MBh, 12, 152
Select a line for its word-by-word analysis.
पापस्य यद् अधिष्ठानं यतः पापं प्रवर्तते । (१।२)
pāpasya yad adhiṣṭhānaṃ yataḥ pāpaṃ pravartate |
एतद् इच्छाम्यहं ज्ञातुं तत्त्वेन भरतर्षभ ॥ (१।३)
etad icchāmyahaṃ jñātuṃ tattvena bharatarṣabha ||
एको लोभो महाग्राहो लोभात् पापं प्रवर्तते ॥ (२।३)
eko lobho mahāgrāho lobhāt pāpaṃ pravartate ||
अतः पापम् अधर्मश्च तथा दुःखम् अनुत्तमम् । (३।१)
ataḥ pāpam adharmaśca tathā duḥkham anuttamam |
लोभात् क्रोधः प्रभवति लोभात् कामः प्रवर्तते । (४।१)
lobhāt krodhaḥ prabhavati lobhāt kāmaḥ pravartate |
अक्षमा ह्रीपरित्यागः श्रीनाशो धर्मसंक्षयः । (५।१)
akṣamā hrīparityāgaḥ śrīnāśo dharmasaṃkṣayaḥ |
अभिध्याप्रज्ञता चैव सर्वं लोभात् प्रवर्तते ॥ (५।२)
abhidhyāprajñatā caiva sarvaṃ lobhāt pravartate ||
अन्यायश्चावितर्कश्च विकर्मसु च याः क्रियाः । (६।१)
anyāyaścāvitarkaśca vikarmasu ca yāḥ kriyāḥ |
ईर्ष्यावेगश्च बलवान्मिथ्यावेगश्च दुस्त्यजः । (९।१)
īrṣyāvegaśca balavānmithyāvegaśca dustyajaḥ |
कुत्सा विकत्था मात्सर्यं पापं दुष्करकारिता । (१०।१)
kutsā vikatthā mātsaryaṃ pāpaṃ duṣkarakāritā |
साहसानां च सर्वेषाम् अकार्याणां क्रियास्तथा ॥ (१०।२)
sāhasānāṃ ca sarveṣām akāryāṇāṃ kriyāstathā ||
जातौ बाल्ये ऽथ कौमारे यौवने चापि मानवः । (११।१)
jātau bālye 'tha kaumāre yauvane cāpi mānavaḥ |
न संत्यजत्यात्मकर्म यन्न जीर्यति जीर्यतः ॥ (११।२)
na saṃtyajatyātmakarma yanna jīryati jīryataḥ ||
यो न पूरयितुं शक्यो लोभः प्राप्त्या कुरूद्वह । (१२।१)
yo na pūrayituṃ śakyo lobhaḥ prāptyā kurūdvaha |
नित्यं गम्भीरतोयाभिर् आपगाभिर् इवोदधिः । (१२।२)
nityaṃ gambhīratoyābhir āpagābhir ivodadhiḥ |
न प्रहृष्यति लाभैर् यो यश्च कामैर् न तृप्यति ॥ (१२।३)
na prahṛṣyati lābhair yo yaśca kāmair na tṛpyati ||
यो न देवैर् न गन्धर्वैर् नासुरैर् न महोरगैः । (१३।१)
yo na devair na gandharvair nāsurair na mahoragaiḥ |
ज्ञायते नृप तत्त्वेन सर्वैर् भूतगणैस्तथा । (१३।२)
jñāyate nṛpa tattvena sarvair bhūtagaṇaistathā |
दम्भो द्रोहश्च निन्दा च पैशुन्यं मत्सरस्तथा । (१४।१)
dambho drohaśca nindā ca paiśunyaṃ matsarastathā |
भवन्त्येतानि कौरव्य लुब्धानाम् अकृतात्मनाम् ॥ (१४।२)
bhavantyetāni kauravya lubdhānām akṛtātmanām ||
सुमहान्त्यपि शास्त्राणि धारयन्ति बहुश्रुताः । (१५।१)
sumahāntyapi śāstrāṇi dhārayanti bahuśrutāḥ |
छेत्तारः संशयानां च क्लिश्यन्तीहाल्पबुद्धयः ॥ (१५।२)
chettāraḥ saṃśayānāṃ ca kliśyantīhālpabuddhayaḥ ||
द्वेषक्रोधप्रसक्ताश्च शिष्टाचारबहिष्कृताः । (१६।१)
dveṣakrodhaprasaktāśca śiṣṭācārabahiṣkṛtāḥ |
अन्तःक्षुरा वाङ्मधुराः कूपाश्छन्नास्तृणैर् इव । (१६।२)
antaḥkṣurā vāṅmadhurāḥ kūpāśchannāstṛṇair iva |
धर्मवैतंसिकाः क्षुद्रा मुष्णन्ति ध्वजिनो जगत् ॥ (१६।३)
dharmavaitaṃsikāḥ kṣudrā muṣṇanti dhvajino jagat ||
कुर्वते च बहून्मार्गांस्तांस्तान् हेतुबलाश्रिताः । (१७।१)
kurvate ca bahūnmārgāṃstāṃstān hetubalāśritāḥ |
सर्वं मार्गं विलुम्पन्ति लोभाज्ञानेषु निष्ठिताः ॥ (१७।२)
sarvaṃ mārgaṃ vilumpanti lobhājñāneṣu niṣṭhitāḥ ||
धर्मस्याह्रियमाणस्य लोभग्रस्तैर् दुरात्मभिः । (१८।१)
dharmasyāhriyamāṇasya lobhagrastair durātmabhiḥ |
या या विक्रियते संस्था ततः साभिप्रपद्यते ॥ (१८।२)
yā yā vikriyate saṃsthā tataḥ sābhiprapadyate ||
दर्पः क्रोधो मदः स्वप्नो हर्षः शोको ऽतिमानिता । (१९।१)
darpaḥ krodho madaḥ svapno harṣaḥ śoko 'timānitā |
तत एव हि कौरव्य दृश्यन्ते लुब्धबुद्धिषु । (१९।२)
tata eva hi kauravya dṛśyante lubdhabuddhiṣu |
एतान् अशिष्टान् बुध्यस्व नित्यं लोभसमन्वितान् ॥ (१९।३)
etān aśiṣṭān budhyasva nityaṃ lobhasamanvitān ||
शिष्टांस्तु परिपृच्छेथा यान् वक्ष्यामि शुचिव्रतान् । (२०।१)
śiṣṭāṃstu paripṛcchethā yān vakṣyāmi śucivratān |
नामिषेषु प्रसङ्गो ऽस्ति न प्रियेष्वप्रियेषु च । (२१।१)
nāmiṣeṣu prasaṅgo 'sti na priyeṣvapriyeṣu ca |
शिष्टाचारः प्रियो येषु दमो येषु प्रतिष्ठितः ॥ (२१।२)
śiṣṭācāraḥ priyo yeṣu damo yeṣu pratiṣṭhitaḥ ||
सुखं दुःखं परं येषां सत्यं येषां परायणम् । (२२।१)
sukhaṃ duḥkhaṃ paraṃ yeṣāṃ satyaṃ yeṣāṃ parāyaṇam |
पितृदेवातिथेयाश्च नित्योद्युक्तास्तथैव च । (२३।१)
pitṛdevātitheyāśca nityodyuktāstathaiva ca |
न तेषां भिद्यते वृत्तं यत् पुरा साधुभिः कृतम् । (२५।१)
na teṣāṃ bhidyate vṛttaṃ yat purā sādhubhiḥ kṛtam |
न त्रासिनो न चपला न रौद्राः सत्पथे स्थिताः ॥ (२५।२)
na trāsino na capalā na raudrāḥ satpathe sthitāḥ ||
ते सेव्याः साधुभिर् नित्यं येष्वहिंसा प्रतिष्ठिता । (२६।१)
te sevyāḥ sādhubhir nityaṃ yeṣvahiṃsā pratiṣṭhitā |
सुव्रताः स्थिरमर्यादास्तान् उपास्स्व च पृच्छ च ॥ (२६।३)
suvratāḥ sthiramaryādāstān upāssva ca pṛccha ca ||
न गवार्थं यशोऽर्थं वा धर्मस्तेषां युधिष्ठिर । (२७।१)
na gavārthaṃ yaśo'rthaṃ vā dharmasteṣāṃ yudhiṣṭhira |
न भयं क्रोधचापल्यं न शोकस्तेषु विद्यते । (२८।१)
na bhayaṃ krodhacāpalyaṃ na śokasteṣu vidyate |
न धर्मध्वजिनश्चैव न गुह्यं किंचिद् आस्थिताः ॥ (२८।२)
na dharmadhvajinaścaiva na guhyaṃ kiṃcid āsthitāḥ ||
येष्वलोभस्तथामोहो ये च सत्यार्जवे रताः । (२९।१)
yeṣvalobhastathāmoho ye ca satyārjave ratāḥ |
तेषु कौन्तेय रज्येथा येष्वतन्द्रीकृतं मनः ॥ (२९।२)
teṣu kaunteya rajyethā yeṣvatandrīkṛtaṃ manaḥ ||
ये न हृष्यन्ति लाभेषु नालाभेषु व्यथन्ति च । (३०।१)
ye na hṛṣyanti lābheṣu nālābheṣu vyathanti ca |
निर्ममा निरहंकाराः सत्त्वस्थाः समदर्शिनः ॥ (३०।२)
nirmamā nirahaṃkārāḥ sattvasthāḥ samadarśinaḥ ||
लाभालाभौ सुखदुःखे च तात प्रियाप्रिये मरणं जीवितं च । (३१।१)
lābhālābhau sukhaduḥkhe ca tāta priyāpriye maraṇaṃ jīvitaṃ ca |
समानि येषां स्थिरविक्रमाणां बुद्धात्मनां सत्त्वम् अवस्थितानाम् ॥ (३१।२)
samāni yeṣāṃ sthiravikramāṇāṃ buddhātmanāṃ sattvam avasthitānām ||
सुखप्रियैस्तान् सुमहाप्रतापान् यत्तो ऽप्रमत्तश्च समर्थयेथाः । (३२।१)
sukhapriyaistān sumahāpratāpān yatto 'pramattaśca samarthayethāḥ |
दैवात् सर्वे गुणवन्तो भवन्ति शुभाशुभा वाक्प्रलापा यथैव ॥ (३२।२)
daivāt sarve guṇavanto bhavanti śubhāśubhā vākpralāpā yathaiva ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.