संजय उवाच । (१।१)

अर्जुनस्तु नरव्याघ्र सुशर्मप्रमुखान्नृपान् । (१।२)

अनयत् प्रेतराजस्य भवनं सायकैः शितैः ॥ (१।३)

सुशर्मापि ततो बाणैः पार्थं विव्याध संयुगे । (२।१)

वासुदेवं च सप्तत्या पार्थं च नवभिः पुनः ॥ (२।२)

तान्निवार्य शरौघेण शक्रसूनुर् महारथः । (३।१)

सुशर्मणो रणे योधान् प्राहिणोद् यमसादनम् ॥ (३।२)

ते वध्यमानाः पार्थेन कालेनेव युगक्षये । (४।१)

व्यद्रवन्त रणे राजन् भये जाते महारथाः ॥ (४।२)

उत्सृज्य तुरगान् केचिद् रथान् केचिच्च मारिष । (५।१)

गजान् अन्ये समुत्सृज्य प्राद्रवन्त दिशो दश ॥ (५।२)

अपरे तुद्यमानास्तु वाजिनागरथा रणात् । (६।१)

त्वरया परया युक्ताः प्राद्रवन्त विशां पते ॥ (६।२)

पादाताश्चापि शस्त्राणि समुत्सृज्य महारणे । (७।१)

निरपेक्षा व्यधावन्त तेन तेन स्म भारत ॥ (७।२)

वार्यमाणाः स्म बहुशस्त्रैगर्तेन सुशर्मणा । (८।१)

तथान्यैः पार्थिवश्रेष्ठैर् न व्यतिष्ठन्त संयुगे ॥ (८।२)

तद् बलं प्रद्रुतं दृष्ट्वा पुत्रो दुर्योधनस्तव । (९।१)

पुरस्कृत्य रणे भीष्मं सर्वसैन्यपुरस्कृतम् ॥ (९।२)

सर्वोद्योगेन महता धनंजयम् उपाद्रवत् । (१०।१)

त्रिगर्ताधिपतेर् अर्थे जीवितस्य विशां पते ॥ (१०।२)

स एकः समरे तस्थौ किरन् बहुविधाञ् शरान् । (११।१)

भ्रातृभिः सहितः सर्वैः शेषा विप्रद्रुता नराः ॥ (११।२)

तथैव पाण्डवा राजन् सर्वोद्योगेन दंशिताः । (१२।१)

प्रययुः फल्गुनार्थाय यत्र भीष्मो व्यवस्थितः ॥ (१२।२)

जानन्तो ऽपि रणे शौर्यं घोरं गाण्डीवधन्वनः । (१३।१)

हाहाकारकृतोत्साहा भीष्मं जग्मुः समन्ततः ॥ (१३।२)

ततस्तालध्वजः शूरः पाण्डवानाम् अनीकिनीम् । (१४।१)

छादयामास समरे शरैः संनतपर्वभिः ॥ (१४।२)

एकीभूतास्ततः सर्वे कुरवः पाण्डवैः सह । (१५।१)

अयुध्यन्त महाराज मध्यं प्राप्ते दिवाकरे ॥ (१५।२)

सात्यकिः कृतवर्माणं विद्ध्वा पञ्चभिर् आयसैः । (१६।१)

अतिष्ठद् आहवे शूरः किरन् बाणान् सहस्रशः ॥ (१६।२)

तथैव द्रुपदो राजा द्रोणं विद्ध्वा शितैः शरैः । (१७।१)

पुनर् विव्याध सप्तत्या सारथिं चास्य सप्तभिः ॥ (१७।२)

भीमसेनस्तु राजानं बाह्लिकं प्रपितामहम् । (१८।१)

विद्ध्वानदन्महानादं शार्दूल इव कानने ॥ (१८।२)

आर्जुनिश्चित्रसेनेन विद्धो बहुभिर् आशुगैः । (१९।१)

चित्रसेनं त्रिभिर् बाणैर् विव्याध हृदये भृशम् ॥ (१९।२)

समागतौ तौ तु रणे महामात्रौ व्यरोचताम् । (२०।१)

यथा दिवि महाघोरौ राजन् बुधशनैश्चरौ ॥ (२०।२)

तस्याश्वांश्चतुरो हत्वा सूतं च नवभिः शरैः । (२१।१)

ननाद बलवन्नादं सौभद्रः परवीरहा ॥ (२१।२)

हताश्वात् तु रथात् तूर्णम् अवप्लुत्य महारथः । (२२।१)

आरुरोह रथं तूर्णं दुर्मुखस्य विशां पते ॥ (२२।२)

द्रोणश्च द्रुपदं विद्ध्वा शरैः संनतपर्वभिः । (२३।१)

सारथिं चास्य विव्याध त्वरमाणः पराक्रमी ॥ (२३।२)

पीड्यमानस्ततो राजा द्रुपदो वाहिनीमुखे । (२४।१)

अपायाज्जवनैर् अश्वैः पूर्ववैरम् अनुस्मरन् ॥ (२४।२)

भीमसेनस्तु राजानं मुहूर्ताद् इव बाह्लिकम् । (२५।१)

व्यश्वसूतरथं चक्रे सर्वसैन्यस्य पश्यतः ॥ (२५।२)

ससंभ्रमो महाराज संशयं परमं गतः । (२६।१)

अवप्लुत्य ततो वाहाद् बाह्लिकः पुरुषोत्तमः । (२६।२)

आरुरोह रथं तूर्णं लक्ष्मणस्य महारथः ॥ (२६।३)

सात्यकिः कृतवर्माणं वारयित्वा महारथः । (२७।१)

शरैर् बहुविधै राजन्न् आससाद पितामहम् ॥ (२७।२)

स विद्ध्वा भारतं षष्ट्या निशितैर् लोमवाहिभिः । (२८।१)

ननर्तेव रथोपस्थे विधुन्वानो महद् धनुः ॥ (२८।२)

तस्यायसीं महाशक्तिं चिक्षेपाथ पितामहः । (२९।१)

हेमचित्रां महावेगां नागकन्योपमां शुभाम् ॥ (२९।२)

ताम् आपतन्तीं सहसा मृत्युकल्पां सुतेजनाम् । (३०।१)

ध्वंसयामास वार्ष्णेयो लाघवेन महायशाः ॥ (३०।२)

अनासाद्य तु वार्ष्णेयं शक्तिः परमदारुणा । (३१।१)

न्यपतद् धरणीपृष्ठे महोल्केव गतप्रभा ॥ (३१।२)

वार्ष्णेयस्तु ततो राजन् स्वां शक्तिं घोरदर्शनाम् । (३२।१)

वेगवद् गृह्य चिक्षेप पितामहरथं प्रति ॥ (३२।२)

वार्ष्णेयभुजवेगेन प्रणुन्ना सा महाहवे । (३३।१)

अभिदुद्राव वेगेन कालरात्रिर् यथा नरम् ॥ (३३।२)

ताम् आपतन्तीं सहसा द्विधा चिछेद भारत । (३४।१)

क्षुरप्राभ्यां सुतीक्ष्णाभ्यां सान्वकीर्यत भूतले ॥ (३४।२)

छित्त्वा तु शक्तिं गाङ्गेयः सात्यकिं नवभिः शरैः । (३५।१)

आजघानोरसि क्रुद्धः प्रहसञ् शत्रुकर्शनः ॥ (३५।२)

ततः सरथनागाश्वाः पाण्डवाः पाण्डुपूर्वज । (३६।१)

परिवव्रू रणे भीष्मं माधवत्राणकारणात् ॥ (३६।२)

ततः प्रववृते युद्धं तुमुलं लोमहर्षणम् । (३७।१)

पाण्डवानां कुरूणां च समरे विजयैषिणाम् ॥ (३७।२)