वैशंपायन उवाच । (१।१)

स तु कौरव्यम् आसाद्य द्रुपदस्य पुरोहितः । (१।२)

सत्कृतो धृतराष्ट्रेण भीष्मेण विदुरेण च ॥ (१।३)

सर्वं कौशल्यम् उक्त्वादौ पृष्ट्वा चैवम् अनामयम् । (२।१)

सर्वसेनाप्रणेतॄणां मध्ये वाक्यम् उवाच ह ॥ (२।२)

सर्वैर् भवद्भिर् विदितो राजधर्मः सनातनः । (३।१)

वाक्योपादानहेतोस्तु वक्ष्यामि विदिते सति ॥ (३।२)

धृतराष्ट्रश्च पाण्डुश्च सुतावेकस्य विश्रुतौ । (४।१)

तयोः समानं द्रविणं पैतृकं नात्र संशयः ॥ (४।२)

धृतराष्ट्रस्य ये पुत्रास्ते प्राप्ताः पैतृकं वसु । (५।१)

पाण्डुपुत्राः कथं नाम न प्राप्ताः पैतृकं वसु ॥ (५।२)

एवं गते पाण्डवेयैर् विदितं वः पुरा यथा । (६।१)

न प्राप्तं पैतृकं द्रव्यं धार्तराष्ट्रेण संवृतम् ॥ (६।२)

प्राणान्तिकैर् अप्युपायैः प्रयतद्भिर् अनेकशः । (७।१)

शेषवन्तो न शकिता नयितुं यमसादनम् ॥ (७।२)

पुनश्च वर्धितं राज्यं स्वबलेन महात्मभिः । (८।१)

छद्मनापहृतं क्षुद्रैर् धार्तराष्ट्रैः ससौबलैः ॥ (८।२)

तद् अप्यनुमतं कर्म तथायुक्तम् अनेन वै । (९।१)

वासिताश्च महारण्ये वर्षाणीह त्रयोदश ॥ (९।२)

सभायां क्लेशितैर् वीरैः सहभार्यैस्तथा भृशम् । (१०।१)

अरण्ये विविधाः क्लेशाः सम्प्राप्तास्तैः सुदारुणाः ॥ (१०।२)

तथा विराटनगरे योन्यन्तरगतैर् इव । (११।१)

प्राप्तः परमसंक्लेशो यथा पापैर् महात्मभिः ॥ (११।२)

ते सर्वे पृष्ठतः कृत्वा तत् सर्वं पूर्वकिल्बिषम् । (१२।१)

सामैव कुरुभिः सार्धम् इच्छन्ति कुरुपुंगवाः ॥ (१२।२)

तेषां च वृत्तम् आज्ञाय वृत्तं दुर्योधनस्य च । (१३।१)

अनुनेतुम् इहार्हन्ति धृतराष्ट्रं सुहृज्जनाः ॥ (१३।२)

न हि ते विग्रहं वीराः कुर्वन्ति कुरुभिः सह । (१४।१)

अविनाशेन लोकस्य काङ्क्षन्ते पाण्डवाः स्वकम् ॥ (१४।२)

यश्चापि धार्तराष्ट्रस्य हेतुः स्याद् विग्रहं प्रति । (१५।१)

स च हेतुर् न मन्तव्यो बलीयांसस्तथा हि ते ॥ (१५।२)

अक्षौहिण्यो हि सप्तैव धर्मपुत्रस्य संगताः । (१६।१)

युयुत्समानाः कुरुभिः प्रतीक्षन्ते ऽस्य शासनम् ॥ (१६।२)

अपरे पुरुषव्याघ्राः सहस्राक्षौहिणीसमाः । (१७।१)

सात्यकिर् भीमसेनश्च यमौ च सुमहाबलौ ॥ (१७।२)

एकादशैताः पृतना एकतश्च समागताः । (१८।१)

एकतश्च महाबाहुर् बहुरूपो धनंजयः ॥ (१८।२)

यथा किरीटी सेनाभ्यः सर्वाभ्यो व्यतिरिच्यते । (१९।१)

एवम् एव महाबाहुर् वासुदेवो महाद्युतिः ॥ (१९।२)

बहुलत्वं च सेनानां विक्रमं च किरीटिनः । (२०।१)

बुद्धिमत्तां च कृष्णस्य बुद्ध्वा युध्येत को नरः ॥ (२०।२)

ते भवन्तो यथाधर्मं यथासमयम् एव च । (२१।१)

प्रयच्छन्तु प्रदातव्यं मा वः कालो ऽत्यगाद् अयम् ॥ (२१।२)