MBh, 6, 13
Select a line for its word-by-word analysis.
गौरस्तु मध्यमे द्वीपे गिरिर् मानःशिलो महान् । (४।१)
gaurastu madhyame dvīpe girir mānaḥśilo mahān |
तत्र रत्नानि दिव्यानि स्वयं रक्षति केशवः । (५।१)
tatra ratnāni divyāni svayaṃ rakṣati keśavaḥ |
सम्पूज्यते शल्मलिश्च द्वीपे शाल्मलिके नृप ॥ (६।२)
sampūjyate śalmaliśca dvīpe śālmalike nṛpa ||
क्रौञ्चद्वीपे महाक्रौञ्चो गिरी रत्नचयाकरः । (७।१)
krauñcadvīpe mahākrauñco girī ratnacayākaraḥ |
गोमन्दः पर्वतो राजन् सुमहान् सर्वधातुमान् । (८।१)
gomandaḥ parvato rājan sumahān sarvadhātumān |
मोक्षिभिः संस्तुतो नित्यं प्रभुर् नारायणो हरिः ॥ (८।३)
mokṣibhiḥ saṃstuto nityaṃ prabhur nārāyaṇo hariḥ ||
कुशद्वीपे तु राजेन्द्र पर्वतो विद्रुमैश्चितः । (९।१)
kuśadvīpe tu rājendra parvato vidrumaiścitaḥ |
द्युतिमान्नाम कौरव्य तृतीयः कुमुदो गिरिः । (१०।१)
dyutimānnāma kauravya tṛtīyaḥ kumudo giriḥ |
चतुर्थः पुष्पवान्नाम पञ्चमस्तु कुशेशयः ॥ (१०।२)
caturthaḥ puṣpavānnāma pañcamastu kuśeśayaḥ ||
षष्ठो हरिगिरिर् नाम षड् एते पर्वतोत्तमाः । (११।१)
ṣaṣṭho harigirir nāma ṣaḍ ete parvatottamāḥ |
तेषाम् अन्तरविष्कम्भो द्विगुणः प्रविभागशः ॥ (११।२)
teṣām antaraviṣkambho dviguṇaḥ pravibhāgaśaḥ ||
औद्भिदं प्रथमं वर्षं द्वितीयं वेणुमण्डलम् । (१२।१)
audbhidaṃ prathamaṃ varṣaṃ dvitīyaṃ veṇumaṇḍalam |
तृतीयं वै रथाकारं चतुर्थं पालनं स्मृतम् ॥ (१२।२)
tṛtīyaṃ vai rathākāraṃ caturthaṃ pālanaṃ smṛtam ||
धृतिमत् पञ्चमं वर्षं षष्ठं वर्षं प्रभाकरम् । (१३।१)
dhṛtimat pañcamaṃ varṣaṃ ṣaṣṭhaṃ varṣaṃ prabhākaram |
सप्तमं कापिलं वर्षं सप्तैते वर्षपुञ्जकाः ॥ (१३।२)
saptamaṃ kāpilaṃ varṣaṃ saptaite varṣapuñjakāḥ ||
न तेषु दस्यवः सन्ति म्लेच्छजात्यो ऽपि वा नृप । (१५।१)
na teṣu dasyavaḥ santi mlecchajātyo 'pi vā nṛpa |
गौरप्रायो जनः सर्वः सुकुमारश्च पार्थिव ॥ (१५।२)
gauraprāyo janaḥ sarvaḥ sukumāraśca pārthiva ||
क्रौञ्चद्वीपे महाराज क्रौञ्चो नाम महागिरिः । (१७।१)
krauñcadvīpe mahārāja krauñco nāma mahāgiriḥ |
क्रौञ्चात् परो वामनको वामनाद् अन्धकारकः ॥ (१७।२)
krauñcāt paro vāmanako vāmanād andhakārakaḥ ||
अन्धकारात् परो राजन्मैनाकः पर्वतोत्तमः । (१८।१)
andhakārāt paro rājanmainākaḥ parvatottamaḥ |
मैनाकात् परतो राजन् गोविन्दो गिरिर् उत्तमः ॥ (१८।२)
mainākāt parato rājan govindo girir uttamaḥ ||
गोविन्दात् तु परो राजन्निबिडो नाम पर्वतः । (१९।१)
govindāt tu paro rājannibiḍo nāma parvataḥ |
परस्तु द्विगुणस्तेषां विष्कम्भो वंशवर्धन ॥ (१९।२)
parastu dviguṇasteṣāṃ viṣkambho vaṃśavardhana ||
देशांस्तत्र प्रवक्ष्यामि तन्मे निगदतः शृणु । (२०।१)
deśāṃstatra pravakṣyāmi tanme nigadataḥ śṛṇu |
उष्णात् परः प्रावरकः प्रावराद् अन्धकारकः ॥ (२१।२)
uṣṇāt paraḥ prāvarakaḥ prāvarād andhakārakaḥ ||
मुनिदेशात् परश्चैव प्रोच्यते दुन्दुभिस्वनः ॥ (२२।२)
munideśāt paraścaiva procyate dundubhisvanaḥ ||
तत्र नित्यं निवसति स्वयं देवः प्रजापतिः ॥ (२४।२)
tatra nityaṃ nivasati svayaṃ devaḥ prajāpatiḥ ||
तं पर्युपासते नित्यं देवाः सर्वे महर्षिभिः । (२५।१)
taṃ paryupāsate nityaṃ devāḥ sarve maharṣibhiḥ |
वाग्भिर् मनोऽनुकूलाभिः पूजयन्तो जनाधिप ॥ (२५।२)
vāgbhir mano'nukūlābhiḥ pūjayanto janādhipa ||
जम्बूद्वीपात् प्रवर्तन्ते रत्नानि विविधान्युत । (२६।१)
jambūdvīpāt pravartante ratnāni vividhānyuta |
द्वीपेषु तेषु सर्वेषु प्रजानां कुरुनन्दन ॥ (२६।२)
dvīpeṣu teṣu sarveṣu prajānāṃ kurunandana ||
विप्राणां ब्रह्मचर्येण सत्येन च दमेन च । (२७।१)
viprāṇāṃ brahmacaryeṇa satyena ca damena ca |
आरोग्यायुःप्रमाणाभ्यां द्विगुणं द्विगुणं ततः ॥ (२७।२)
ārogyāyuḥpramāṇābhyāṃ dviguṇaṃ dviguṇaṃ tataḥ ||
उक्ता जनपदा येषु धर्मश्चैकः प्रदृश्यते ॥ (२८।२)
uktā janapadā yeṣu dharmaścaikaḥ pradṛśyate ||
ईश्वरो दण्डम् उद्यम्य स्वयम् एव प्रजापतिः । (२९।१)
īśvaro daṇḍam udyamya svayam eva prajāpatiḥ |
द्वीपान् एतान्महाराज रक्षंस्तिष्ठति नित्यदा ॥ (२९।२)
dvīpān etānmahārāja rakṣaṃstiṣṭhati nityadā ||
भोजनं चात्र कौरव्य प्रजाः स्वयम् उपस्थितम् । (३१।१)
bhojanaṃ cātra kauravya prajāḥ svayam upasthitam |
सिद्धम् एव महाराज भुञ्जते तत्र नित्यदा ॥ (३१।२)
siddham eva mahārāja bhuñjate tatra nityadā ||
चतुरश्रा महाराज त्रयस्त्रिंशत् तु मण्डलम् ॥ (३२।२)
caturaśrā mahārāja trayastriṃśat tu maṇḍalam ||
तत्र तिष्ठन्ति कौरव्य चत्वारो लोकसंमताः । (३३।१)
tatra tiṣṭhanti kauravya catvāro lokasaṃmatāḥ |
तस्याहं परिमाणं तु न संख्यातुम् इहोत्सहे । (३४।१)
tasyāhaṃ parimāṇaṃ tu na saṃkhyātum ihotsahe |
असंख्यातः स नित्यं हि तिर्यग् ऊर्ध्वम् अधस्तथा ॥ (३४।२)
asaṃkhyātaḥ sa nityaṃ hi tiryag ūrdhvam adhastathā ||
तत्र वै वायवो वान्ति दिग्भ्यः सर्वाभ्य एव च । (३५।१)
tatra vai vāyavo vānti digbhyaḥ sarvābhya eva ca |
पुष्करैः पद्मसंकाशैर् वर्ष्मवद्भिर् महाप्रभैः । (३६।१)
puṣkaraiḥ padmasaṃkāśair varṣmavadbhir mahāprabhaiḥ |
ते शनैः पुनर् एवाशु वायून्मुञ्चन्ति नित्यशः ॥ (३६।२)
te śanaiḥ punar evāśu vāyūnmuñcanti nityaśaḥ ||
श्वसद्भिर् मुच्यमानास्तु दिग्गजैर् इह मारुताः । (३७।१)
śvasadbhir mucyamānāstu diggajair iha mārutāḥ |
आगच्छन्ति महाराज ततस्तिष्ठन्ति वै प्रजाः ॥ (३७।२)
āgacchanti mahārāja tatastiṣṭhanti vai prajāḥ ||
परो वै विस्तरो ऽत्यर्थं त्वया संजय कीर्तितः । (३८।२)
paro vai vistaro 'tyarthaṃ tvayā saṃjaya kīrtitaḥ |
दर्शितं द्वीपसंस्थानम् उत्तरं ब्रूहि संजय ॥ (३८।३)
darśitaṃ dvīpasaṃsthānam uttaraṃ brūhi saṃjaya ||
उक्ता द्वीपा महाराज ग्रहान्मे शृणु तत्त्वतः । (३९।२)
uktā dvīpā mahārāja grahānme śṛṇu tattvataḥ |
स्वर्भानुः कौरवश्रेष्ठ यावद् एष प्रभावतः ॥ (३९।३)
svarbhānuḥ kauravaśreṣṭha yāvad eṣa prabhāvataḥ ||
परिमण्डलो महाराज स्वर्भानुः श्रूयते ग्रहः । (४०।१)
parimaṇḍalo mahārāja svarbhānuḥ śrūyate grahaḥ |
योजनानां सहस्राणि विष्कम्भो द्वादशास्य वै ॥ (४०।२)
yojanānāṃ sahasrāṇi viṣkambho dvādaśāsya vai ||
षष्टिम् आहुः शतान्यस्य बुधाः पौराणिकास्तथा ॥ (४१।२)
ṣaṣṭim āhuḥ śatānyasya budhāḥ paurāṇikāstathā ||
चन्द्रमास्तु सहस्राणि राजन्न् एकादश स्मृतः । (४२।१)
candramāstu sahasrāṇi rājann ekādaśa smṛtaḥ |
विष्कम्भेण कुरुश्रेष्ठ त्रयस्त्रिंशत् तु मण्डलम् । (४२।२)
viṣkambheṇa kuruśreṣṭha trayastriṃśat tu maṇḍalam |
एकोनषष्टिर् वैपुल्याच्छीतरश्मेर् महात्मनः ॥ (४२।३)
ekonaṣaṣṭir vaipulyācchītaraśmer mahātmanaḥ ||
सूर्यस्त्वष्टौ सहस्राणि द्वे चान्ये कुरुनन्दन । (४३।१)
sūryastvaṣṭau sahasrāṇi dve cānye kurunandana |
विष्कम्भेण ततो राजन्मण्डलं त्रिंशतं समम् ॥ (४३।२)
viṣkambheṇa tato rājanmaṇḍalaṃ triṃśataṃ samam ||
एतत् प्रमाणम् अर्कस्य निर्दिष्टम् इह भारत ॥ (४४।३)
etat pramāṇam arkasya nirdiṣṭam iha bhārata ||
चन्द्रादित्यौ महाराज संक्षेपो ऽयम् उदाहृतः ॥ (४५।२)
candrādityau mahārāja saṃkṣepo 'yam udāhṛtaḥ ||
इत्येतत् ते महाराज पृच्छतः शास्त्रचक्षुषा । (४६।१)
ityetat te mahārāja pṛcchataḥ śāstracakṣuṣā |
सर्वम् उक्तं यथातत्त्वं तस्माच्छमम् अवाप्नुहि ॥ (४६।२)
sarvam uktaṃ yathātattvaṃ tasmācchamam avāpnuhi ||
यथादृष्टं मया प्रोक्तं सनिर्याणम् इदं जगत् । (४७।१)
yathādṛṣṭaṃ mayā proktaṃ saniryāṇam idaṃ jagat |
तस्माद् आश्वस कौरव्य पुत्रं दुर्योधनं प्रति ॥ (४७।२)
tasmād āśvasa kauravya putraṃ duryodhanaṃ prati ||
श्रुत्वेदं भरतश्रेष्ठ भूमिपर्व मनोनुगम् । (४८।१)
śrutvedaṃ bharataśreṣṭha bhūmiparva manonugam |
श्रीमान् भवति राजन्यः सिद्धार्थः साधुसंमतः । (४८।२)
śrīmān bhavati rājanyaḥ siddhārthaḥ sādhusaṃmataḥ |
आयुर् बलं च वीर्यं च तस्य तेजश्च वर्धते ॥ (४८।३)
āyur balaṃ ca vīryaṃ ca tasya tejaśca vardhate ||
इदं तु भारतं वर्षं यत्र वर्तामहे वयम् । (५०।१)
idaṃ tu bhārataṃ varṣaṃ yatra vartāmahe vayam |
पूर्वं प्रवर्तते पुण्यं तत् सर्वं श्रुतवान् असि ॥ (५०।२)
pūrvaṃ pravartate puṇyaṃ tat sarvaṃ śrutavān asi ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.