विदुर उवाच । (१।१)

राजन् बहुमतश्चासि त्रैलोक्यस्यापि सत्तमः । (१।२)

संभावितश्च लोकस्य संमतश्चासि भारत ॥ (१।३)

यत् त्वम् एवंगते ब्रूयाः पश्चिमे वयसि स्थितः । (२।१)

शास्त्राद् वा सुप्रतर्काद् वा सुस्थिरः स्थविरो ह्यसि ॥ (२।२)

लेखाश्मनीव भाः सूर्ये महोर्मिर् इव सागरे । (३।१)

धर्मस्त्वयि महान् राजन्न् इति व्यवसिताः प्रजाः ॥ (३।२)

सदैव भावितो लोको गुणौघैस्तव पार्थिव । (४।१)

गुणानां रक्षणे नित्यं प्रयतस्व सबान्धवः ॥ (४।२)

आर्जवं प्रतिपद्यस्व मा बाल्याद् बहुधा नशीः । (५।१)

राज्यं पुत्रांश्च पौत्रांश्च सुहृदश्चापि सुप्रियान् ॥ (५।२)

यत् त्वं दित्ससि कृष्णाय राजन्न् अतिथये बहु । (६।१)

एतद् अन्यच्च दाशार्हः पृथिवीम् अपि चार्हति ॥ (६।२)

न तु त्वं धर्मम् उद्दिश्य तस्य वा प्रियकारणात् । (७।१)

एतद् इच्छसि कृष्णाय सत्येनात्मानम् आलभे ॥ (७।२)

मायैषातत्त्वम् एवैतच्छद्मैतद् भूरिदक्षिण । (८।१)

जानामि ते मतं राजन् गूढं बाह्येन कर्मणा ॥ (८।२)

पञ्च पञ्चैव लिप्सन्ति ग्रामकान् पाण्डवा नृप । (९।१)

न च दित्ससि तेभ्यस्तांस्तच्छमं कः करिष्यति ॥ (९।२)

अर्थेन तु महाबाहुं वार्ष्णेयं त्वं जिहीर्षसि । (१०।१)

अनेनैवाभ्युपायेन पाण्डवेभ्यो बिभित्ससि ॥ (१०।२)

न च वित्तेन शक्यो ऽसौ नोद्यमेन न गर्हया । (११।१)

अन्यो धनंजयात् कर्तुम् एतत् तत्त्वं ब्रवीमि ते ॥ (११।२)

वेद कृष्णस्य माहात्म्यं वेदास्य दृढभक्तिताम् । (१२।१)

अत्याज्यम् अस्य जानामि प्राणैस्तुल्यं धनंजयम् ॥ (१२।२)

अन्यत् कुम्भाद् अपां पूर्णाद् अन्यत् पादावसेचनात् । (१३।१)

अन्यत् कुशलसंप्रश्नान्नैषिष्यति जनार्दनः ॥ (१३।२)

यत् त्वस्य प्रियम् आतिथ्यं मानार्हस्य महात्मनः । (१४।१)

तद् अस्मै क्रियतां राजन्मानार्हो हि जनार्दनः ॥ (१४।२)

आशंसमानः कल्याणं कुरून् अभ्येति केशवः । (१५।१)

येनैव राजन्न् अर्थेन तद् एवास्मा उपाकुरु ॥ (१५।२)

शमम् इच्छति दाशार्हस्तव दुर्योधनस्य च । (१६।१)

पाण्डवानां च राजेन्द्र तद् अस्य वचनं कुरु ॥ (१६।२)

पितासि राजन् पुत्रास्ते वृद्धस्त्वं शिशवः परे । (१७।१)

वर्तस्व पितृवत् तेषु वर्तन्ते ते हि पुत्रवत् ॥ (१७।२)