संजय उवाच । (१।१)

तथा संभाषतां तेषां प्रादुरासीद् धनंजयः । (१।२)

दिदृक्षुर् भरतश्रेष्ठं राजानं ससुहृद्गणम् ॥ (१।३)

तं प्रविष्टं शुभां कक्ष्याम् अभिवाद्याग्रतः स्थितम् । (२।१)

समुत्थायार्जुनं प्रेम्णा सस्वजे पाण्डवर्षभः ॥ (२।२)

मूर्ध्नि चैनम् उपाघ्राय परिष्वज्य च बाहुना । (३।१)

आशिषः परमाः प्रोच्य स्मयमानो ऽभ्यभाषत ॥ (३।२)

व्यक्तम् अर्जुन संग्रामे ध्रुवस्ते विजयो महान् । (४।१)

यादृग्रूपा हि ते छाया प्रसन्नश्च जनार्दनः ॥ (४।२)

तम् अब्रवीत् ततो जिष्णुर् महद् आश्चर्यम् उत्तमम् । (५।१)

दृष्टवान् अस्मि भद्रं ते केशवस्य प्रसादजम् ॥ (५।२)

ततस्तत् कथयामास यथादृष्टं धनंजयः । (६।१)

आश्वासनार्थं सुहृदां त्र्यम्बकेन समागमम् ॥ (६।२)

ततः शिरोभिर् अवनिं स्पृष्ट्वा सर्वे च विस्मिताः । (७।१)

नमस्कृत्य वृषाङ्काय साधु साध्वित्यथाब्रुवन् ॥ (७।२)

अनुज्ञातास्ततः सर्वे सुहृदो धर्मसूनुना । (८।१)

त्वरमाणाः सुसंनद्धा हृष्टा युद्धाय निर्ययुः ॥ (८।२)

अभिवाद्य तु राजानं युयुधानाच्युतार्जुनाः । (९।१)

हृष्टा विनिर्ययुस्ते वै युधिष्ठिरनिवेशनात् ॥ (९।२)

रथेनैकेन दुर्धर्षौ युयुधानजनार्दनौ । (१०।१)

जग्मतुः सहितौ वीरावर्जुनस्य निवेशनम् ॥ (१०।२)

तत्र गत्वा हृषीकेशः कल्पयामास सूतवत् । (११।१)

रथं रथवरस्याजौ वानरर्षभलक्षणम् ॥ (११।२)

स मेघसमनिर्घोषस्तप्तकाञ्चनसप्रभः । (१२।१)

बभौ रथवरः कॢप्तः शिशुर् दिवसकृद् यथा ॥ (१२।२)

ततः पुरुषशार्दूलः सज्जः सज्जं पुरःसरः । (१३।१)

कृताह्निकाय पार्थाय न्यवेदयत तं रथम् ॥ (१३।२)

तं तु लोके वरः पुंसां किरीटी हेमवर्मभृत् । (१४।१)

बाणबाणासनी वाहं प्रदक्षिणम् अवर्तत ॥ (१४।२)

ततो विद्यावयोवृद्धैः क्रियावद्भिर् जितेन्द्रियैः । (१५।१)

स्तूयमानो जयाशीभिर् आरुरोह महारथम् ॥ (१५।२)

जैत्रैः सांग्रामिकैर् मन्त्रैः पूर्वम् एव रथोत्तमम् । (१६।१)

अभिमन्त्रितम् अर्चिष्मान् उदयं भास्करो यथा ॥ (१६।२)

स रथे रथिनां श्रेष्ठः काञ्चने काञ्चनावृतः । (१७।१)

विबभौ विमलो ऽर्चिष्मान्मेराविव दिवाकरः ॥ (१७।२)

अन्वारुरोहतुः पार्थं युयुधानजनार्दनौ । (१८।१)

शर्यातेर् यज्ञम् आयान्तं यथेन्द्रं देवम् अश्विनौ ॥ (१८।२)

अथ जग्राह गोविन्दो रश्मीन् रश्मिवतां वरः । (१९।१)

मातलिर् वासवस्येव वृत्रं हन्तुं प्रयास्यतः ॥ (१९।२)

स ताभ्यां सहितः पार्थो रथप्रवरम् आस्थितः । (२०।१)

सहितो बुधशुक्राभ्यां तमो निघ्नन् यथा शशी ॥ (२०।२)

सैन्धवस्य वधप्रेप्सुः प्रयातः शत्रुपूगहा । (२१।१)

सहाम्बुपतिमित्राभ्यां यथेन्द्रस् तारकामये ॥ (२१।२)

ततो वादित्रनिर्घोषैर् मङ्गल्यैश्च स्तवैः शुभैः । (२२।१)

प्रयान्तम् अर्जुनं सूता मागधाश्चैव तुष्टुवुः ॥ (२२।२)

सजयाशीः सपुण्याहः सूतमागधनिस्वनः । (२३।१)

युक्तो वादित्रघोषेण तेषां रतिकरो ऽभवत् ॥ (२३।२)

तम् अनुप्रयतो वायुः पुण्यगन्धवहः शुचिः । (२४।१)

ववौ संहर्षयन् पार्थं द्विषतश्चापि शोषयन् ॥ (२४।२)

प्रादुरासन्निमित्तानि विजयाय बहूनि च । (२५।१)

पाण्डवानां त्वदीयानां विपरीतानि मारिष ॥ (२५।२)

दृष्ट्वार्जुनो निमित्तानि विजयाय प्रदक्षिणम् । (२६।१)

युयुधानं महेष्वासम् इदं वचनम् अब्रवीत् ॥ (२६।२)

युयुधानाद्य युद्धे मे दृश्यते विजयो ध्रुवः । (२७।१)

यथा हीमानि लिङ्गानि दृश्यन्ते शिनिपुंगव ॥ (२७।२)

सो ऽहं तत्र गमिष्यामि यत्र सैन्धवको नृपः । (२८।१)

यियासुर् यमलोकाय मम वीर्यं प्रतीक्षते ॥ (२८।२)

यथा परमकं कृत्यं सैन्धवस्य वधे मम । (२९।१)

तथैव सुमहत् कृत्यं धर्मराजस्य रक्षणे ॥ (२९।२)

स त्वम् अद्य महाबाहो राजानं परिपालय । (३०।१)

यथैव हि मया गुप्तस्त्वया गुप्तो भवेत् तथा ॥ (३०।२)

त्वयि चाहं पराश्वस्य प्रद्युम्ने वा महारथे । (३१।१)

शक्नुयां सैन्धवं हन्तुम् अनपेक्षो नरर्षभ ॥ (३१।२)

मय्यपेक्षा न कर्तव्या कथंचिद् अपि सात्वत । (३२।१)

राजन्येव परा गुप्तिः कार्या सर्वात्मना त्वया ॥ (३२।२)

न हि यत्र महाबाहुर् वासुदेवो व्यवस्थितः । (३३।१)

किंचिद् व्यापद्यते तत्र यत्राहम् अपि च ध्रुवम् ॥ (३३।२)

एवम् उक्तस्तु पार्थेन सात्यकिः परवीरहा । (३४।१)

तथेत्युक्त्वागमत् तत्र यत्र राजा युधिष्ठिरः ॥ (३४।२)