संजय उवाच । (१।१)

कर्णस्य वचनं श्रुत्वा केशवः परवीरहा । (१।२)

उवाच प्रहसन् वाक्यं स्मितपूर्वम् इदं तदा ॥ (१।३)

अपि त्वां न तपेत् कर्ण राज्यलाभोपपादना । (२।१)

मया दत्तां हि पृथिवीं न प्रशासितुम् इच्छसि ॥ (२।२)

ध्रुवो जयः पाण्डवानाम् इतीदं न संशयः कश्चन विद्यते ऽत्र । (३।१)

जयध्वजो दृश्यते पाण्डवस्य समुच्छ्रितो वानरराज उग्रः ॥ (३।२)

दिव्या माया विहिता भौवनेन समुच्छ्रिता इन्द्रकेतुप्रकाशा । (४।१)

दिव्यानि भूतानि भयावहानि दृश्यन्ति चैवात्र भयानकानि ॥ (४।२)

न सज्जते शैलवनस्पतिभ्य ऊर्ध्वं तिर्यग् योजनमात्ररूपः । (५।१)

श्रीमान् ध्वजः कर्ण धनंजयस्य समुच्छ्रितः पावकतुल्यरूपः ॥ (५।२)

यदा द्रक्ष्यसि संग्रामे श्वेताश्वं कृष्णसारथिम् । (६।१)

ऐन्द्रम् अस्त्रं विकुर्वाणम् उभे चैवाग्निमारुते ॥ (६।२)

गाण्डीवस्य च निर्घोषं विस्फूर्जितम् इवाशनेः । (७।१)

न तदा भविता त्रेता न कृतं द्वापरं न च ॥ (७।२)

यदा द्रक्ष्यसि संग्रामे कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् । (८।१)

जपहोमसमायुक्तं स्वां रक्षन्तं महाचमूम् ॥ (८।२)

आदित्यम् इव दुर्धर्षं तपन्तं शत्रुवाहिनीम् । (९।१)

न तदा भविता त्रेता न कृतं द्वापरं न च ॥ (९।२)

यदा द्रक्ष्यसि संग्रामे भीमसेनं महाबलम् । (१०।१)

दुःशासनस्य रुधिरं पीत्वा नृत्यन्तम् आहवे ॥ (१०।२)

प्रभिन्नम् इव मातङ्गं प्रतिद्विरदघातिनम् । (११।१)

न तदा भविता त्रेता न कृतं द्वापरं न च ॥ (११।२)

यदा द्रक्ष्यसि संग्रामे माद्रीपुत्रौ महारथौ । (१२।१)

वाहिनीं धार्तराष्ट्राणां क्षोभयन्तौ गजाविव ॥ (१२।२)

विगाढे शस्त्रसंपाते परवीररथारुजौ । (१३।१)

न तदा भविता त्रेता न कृतं द्वापरं न च ॥ (१३।२)

यदा द्रक्ष्यसि संग्रामे द्रोणं शांतनवं कृपम् । (१४।१)

सुयोधनं च राजानं सैन्धवं च जयद्रथम् ॥ (१४।२)

युद्धायापततस्तूर्णं वारितान् सव्यसाचिना । (१५।१)

न तदा भविता त्रेता न कृतं द्वापरं न च ॥ (१५।२)

ब्रूयाः कर्ण इतो गत्वा द्रोणं शांतनवं कृपम् । (१६।१)

सौम्यो ऽयं वर्तते मासः सुप्रापयवसेन्धनः ॥ (१६।२)

पक्वौषधिवनस्फीतः फलवान् अल्पमक्षिकः । (१७।१)

निष्पङ्को रसवत्तोयो नात्युष्णशिशिरः सुखः ॥ (१७।२)

सप्तमाच्चापि दिवसाद् अमावास्या भविष्यति । (१८।१)

संग्रामं योजयेत् तत्र तां ह्याहुः शक्रदेवताम् ॥ (१८।२)

तथा राज्ञो वदेः सर्वान् ये युद्धायाभ्युपागताः । (१९।१)

यद् वो मनीषितं तद् वै सर्वं सम्पादयामि वः ॥ (१९।२)

राजानो राजपुत्राश्च दुर्योधनवशानुगाः । (२०।१)

प्राप्य शस्त्रेण निधनं प्राप्स्यन्ति गतिम् उत्तमाम् ॥ (२०।२)