संजय उवाच । (१।१)

यन्मां पार्थस्य संग्रामे कर्माणि परिपृच्छसि । (१।२)

तच्छृणुष्व महाराज पार्थो यद् अकरोन्मृधे ॥ (१।३)

रजो दृष्ट्वा समुद्भूतं श्रुत्वा च गजनिस्वनम् । (२।१)

भज्यतां भगदत्तेन कौन्तेयः कृष्णम् अब्रवीत् ॥ (२।२)

यथा प्राग्ज्योतिषो राजा गजेन मधुसूदन । (३।१)

त्वरमाणो ऽभ्यतिक्रान्तो ध्रुवं तस्यैष निस्वनः ॥ (३।२)

इन्द्राद् अनवरः संख्ये गजयानविशारदः । (४।१)

प्रथमो वा द्वितीयो वा पृथिव्याम् इति मे मतिः ॥ (४।२)

स चापि द्विरदश्रेष्ठः सदाप्रतिगजो युधि । (५।१)

सर्वशब्दातिगः संख्ये कृतकर्मा जितक्लमः ॥ (५।२)

सहः शस्त्रनिपातानाम् अग्निस्पर्शस्य चानघ । (६।१)

स पाण्डवबलं व्यक्तम् अद्यैको नाशयिष्यति ॥ (६।२)

न चावाभ्याम् ऋते ऽन्यो ऽस्ति शक्तस्तं प्रतिबाधितुम् । (७।१)

त्वरमाणस्ततो याहि यतः प्राग्ज्योतिषाधिपः ॥ (७।२)

शक्रसख्याद् द्विपबलैर् वयसा चापि विस्मितम् । (८।१)

अद्यैनं प्रेषयिष्यामि बलहन्तुः प्रियातिथिम् ॥ (८।२)

वचनाद् अथ कृष्णस्तु प्रययौ सव्यसाचिनः । (९।१)

दार्यते भगदत्तेन यत्र पाण्डववाहिनी ॥ (९।२)

तं प्रयान्तं ततः पश्चाद् आह्वयन्तो महारथाः । (१०।१)

संशप्तकाः समारोहन् सहस्राणि चतुर्दश ॥ (१०।२)

दशैव तु सहस्राणि त्रिगर्तानां नराधिप । (११।१)

चत्वारि तु सहस्राणि वासुदेवस्य ये ऽनुगाः ॥ (११।२)

दार्यमाणां चमूं दृष्ट्वा भगदत्तेन मारिष । (१२।१)

आहूयमानस्य च तैर् अभवद्धृदयं द्विधा ॥ (१२।२)

किं नु श्रेयस्करं कर्म भवेद् इति विचिन्तयन् । (१३।१)

इतो वा विनिवर्तेयं गच्छेयं वा युधिष्ठिरम् ॥ (१३।२)

तस्य बुद्ध्या विचार्यैतद् अर्जुनस्य कुरूद्वह । (१४।१)

अभवद् भूयसी बुद्धिः संशप्तकवधे स्थिरा ॥ (१४।२)

स संनिवृत्तः सहसा कपिप्रवरकेतनः । (१५।१)

एको रथसहस्राणि निहन्तुं वासवी रणे ॥ (१५।२)

सा हि दुर्योधनस्यासीन्मतिः कर्णस्य चोभयोः । (१६।१)

अर्जुनस्य वधोपाये तेन द्वैधम् अकल्पयत् ॥ (१६।२)

स तु संवर्तयामास द्वैधीभावेन पाण्डवः । (१७।१)

रथेन तु रथाग्र्याणाम् अकरोत् तां मृषा तदा ॥ (१७।२)

ततः शतसहस्राणि शराणां नतपर्वणाम् । (१८।१)

व्यसृजन्न् अर्जुने राजन् संशप्तकमहारथाः ॥ (१८।२)

नैव कुन्तीसुतः पार्थो नैव कृष्णो जनार्दनः । (१९।१)

न हया न रथो राजन् दृश्यन्ते स्म शरैश्चिताः ॥ (१९।२)

यदा मोहम् अनुप्राप्तः सस्वेदश्च जनार्दनः । (२०।१)

ततस्तान् प्रायशः पार्थो वज्रास्त्रेण निजघ्निवान् ॥ (२०।२)

शतशः पाणयश्छिन्नाः सेषुज्यातलकार्मुकाः । (२१।१)

केतवो वाजिनः सूता रथिनश्चापतन् क्षितौ ॥ (२१।२)

द्रुमाचलाग्राम्बुधरैः समरूपाः सुकल्पिताः । (२२।१)

हतारोहाः क्षितौ पेतुर् द्विपाः पार्थशराहताः ॥ (२२।२)

विप्रविद्धकुथावल्गाश्छिन्नभाण्डाः परासवः । (२३।१)

सारोहास्तुरगाः पेतुर् मथिताः पार्थमार्गणैः ॥ (२३।२)

सर्ष्टिचर्मासिनखराः समुद्गरपरश्वधाः । (२४।१)

संछिन्ना बाहवः पेतुर् नृणां भल्लैः किरीटिना ॥ (२४।२)

बालादित्याम्बुजेन्दूनां तुल्यरूपाणि मारिष । (२५।१)

संछिन्नान्यर्जुनशरैः शिरांस्युर्वीं प्रपेदिरे ॥ (२५।२)

जज्वालालंकृतैः सेना पत्रिभिः प्राणभोजनैः । (२६।१)

नानालिङ्गैस्तदामित्रान् क्रुद्धे निघ्नति फल्गुने ॥ (२६।२)

क्षोभयन्तं तदा सेनां द्विरदं नलिनीम् इव । (२७।१)

धनंजयं भूतगणाः साधु साध्वित्यपूजयन् ॥ (२७।२)

दृष्ट्वा तत् कर्म पार्थस्य वासवस्येव माधवः । (२८।१)

विस्मयं परमं गत्वा तलम् आहत्य पूजयत् ॥ (२८।२)

ततः संशप्तकान् हत्वा भूयिष्ठं ये व्यवस्थिताः । (२९।१)

भगदत्ताय याहीति पार्थः कृष्णम् अचोदयत् ॥ (२९।२)