व्यास उवाच । (१।१)

प्रकृतेस्तु विकारा ये क्षेत्रज्ञस्तैः परिश्रितः । (१।२)

ते चैनं न प्रजानन्ति स तु जानाति तान् अपि ॥ (१।३)

तैश्चैष कुरुते कार्यं मनःषष्ठैर् इहेन्द्रियैः । (२।१)

सुदान्तैर् इव संयन्ता दृढैः परमवाजिभिः ॥ (२।२)

इन्द्रियेभ्यः परा ह्यर्था अर्थेभ्यः परमं मनः । (३।१)

मनसस्तु परा बुद्धिर् बुद्धेर् आत्मा महान् परः ॥ (३।२)

महतः परम् अव्यक्तम् अव्यक्तात् परतो ऽमृतम् । (४।१)

अमृतान्न परं किंचित् सा काष्ठा सा परा गतिः ॥ (४।२)

एवं सर्वेषु भूतेषु गूढो ऽऽत्मा न प्रकाशते । (५।१)

दृश्यते त्वग्र्यया बुद्ध्या सूक्ष्मया तत्त्वदर्शिभिः ॥ (५।२)

अन्तरात्मनि संलीय मनःषष्ठानि मेधया । (६।१)

इन्द्रियाणीन्द्रियार्थांश्च बहु चिन्त्यम् अचिन्तयन् ॥ (६।२)

ध्यानोपरमणं कृत्वा विद्यासम्पादितं मनः । (७।१)

अनीश्वरः प्रशान्तात्मा ततो ऽर्छत्यमृतं पदम् ॥ (७।२)

इन्द्रियाणां तु सर्वेषां वश्यात्मा चलितस्मृतिः । (८।१)

आत्मनः संप्रदानेन मर्त्यो मृत्युम् उपाश्नुते ॥ (८।२)

हित्वा तु सर्वसंकल्पान् सत्त्वे चित्तं निवेशयेत् । (९।१)

सत्त्वे चित्तं समावेश्य ततः कालञ्जरो भवेत् ॥ (९।२)

चित्तप्रसादेन यतिर् जहाति हि शुभाशुभम् । (१०।१)

प्रसन्नात्मात्मनि स्थित्वा सुखम् आनन्त्यम् अश्नुते ॥ (१०।२)

लक्षणं तु प्रसादस्य यथा तृप्तः सुखं स्वपेत् । (११।१)

निवाते वा यथा दीपो दीप्यमानो न कम्पते ॥ (११।२)

एवं पूर्वापरे रात्रे युञ्जन्न् आत्मानम् आत्मना । (१२।१)

सत्त्वाहारविशुद्धात्मा पश्यत्यात्मानम् आत्मनि ॥ (१२।२)

रहस्यं सर्ववेदानाम् अनैतिह्यम् अनागमम् । (१३।१)

आत्मप्रत्ययिकं शास्त्रम् इदं पुत्रानुशासनम् ॥ (१३।२)

धर्माख्यानेषु सर्वेषु सत्याख्यानेषु यद् वसु । (१४।१)

दशेदम् ऋक् सहस्राणि निर्मथ्यामृतम् उद्धृतम् ॥ (१४।२)

नवनीतं यथा दध्नः काष्ठाद् अग्निर् यथैव च । (१५।१)

तथैव विदुषां ज्ञानं पुत्रहेतोः समुद्धृतम् । (१५।२)

स्नातकानाम् इदं शास्त्रं वाच्यं पुत्रानुशासनम् ॥ (१५।३)

तद् इदं नाप्रशान्ताय नादान्तायातपस्विने । (१६।१)

नावेदविदुषे वाच्यं तथा नानुगताय च ॥ (१६।२)

नासूयकायानृजवे न चानिर्दिष्टकारिणे । (१७।१)

न तर्कशास्त्रदग्धाय तथैव पिशुनाय च ॥ (१७।२)

श्लाघते श्लाघनीयाय प्रशान्ताय तपस्विने । (१८।१)

इदं प्रियाय पुत्राय शिष्यायानुगताय च । (१८।२)

रहस्यधर्मं वक्तव्यं नान्यस्मै तु कथंचन ॥ (१८।३)

यद्यप्यस्य महीं दद्याद् रत्नपूर्णाम् इमां नरः । (१९।१)

इदम् एव ततः श्रेय इति मन्येत तत्त्ववित् ॥ (१९।२)

अतो गुह्यतरार्थं तद् अध्यात्मम् अतिमानुषम् । (२०।१)

यत् तन्महर्षिभिर् दृष्टं वेदान्तेषु च गीयते । (२०।२)

तत् ते ऽहं सम्प्रवक्ष्यामि यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ (२०।३)