द्रौपद्युवाच । (१।१)

इमं तु ते मार्गम् अपेतदोषं वक्ष्यामि चित्तग्रहणाय भर्तुः । (१।२)

यस्मिन् यथावत् सखि वर्तमाना भर्तारम् आछेत्स्यसि कामिनीभ्यः ॥ (१।३)

नैतादृशं दैवतम् अस्ति सत्ये सर्वेषु लोकेषु सदैवतेषु । (२।१)

यथा पतिस् तस्य हि सर्वकामा लभ्याः प्रसादे कुपितश् च हन्यात् ॥ (२।२)

तस्माद् अपत्यं विविधाश् च भोगाः शय्यासनान्यद्भुतदर्शनानि । (३।१)

वस्त्राणि माल्यानि तथैव गन्धाः स्वर्गश् च लोको विषमा च कीर्तिः ॥ (३।२)

सुखं सुखेनेह न जातु लभ्यं दुःखेन साध्वी लभते सुखानि । (४।१)

सा कृष्णम् आराधय सौहृदेन प्रेम्णा च नित्यं प्रतिकर्मणा च ॥ (४।२)

तथाशनैश् चारुभिर् अग्र्यमाल्यैर् दाक्षिण्ययोगैर् विविधैश् च गन्धैः । (५।१)

अस्याः प्रियो ऽस्मीति यथा विदित्वा त्वाम् एव संश्लिष्यति सर्वभावैः ॥ (५।२)

श्रुत्वा स्वरं द्वारगतस्य भर्तुः प्रत्युत्थिता तिष्ठ गृहस्य मध्ये । (६।१)

दृष्ट्वा प्रविष्टं त्वरितासनेन पाद्येन चैव प्रतिपूजय त्वम् ॥ (६।२)

संप्रेषितायाम् अथ चैव दास्याम् उत्थाय सर्वं स्वयम् एव कुर्याः । (७।१)

जानातु कृष्णस् तव भावम् एतं सर्वात्मना मां भजतीति सत्ये ॥ (७।२)

त्वत्संनिधौ यत् कथयेत् पतिस् ते यद्यप्य् अगुह्यं परिरक्षितव्यम् । (८।१)

काचित् सपत्नी तव वासुदेवं प्रत्यादिशेत् तेन भवेद् विरागः ॥ (८।२)

प्रियांश् च रक्तांश् च हितांश् च भर्तुस् तान् भोजयेथा विविधैर् उपायैः । (९।१)

द्वेष्यैर् अपक्षैर् अहितैश् च तस्य भिद्यस्व नित्यं कुहकोद्धतैश् च ॥ (९।२)

मदं प्रमादं पुरुषेषु हित्वा संयच्छ भावं प्रतिगृह्य मौनम् । (१०।१)

प्रद्युम्नसाम्बावपि ते कुमारौ नोपासितव्यौ रहिते कदाचित् ॥ (१०।२)

महाकुलीनाभिर् अपापिकाभिः स्त्रीभिः सतीभिस् तव सख्यम् अस्तु । (११।१)

चण्डाश्च शौण्डाश्च महाशनाश्च चौराश्च दुष्टाश्चपलाश्च वर्ज्याः ॥ (११।२)

एतद् यशस्यं भगवेदनं च स्वर्ग्यं तथा शत्रुनिबर्हणं च । (१२।१)

महार्हमाल्याभरणाङ्गरागा भर्तारम् आराधय पुण्यगन्धा ॥ (१२।२)