवेत् ॥ (८।२)

युधिष्ठिर उवाच । (९।१)

कथं सदोपवासी स्याद् ब्रह्मचारी च पार्थिव । (९।२)

विघसाशी कथं च स्यात् कथं चैवातिथिप्रियः ॥ (९।३)

भीष्म उवाच । (१०।१)

अन्तरा सायमाशं च प्रातराशं तथैव च । (१०।२)

सदोपवासी भवति यो न भुङ्क्ते ऽन्तरा पुनः ॥ (१०।३)

भार्यां गच्छन् ब्रह्मचारी सदा भवति चैव ह । (११।१)

ऋतवादी सदा च स्याद् दानशीलश्च मानवः ॥ (११।२)

अभक्षयन् वृथा मांसम् अमांसाशी भवत्युत । (१२।१)

दानं ददत् पवित्री स्याद् अस्वप्नश्च दिवास्वपन् ॥ (१२।२)

भृत्यातिथिषु यो भुङ्क्ते भुक्तवत्सु नरः सदा । (१३।१)

अमृतं केवलं भुङ्क्ते इति विद्धि युधिष्ठिर ॥ (१३।२)

अभुक्तवत्सु नाश्नाति ब्राह्मणेषु तु यो नरः । (१४।१)

अभोजनेन तेनास्य जितः स्वर्गो भवत्युत ॥ (१४।२)

देवेभ्यश्च पितृभ्यश्च भृत्येभ्यो ऽतिथिभिः सह । (१५।१)

अवशिष्टानि यो भुङ्क्ते तम् आहुर् विघसाशिनम् ॥ (१५।२)

तेषां लोका ह्यपर्यन्ताः सदने ब्रह्मणः स्मृताः । (१६।१)

उपस्थिता ह्यप्सरोभिर् गन्धर्वैश्च जनाधिप ॥ (१६।२)

देवतातिथिभिः सार्धं पितृभिश्चोपभुञ्जते । (१७।१)

रमन्ते पुत्रपौत्रैश्च तेषां गतिर् अनुत्तमा ॥ (१७।२)