भीष्म उवाच । (१।१)

अत्र गाथा ब्रह्मगीताः कीर्तयन्ति पुराविदः । (१।२)

येन मार्गेण राजानः कोशं संजनयन्ति च ॥ (१।३)

न धनं यज्ञशीलानां हार्यं देवस्वम् एव तत् । (२।१)

दस्यूनां निष्क्रियाणां च क्षत्रियो हर्तुम् अर्हति ॥ (२।२)

इमाः प्रजाः क्षत्रियाणां रक्ष्याश्चाद्याश्च भारत । (३।१)

धनं हि क्षत्रियस्येह द्वितीयस्य न विद्यते ॥ (३।२)

तद् अस्य स्याद् बलार्थं वा धनं यज्ञार्थम् एव वा । (४।१)

अभोग्या ह्य् ओषधीश्छित्त्वा भोग्या एव पचन्त्युत ॥ (४।२)

यो वै न देवान्न पितॄन्न मर्त्यान् हविषार्चति । (५।१)

आनन्तिकां तां धनिताम् आहुर् वेदविदो जनाः ॥ (५।२)

हरेत् तद् द्रविणं राजन् धार्मिकः पृथिवीपतिः । (६।१)

न हि तत् प्रीणयेल् लोकान्न कोशं तद्विधं नृपः ॥ (६।२)

असाधुभ्यो निरादाय साधुभ्यो यः प्रयच्छति । (७।१)

आत्मानं संक्रमं कृत्वा मन्ये धर्मविद् एव सः ॥ (७।२)

औद्भिज्जा जन्तवः केचिद् युक्तवाचो यथा तथा । (८।१)

अनिष्टतः सम्भवन्ति तथायज्ञः प्रतायते ॥ (८।२)

यथैव दंशमशकं यथा चाण्डपिपीलिकम् । (९।१)

सैव वृत्तिर् अयज्ञेषु तथा धर्मो विधीयते ॥ (९।२)

यथा ह्यकस्माद् भवति भूमौ पांसुतृणोलपम् । (१०।१)

तथैवेह भवेद् धर्मः सूक्ष्मः सूक्ष्मतरो ऽपि च ॥ (१०।२)