अर्जुन उवाच । (१।१)

कर्ण यत् ते सभामध्ये बहु वाचा विकत्थितम् । (१।२)

न मे युधि समो ऽस्तीति तद् इदं प्रत्युपस्थितम् ॥ (१।३)

अवोचः परुषा वाचो धर्मम् उत्सृज्य केवलम् । (२।१)

इदं तु दुष्करं मन्ये यद् इदं ते चिकीर्षितम् ॥ (२।२)

यत् त्वया कथितं पूर्वं माम् अनासाद्य किंचन । (३।१)

तद् अद्य कुरु राधेय कुरुमध्ये मया सह ॥ (३।२)

यत् सभायां स्म पाञ्चालीं क्लिश्यमानां दुरात्मभिः । (४।१)

दृष्टवान् असि तस्याद्य फलम् आप्नुहि केवलम् ॥ (४।२)

धर्मपाशनिबद्धेन यन्मया मर्षितं पुरा । (५।१)

तस्य राधेय कोपस्य विजयं पश्य मे मृधे ॥ (५।२)

एहि कर्ण मया सार्धं प्रतिपद्यस्व संगरम् । (६।१)

प्रेक्षकाः कुरवः सर्वे भवन्तु सहसैनिकाः ॥ (६।२)

कर्ण उवाच । (७।१)

ब्रवीषि वाचा यत् पार्थ कर्मणा तत् समाचर । (७।२)

अतिशेते हि वै वाचं कर्मेति प्रथितं भुवि ॥ (७।३)

यत् त्वया मर्षितं पूर्वं तद् अशक्तेन मर्षितम् । (८।१)

इति गृह्णामि तत् पार्थ तव दृष्ट्वा पराक्रमम् ॥ (८।२)

धर्मपाशनिबद्धेन यदि ते मर्षितं पुरा । (९।१)

तथैव बद्धम् आत्मानम् अबद्धम् इव मन्यसे ॥ (९।२)

यदि तावद् वने वासो यथोक्तश्चरितस्त्वया । (१०।१)

तत् त्वं धर्मार्थवित् क्लिष्टः समयं भेत्तुम् इच्छसि ॥ (१०।२)

यदि शक्रः स्वयं पार्थ युध्यते तव कारणात् । (११।१)

तथापि न व्यथा काचिन्मम स्याद् विक्रमिष्यतः ॥ (११।२)

अयं कौन्तेय कामस्ते नचिरात् समुपस्थितः । (१२।१)

योत्स्यसे त्वं मया सार्धम् अद्य द्रक्ष्यसि मे बलम् ॥ (१२।२)

अर्जुन उवाच । (१३।१)

इदानीम् एव तावत् त्वम् अपयातो रणान्मम । (१३।२)

तेन जीवसि राधेय निहतस्त्वनुजस्तव ॥ (१३।३)

भ्रातरं घातयित्वा च त्यक्त्वा रणशिरश्च कः । (१४।१)

त्वद् अन्यः पुरुषः सत्सु ब्रूयाद् एवं व्यवस्थितः ॥ (१४।२)

वैशंपायन उवाच । (१५।१)

इति कर्णं ब्रुवन्न् एव बीभत्सुर् अपराजितः । (१५।२)

अभ्ययाद् विसृजन् बाणान् कायावरणभेदिनः ॥ (१५।३)

प्रतिजग्राह तान् कर्णः शरान् अग्निशिखोपमान् । (१६।१)

शरवर्षेण महता वर्षमाण इवाम्बुदः ॥ (१६।२)

उत्पेतुः शरजालानि घोररूपाणि सर्वशः । (१७।१)

अविध्यद् अश्वान् बाह्वोश्च हस्तावापं पृथक् पृथक् ॥ (१७।२)

सो ऽमृष्यमाणः कर्णस्य निषङ्गस्यावलम्बनम् । (१८।१)

चिछेद निशिताग्रेण शरेण नतपर्वणा ॥ (१८।२)

उपासङ्गाद् उपादाय कर्णो बाणान् अथापरान् । (१९।१)

विव्याध पाण्डवं हस्ते तस्य मुष्टिर् अशीर्यत ॥ (१९।२)

ततः पार्थो महाबाहुः कर्णस्य धनुर् अछिनत् । (२०।१)

स शक्तिं प्राहिणोत् तस्मै तां पार्थो व्यधमच्छरैः ॥ (२०।२)

ततो ऽभिपेतुर् बहवो राधेयस्य पदानुगाः । (२१।१)

तांश्च गाण्डीवनिर्मुक्तैः प्राहिणोद् यमसादनम् ॥ (२१।२)

ततो ऽस्याश्वाञ्शरैस्तीक्ष्णैर् बीभत्सुर् भारसाधनैः । (२२।१)

आकर्णमुक्तैर् अभ्यघ्नंस्ते हताः प्रापतन् भुवि ॥ (२२।२)

अथापरेण बाणेन ज्वलितेन महाभुजः । (२३।१)

विव्याध कर्णं कौन्तेयस्तीक्ष्णेनोरसि वीर्यवान् ॥ (२३।२)

तस्य भित्त्वा तनुत्राणं कायम् अभ्यपतच्छरः । (२४।१)

ततः स तमसाविष्टो न स्म किंचित् प्रजज्ञिवान् ॥ (२४।२)

स गाढवेदनो हित्वा रणं प्रायाद् उदङ्मुखः । (२५।१)

ततो ऽर्जुन उपाक्रोशद् उत्तरश्च महारथः ॥ (२५।२)